Romans & histoires Animal Mask

Magpapaalam na sana ako nang bigla ulit siyang tumitig sa akin, pero this time, sa dibdib ko na. “Next time you go out to your room, wandering at night, make sure to wear a damn bra. I can see your nipples, Tala. They’re begging to get suck.”

ani Marco, ang kanang-kamay ko. Hindi ako lumingon. Ang mga mata ko ay nakapako sa repleksyon ko sa bintana. Ang babaeng nakikita ko ay hindi na si Sariah. Siya ay isang maskara na gawa sa mamahaling tela, malamig na asero, at poot na hindi na kailanman mabubura. "I-cancel mo, Marco. May iba akong pupuntahan." "Pero, Ma'am... delikado. Hindi pa natin alam kung nasaan ang mga natitirang tauhan ng The Collective—"

Ng muling bumukas ang mga ilaw, isang tao ang nakatayo ngayon sa gitna ng silid. Ang tao ay nakasuot ng ganap na itim, na ang kanyang mukha ay ganap na natatakpan ng isang itim na maskara. May itim na ambon sa paligid ng pigura, na nagbigay sa tao ng isang napaka nakakatakot na hitsura. Bukod dito, mayroong isang masamang aura na patuloy na ibinubuga ng tao. "Dapat kang maging maswerte na ang iyong pagkakakilanlan ay hindi kilala." Ang tao ay nagsimula ng mapanlait.

Tanong ko dito at hinawakan ko ang manikin. “3D nag pabili si Brent sakin ng pang gawa ng maskara o mukha ng tao sa Amerika. Dahil sabi niya may purpose ito at makikita ko na lang kung ano..” sagot nito at hinawakan nito ang manika. “Mukhang tama siya, nilagyan niya lang ito ng pump sa loob upang mukhang humihinga.. “hinawakan din nito ang dibdib ng manikin.

mahina ngunit malinaw ang boses niya, “…allow me to show you who truly stands behind this mask.” Sabay, dahan-dahan niyang tinaas ang kamay at inalis ang maskara mula sa kanyang mukha. Sa isang iglap—bumungad sa lahat ang mapupungay na mata, ang pamilyar na ngiti, at ang matapang na mukha ni Alyssa Ann Ramirez. “WHAT?!” sigaw ng ilan mula sa crowd. May mga napahawak pa sa bibig, ang iba nama’y nagsipag-click ng camera nang sabay-sabay.

Pikit-mata kong inayos ang aking sarili, dahan-dahang bumangon habang nararamdaman ang matinding panginginig at pangingirot sa pagitan ng aking mga hita. Inabot ko ang aking suot na maskara, tinitiyak na hindi iyon natanggal sa buong panahon ng aming p********k. Salamat na lang at nanatili itong nakatali, nagpapanatili ng natitira kong proteksyon laban sa mundong ito na pinasukan ko ngayong gabi.

Isang taong nakasuot ng maskara, …isang babae.

Diretso ang tindig, kontrolado ang hakbang, parang sanay na sanay sa atensyon ng crowd. May suot itong mask na hindi buong takip, kundi half-mask na may disenyo ng ibong-dagat na may mahahabang balahibo sa gilid. Tanging ang matigas na panga at manipis na linya ng labi ang malinaw na kita. May kakaibang bigat ang presensya niya. Kahit walang ginagawa, kusa nang umiwas ang mga taong nadadaanan niya.

Mala-demonyong siyang ngumisi atsaka dumukwang pababa sa akin. Oo nga, nawala sa isipan kong pinasuot nga pala nila ako ng isang itim at full face na maskara. Unti-unting niya nang inabot ang maskara na suot ko. Pero iniwas ko ang mukha ko, at mukhang hindi niya nagustuhan ang ginawa ko na 'yon. Dahil malakas niyang hinawakan ang mukha ko atsaka pinatingala ako sa kaniya.

“Grabe… mukhang mahal ‘to ah.” Bumalik sila sa kwarto at inilapag ni Ivy ang kahon sa ibabaw ng kama. Maingat niya itong binuksan, parang may hinahawakang babasagin. Sa loob, may isang itim na mask na may lace, may mga metallic na detalye at maliliit na bato na kumikislap kapag natatamaan ng ilaw. Bibig lang ang nakalitaw kapag suot ito.