Novel & Cerita Japanese Bad Language

Malambing na kumapit siya sa braso nito na ikinangiti naman ng huli. "Sus, simpleng Ingles lang naman ang alam ko, Tita," nangingiting turan ni Adrielle. Umismid si Tita Mabel bago nagsalita. "Huwag mo nga ako'ng pinagloloko." naka-irap na aniya kay Adrielle. "Kumusta nga pala ang Japan? Naging maayos ba naman ang buhay mo roon?" tanong niya. "Ayos lang naman po, Tita. Nakaraos naman po,"

He is a fucking asshole! Kaya naman ng kausapin ako ng Lieutenant Taguro ng Tokyo, Japan, through e-mail, dahil hindi naman nila kilala ang tunay na ako ay tanggap mo ang offer nila. Atleast makakabawi ako sa hayop na damulag na iyon,ay pera pa ako.

Natatawa nitong wika. “Eh ano? Jake ha…siguraduhin mo lang na maayos iyang sasabihin mo kung hindi, hindi talaga ako nangingimi ng iwan ka dito sa Japan at uuwi na ako ng Pinas.” Seryoso niyang wika dito. Muli itong natawa.

reklamo nito sa akin. "Finger licking good sa mata mo Romane doon ka sa Jollibee. Himasin mo don ang estatwa ni Jollibee, p*****a ka." galit na wika ko kay Romane saka umupo at kinuha ang damit na hinubad ko kanina. "Huwag mo akong matawag-tawag na babe kung mukha pala akong chicken joy." dugtong ko pa saka isinuot ang panty ko na hinubad ni Romane. "Lumayas ka nga sa harap ko Romane, baka matadtad kita at ikaw ang gawin kong chicken joy." dagdag ko pa saka binato ng damit nito. "Magbihis kana at hindi tuloy ang alphabet position na sinabi ko sayo kanina."

bulong niya habang hinihila ako sa medyo tago at gilid na part ng hallway. Kinabahan ako bigla. "There’s this yakuza clan sa Japan, and you know, this clan has a lot of illegal doings such as human trafficking, drugs, and many more! I mean, they deserve it, but..." Hindi na niya maituloy ang sasabihin niya dahil nanginginig siya sa takot. Lumakad na lang kami papuntang room at umupo ako sa aking panibagong upuan. Nag-sink in bigla sa akin 'yung kwento niya, pero kailangan kong mag-focus.

Walang dalawang isip ay tinakbo ko't isa-isang pinagsasapak ang mga ito. Makalipas ang isang minuto ay sumuko ang mga ito at nakaluhod na humingi ng paumahin sa matanda. "Moshiwakearimasenga, sore wa futatabi okorimasen (We're sorry, it won't happen again)!" Ngumiti ang matanda at tumango tango. "Waran mondai (No problem)." Pagkatapos binilhan ko muna ng mga ma-iinom ang mga ito. "Umuwi na kayo, h'wag pakalat kalat sa daan," utos ko sa mga ito gamit ang Nihongo.

Kaya naman palang taasan, eh. [Fine. Bahala na si Dad. Just...come here. Do anything you can. Russia is damn serious to wipe United States!] "Edi ayos. Wala nang taga-gawa ng mga porn---" [Pero may Japan pa!] "Edi pag-aawayin ko sila ng Russia pagkatapos diyan sa US." Sabi ko bago nagtanggal ng mucus sa ilong ko. Napa-bahing naman ako.

Inilibot ko ang aking paningin sa buong office na napasukan ko Kakaunti lang ang laman na nandito Humigpit ang kamay niya at parang mababali na ang braso ko "A-Ano kase..." Wala akong magandang maidahilan kung sasabihin ko man na nag tatago ako kina badang at Hans ay malang sa malang ay itatanong nitong Chinese Japanese a jelly jelly fish na tong kung bakit ako nag tatago sa kanila

Halimbawa, kadalasan ay may ganitong problema ang mga Japanese na may klerikal na trabaho sa tag-init. Kaya, ang lahat, kasama na ang mga matanda at bata, ay makikitang may suot na pormal na damit sa mga press conference o public events. Bukod dito, madalas tatayo nang bigla ang mga Japanese na nag-uusap, yuyuko nang ninety-degrees, at uupo ulit para ipagpatuloy ang pag-uusap. Kaya, hindi angkop para kay Yahiko na maging tagapagsalita sa kasalukuyan niyang kondisyon.

Takot ko na lang talaga sa matanda. And speaking of him, mabuti na lang talaga at wala dito si Ojiisan. May pinuntahan sa labas, at sa gabi na raw ang balik. Thank you, Lord. Nakakaubos din kasi ng braincell kapag nag-uusap kami. Japanese kung Japanese. Naa-out of stock ang limited edition kong Japanese. Isa pa, malaya akong magpagulong-gulong dito sa sofa. Iyon nga lang at halos magpakain na ako sa sofa sa sobrang pagkabagot.