Izumi Novelas e Histórias

Mas lalo n'ya pang pinag-igihan ang paglakad habang nakapaskil sa mga labi ang isang matamis na ngiti para sa lahat . "Hiro Nagasaki, fifty eight years old, leader of one of the scariest yakuza group in Japan. Isa sa mga kinatatakotang lider dahil sa sobrang pagkahalimaw nito. Mahilig bumili ng mga babae at ginagawang sex slave at kapag nagsawa na ay pinapatay nito at pinapakain sa alagang tigre.

Kainis! Sa bugso ng damdamain ay tuluyan ko na ngang hinubad ang suot kong blazer. Tingnan natin ang tibay ng lalaking ito. Tingnan natin kung hindi magkandaduling ang mga mata niya sa kakatingin sa katawan kong naka tube top.

Marahang hinaplos ang likuran ni Aloe nang malakas na itong umiiyak sa bisig niya. "Hindi ko akalain na matigas pala ang puso nang nag-iisang tagapagmana ng Marquez." Nang-uuyam ang tingin ang ipinukol nito sa dalaga. "Hindi na ako magtataka kung bakit hanggang ngayon ay wala ka pa ring kapares."

saas ko “Mahilig naman kasi yun sa bata.” Habang naglalakad kami sa lungsod, binisita namin ang sikat na Fushimi Inari Shrine, na may libu-libong pulang torii gate na umaakyat sa gilid ng bundok. Napahanga kami sa kagandahan ng Kiyomizu-dera Temple, nakapatong sa tuktok ng burol na nakatingin sa lungsod, ang nakamamanghang arkitektura nito na gawa sa kahoy ay isang patunay ng sinaunang sining.

Ang Mount Samat. Kilala ang lugar na ito bilang Dambana ng Kagitingan para sa ating mga namayapang bayani ng ikalawang digmaang pandaigdig. Ito ay sinasabing isang tulog na bulkan at may kataasan na 545 metro. Masasabing lubos na naalagaan ang pook na ito dahil lamang ang luntiang kulay ng kapaligiran at preskong hangin. Sa pakiwari ko, ito ang unang beses na masasabi kong napakaganda ng Pilipinas at napakamabiyaya ng Maykapal sa ating lahat.

"Your legs are shaking because of me, so it's my responsibility to take care of you." Magaan at walang kahirap-hirap na binuhat ni Anne ang kaniyang girlfriend palabas ng kwarto, tinatahak ang dim hallway patungo sa kanilang malawak at minimalist na kusina downtown. Ibinaba niya si Lauren sa ibabaw ng makinis na quartz kitchen island stool, sinisiguradong komportable ang upo nito bago niya ito hinalikan nang mabilis sa labi.

"Pupunta tayo sa Izu Peninsula. Maganda ang tanawin doon. " ___________________________________________________________________________ Time skip Napakaganda ng Mount Azu. Talaga nga namang hindi maipagkakaila na ang lugar na iyun ay perfect para sa mga taong nagmamahalan. "Cain bakit walang katao tao sa building na ito?Tanging yung mga ninjas mo lang ang nakikita ko. Nirentahan mo ba ang buong building ? Tanong ni Zyke ng makapasok na sila sa loob ng kanilang suite.

"Pupunta akong Canada bukas, may gusto ba kayo?" "Keychain yung sa akin, Master." "Pajamas po." Napatingin naman sa akin si Garen nung ako lang yung hindi sumagot sa aming tatlo. "What about you, Phraea? Ano ang gusto mo?" Mapakla akong ngumiti bago sumagot. "Snow lang po, snow galing Canada." "Snow? Bakit snow?" "We obviously can't leave this island. So at least for once, I want to touch and see real snow."

WUUUUUSH. Kung akala ko ay malamig na sa Arashiyama kahapon, mas grabe pala rito sa bundok ng Fushimi Inari. Ang hanging bumubuga galing sa kagubatan ay tila may kasamang maliliit na karayom ng yelo na dumadampi sa pisngi ko. Hila-hila ko sa kanang kamay si Reyleigh na ngayon ay suot pa rin ang kaniyang makapal na yellow coat, habang ang kaliwang kamay ko naman ay nakasiksik sa bulsa ng jacket ko.

Biglang natahimik ang buong silid nang makita iyon, partikular si Clarisse na literal na nanlaki ang mga mata. “No. That's imposible…” Kilala niya ang dala ni Yumi— ang Cordyceps na isang high-end medicinal fungus at wild honey na bihira at sadyang napakamahal. “Special order ko ‘yan,” kalmadong saad ni Yumi, walang halong yabang. “Hindi ‘yan basta nabibili sa ordinaryong shop Nagmamadali lang ako kaya hindi ko na naayos ang packaging.”