Japanese Fox Mask Novels & Stories

Kaagad na gumulong si Harvey sa gilid pagkatapos nito ay iniwasan ang bala nang hindi man lang binibigyan ang kalaban ng pagkakataong makakibo. Kasabay nito, pumulot siya ng isang nakakalat na baril sa lapag at kinalabit ang gatilyo. Bang! Isang babaeng nakasuot ng fox mask at itim na rights ang lumitaw mula sa kung saan. Nakakaakit ang anyo niya. Ang panga niya lang ang tanging nakikita mula sa ilalim ng maskara, pero sapat na ito para magbigay ng walang katapusang pagpapantasya.

Anito at may kinuhang isang magandang mask sa loob ng secured glass. It was a half mask that is carefully hand-made with the finest quality that was perfectly match on my gown. The material was metal with a lavender color and a small beads of diamonds around its eye part. It wasn't finish but I know this would be a beautiful mask. It was perfectly fitted on my face. " Wow! I knew it." Ani Jena na nasa likod ko while I am looking at the big mirror. I smiled at her and hand the mask. " Like I've expected."

Yumuko na lamang ako at bigla akong napaupo. Ouch! Paglingon ko sa likuran ko ay nanlaki ang aking mga mata sa nakita ko—ang black butterfly mask na kamukhang-kamukha ng maskarang ginagamit ko noon sa Japan. "Excuse me, 'wag kang haharang-harang sa dinaraanan ko," sabi niya sa akin.

he whispered with his back resting against the Italian style leather and leg crossed. Nagkibit-balikat lang ako. Ang tanda na ng isang ‘to pero ang lakas pa rin ng instinct. Inabot niya sa ‘kin ang isang maskara. It was a silver half-faced mask with a fine sculptured dragon at the outer edge. It matched the silver tie and dragon head surgeon cuffs of the suit I’m wearing.

Tatamae – isa itong Japanese trait na kung saan, iba ang ugali mo in public at mas lalong iba ang ugali kapag mag-isa ka na lang. Kumbaga, araw-araw ay may suot kang maskara pagdating sa pakikisalamuha sa tao. All of us have our own facade. It may be pleasant or rude to others. It attenuates that you have something to protect, or you’re hiding something on your sleeves.

Tumango ako sa isang empleyado na nagsalita at tumayo na. Tinignan ko ang repleksyon ko sa salamin at dahan-dahang sinuot ang maskara na ibinigay sa 'kin ni Quisha. It really matched my dress. Halos hindi ko rin namukhaan ang sarili ko dahil kalahati ng mukha ko ang natakpan sa 'kin. It was a gold masquerade mask that has a gold feather on the left side. It also has glitters na nagkalat sa maskara. It looked fabulous.

Kailangan na niyang kitlin ang buhay ng kaniyang kaibigan, si Luna ay isang tunay na salarin sa kaniyang maayos na buhay! Habang nasa labas pa rin, dahan dahang kinuha ni Jasper ang lahat ng laman ng kahon. Akala niya ay ang manipis na itim na kasuotan lamang ang nandoon, ngunit nang tignan niya ang ilalim, may nakita pa siyang isang lace mask, isang pares ng handcuffs na binalot ng pulang balahibo, at iba pang mga kakaibang kagamitan para sa kama. His dark eyes swirled with an unspeakable, dangerous depth.

Kitang-kita ang hubog ng katawan, at ang dibdib nito ay halos tumatalsik na sa sobrang puno at bilog, nakakulong lang sa manipis na tela. At sa mukha... Red Lace Mask. Tumatakip sa mata at noo, tanging ang matangos na ilong at ang napakaganda at mapulang labi lang ang nakikita. Mas lalo itong naging sexy at misteryoso. Bumaba ang tingin ni Zan... sa bewang, sa malapad na balakang, at sa matatambok at perpektong hugis na pwetan.

Julie, too, hung back from the group, her face impassive except for the slightest curl of her lip. Leopold’s attentions was suddenly captured by a flicker in the corner of his blind spot. Instinctively, he leapt back and to his left, capturing view two masked figures standing atop the awning at the rear of the courtyard. One was the same guy in the red jumpsuit and Oni mask from the other night—his claws were already out. The other wore a stark-white robes and a horrific mask in the visage of the hellish Shinigami—the soul consuming death demon in Japanese mythology.

Hindi ko alam kung bakit, pero agad akong kinabahan nang makita siya. Nakasuot siya ng black hoodie, at ang mukha niya ay natatakpan ng isang full-face Joker smiley white mask. Hindi naman ipinagbabawal ang pagsusuot ng maskara sa event, kaya hindi ko na lang pinansin. Besides, natuwa rin ako nang makita iyon dahil eksaktong gano’ng klase ng maskara ang na-visualize ko para sa isa sa mga villain ng nauna kong libro. Binalik ko ang tingin kay Joanne at sinagot ang tanong niya.