Scary In Japanese Novels & Stories

Isang walang katapusang madugong aura ang bumalot sa maliit na bansa ng Japan na parang lason na ambon. Tumawa nang malakas si Shura Spiderwoman. “Tao, sa tingin mo ba iisa lang ang Aoda Sasaki? Sasabihin ko sa’yo ang totoo. Ang mga banal na panginoon mula sa sampung pinakamalaking shrines sa Japan ay pawang mga miyembro ng Shura tribe. Sa lalong madaling panahon, ang Shura tribe ay makakabalik na sa mundong ito. Pagdating ng panahon, ang mga tao ang magiging baboy na kakainin namin. Hahahaha!”

Kaya lumapit nako pero bago pa ako lumapit. "Fimescar" bigkas ng sa mababang tinig mula sa likod ko pero bago ako makalingon mabilis na ang mga ito nakalapit na ito. Hindi na nito inantay mag react si scar dahil niyakap na niya agad ito. "His back, his back pechie!"hagulgol niya sa bisig ng kanyang kaibigan. I feel dumb,useless and stupid.

He's panicking. "Aya! I-I've read and seen that. I-It's..." nanginginig ang kanyang mga labi habang nakatitig sa boteng hawak ng lalaki. Umawang ang labi ko at naghintay sa sasabihin niya. Nakaramdam ako ng mali. Masama ang kutob ko sa hawak ng lalaking ito. "It's a spell! Aya! It liquefies bodies!" Jiro screamed in terror.

Habang ang ibang mga kamahan nito ay nanatiling nakatayo ng tuwid at sa i-isang direksyon lang sila nakatingin. Mabilis na binunot ni Summer ang baril at inasinta ang bawat gilid ng lalaki kaya na mamaluktot ito sa takot. “S-Sa Osaka Japan!” Naibulalas ng lalaki dala ng matinding takot.

I was cut off when I saw yuri come. Fears hit me, "Y..uri?" I muttered while my lips shook because of scared. "Bakit ano nanyayari bakit siya umiiyak scar?" I can sense the worry in his tone but not enough to calm this fear inside me. Mixed emotions that I am feeling right now, to the point I want to faint. "She's pregnant. I guess sobrang saya niya kaya siya naiyak." may tawang anas ni Scar.

sambit ko habang nagtatatalon habang kayakap siya. "Kakarating ko lang from Japan," ani nito. Pero wait, parang malungkot siya at sobrang off ng vibe. "Oh, bakit?" Humiwalay ako sa pagkakayakap at doon ko napansin ang natatakot niyang expression. "Haven’t you heard?" tanong niya sa akin, straight to the eyes. "The Reaper," bulong niya habang hinihila ako sa medyo tago at gilid na part ng hallway.

Umangat ang kaliwang kilay ko. “Hindi ka natatakot?” “Nope. Why would I?” confident naman na pagkakasabi niya. “Paano kapag may biglang multo dyan?” he then shrugged. “Humans are scarier than ghosts Carmela.” “Sabagay. Agree rin naman ako dyan.”

Pasimple kong niyakap ang sarili ko dahil parang medyo lumamig ata? Or was it just me? "A-ano bang pinagsasabi mo?!" nanghahamong sigaw ko. I cursed myself when I stuttered. Hindi niya dapat mapansing natatakot ako. I remembered our Mayordoma said that whenever you're scared, the d-dead will scare you even more. He tilted his head. "You know exactly what I'm talking about. Tinatanggi mo lang. Don't worry, I won't hurt you. Besides, paano ka ba masasaktan ng... patay?" nakangising tanong niya.

Pilit kong binawi ang kamay ko pero hindi ko magawa mas lalo lang humigpit ang pagkakahawak nito sa pulsuhan ko. "Ano ba! Isa ka ring bastos eh. Bitiwan mo nga ako.Watashi o hanashite(let go of me)." Pagpupumiglas ko. Huminto ito saka seryusong bumaling sa akin. "Watashi wa anata o ie ni tsurete ikimasu !(I will bring you home)." Napakurap-kurap ako sa sinabi niya, he know how to speak Japanese? "Shokaku Desu ka?(Are you shocked?)." He smirks.

Hindi lang namutla—literal na nanginig ang buong katawan nito. Basang-basa na ito ng mga namumuong pawis at kitang-kita sa mata nito ang takot habang nakatingin kay Skylar. Sa mga sandaling ito, parang demonyo sa harap ni Jessie si Skylar.