Izumi Novels & Stories

reklamo ko rito. "Pero aminin mong masaya ka ngayon, am I right?" nakangising ani nito habang nilalagyan ng pagkain ang aking plato. Si Zeus ay nakaupo sa baby chair. Kumakain na ito ngayon ng dragon fruits. Napangiti ako nang mapagmasdan ang napaka-gwapo kong anak.

“Kasasabi ko lang.” Napakagat labi ko, sobrang init. Nakakapaso at napatingin ako sa baso, parang meron mamuo-muong kulay puti na parang gatas na kondensada… naalala ko nga, pinalagyan ko ng kondensada iyong kapeng pinatimpla ko sa kaniya. Sabi ko kasi, iyong inilalagay sa champorado. Inilapag ko na lang muna sa tabi ko. “Kuya Sam, bakit po pala dito kayo sa bahay? I mean, hindi ba po mas malaki iyong bahay ni Mang Goryo? Hindi po ba siya pumayag na doon kayo?”

Nandito ako sa dulo ng isang sikat na commercial alley sa Akihabara, kasalukuyang nakasuot ng isang oversized black hoodie at dark sunglasses para lang hindi ako makilala ng sinumang business analyst mula sa Pilipinas. Kasama ko si Ymilio Eros Remington, ang may-ari ng Remington Holdings na kilala sa pagiging pinakamalaking playboy sa buong corporate world. Ewan ko ba kung bakit ako pumayag sa imbitasyon nito habang andito kami sa Tokyo para sa isang business convention.

Probably ng fan. “Wait, where’s Nadine? And who’s this f*ing girl na sobra kung makadikit kay James? #TheBar #Jadine” Caption ng isa sa mga fans. Makikita sa picture si James katabi ng isang babae sa bar habang nagtatawanan. Nag-scroll si Nadine ng mga comment. “OMG! Where’s our queen? Does she know this?” “Sabi ko na womanizer yang si James!”

Yñigo Para akong namatanda at hindi maalis ang paningin sa babaeng may hawak na basket at balanggot. Namumukod tangi sya sa mga naroon. Napakaamo ng maganda nyang mukha na binagayan pa ng mahaba at itim na itim na buhok at maputing kutis. Para syang isang diwata na napadpad sa gitna ng bukirin. Pamilyar din sa akin ang mukha nya.

Napakagaan sa pakiramdam, init at lamig, ang naghahalo sa buo niyang katawan. Nagpalutang-lutang si Andrea na tila nakahiga sa ibabaw ng kalmadong tubig-dagat. Pero habang nasa ilalim siya ng IMAHINASYON si Jobert na nasa kanyang likuran ay hindi na napigilan ang init, ipinasok niya ang kanyang alagang "cobra" sa loob ni Andrea, Saka Sila parehong napa-unggol.

“Minsan, ang pinakamadilim na pagkabulag… ay ang pagkabulag sa pag-ibig.” Si Lorie Philip, ang nag-iisang tagapagmana ng Philip Empire, ay nawala ang lahat sa isang iglap. Isang aksidente ang kumitil sa buhay ng kanyang mga magulang at nagdulot ng kanyang pagkabulag — iniwan siyang mag-isa, mahina, at umaasa lamang sa lalaking akala niya’y kanyang sandigan: si Jason Curry, ang asawa niyang ipinagkasundo sa kanya mula pagkabata. Ngunit ang pag-ibig na inakala niyang totoo, ay isa palang malupit na panlilinlang. Habang siya’y nabubuhay sa dilim, ginamit siya ni Jason upang makuha ang lahat ng ari-arian ng Philip family, habang palihim na nilalapastangan ang kanilang kasal kasama ang se

Pagbaling ko ay seryoso at suplado niya itong inaayos sa tainga ko. Dahil do'n ay natahimik na rin pati si Kaizu. Tumuwid ito nang tayo at pormal na nilahad ang kamay kay Riel. "I didn't introduce myself properly earlier," sabi niya na may respeto sa boses at tindig. "Kaizu Okinawa. It's nice to meet you, Riel-san." Riel, who had been nonchalantly finishing his meal, looked up at Kaizu with a faint smirk. After a brief pause, he formally stood up and reached out to shake Kaizu's hand.

Tugon nito saka tinignan ko ang lista na ng mga pangalan na nasa baba ng litrato. "Ronald Guzman?Ang Chief of Police?" "tama po,Pwedeng may koneksyon siya kay Akiyama dito sa pilipinas"umiling ako pagkatapos niya itong sinabi. "Di pwedeng basta-basta nalang tayong-"

Mabuti na lang at hindi malaki ang awang ng pinto kaya hindi nila ako napansin. Nakita ko ang mukha ng lalaking nakausap ni Izumi-sensei. Matikas ang tindig nito at mukhang mayaman. Hindi siya mukhang bayolente pero nararamdaman ko ang aura ng isang Alpha mula sa kanya. Tinangka pa nitong halikan si Sensei pero mabilis siya nitong iniwasan at pinagtabuyan hanggang sa nasa labas na ito habang ako naman ay tahimik na sinundan lamang sila ng tingin.