Horror Masks Novels & Stories

"Paano ko malalaman kung akin nga yan? Kahapon lang, nakita kong may lalaking lumalabas sa bahay mo!” Kahapon? Nandito ba ang lalaking may maskara? Bakit hindi siya nagpakita sa akin? Walang oras para isipin iyon. Nakita ni Mark na hindi ko kukunin ang mga tabletas, at humigpit ang kanyang kamay sa kutsilyo. Ramdam ko ang malamig na bakal na kumakagat sa aking balat, at isang amoy ng metal ang pumuno sa hangin.

"Ayaw talaga, Theo. Hayaan mo na lang, baka masugatan ako `pag pinilit mong tanggalin ang maskara!" "Hmm..." Tinignan ko'ng muli ang takip sa mukha ni Marius. Ang maskara ay gawa sa pilak. May mga kakaibang simbulo na naka ukit dito. Sa aking pagtitig, tila naging mga letra ang mga simbulo. Inisa-isa ko itong basahin -- kalasag, enkwentro, kapalaran, kapangyarihan... hindi ko pa rin maintindihan.

Mayroon din itong malaking salamin, puro designer na mga relo at tuxedo, maskara at higit sa lahat naka-display na iba't-ibang uri ng mga armas. Tumingin-tingin si Kristen sa ibang nakasabit ng may mahagip siyang isang bagay, isang maskara na may dugo, napakunot ang noo niya dahil sino bang tanga na hindi lilinisin bago i-display ulit? Aabutin niya na sana ang maskara ng bigla na lang may narinig siyang putukan. “D-Damon...”

Kagaya ng gunting, handcuffs, electric chair, baseball bat at marami pa na naging dahilan upang umusbong ang takot sa aking loob. Tumakas ako o hindi. May posibilidad na gamiting niya sa akin ang mga iyon. Kailangan kong maging maingat. Pero itong pagkakatulog ko kapag napasobra ako sa pag iyak ang nagpapahirap sa aking misyon. Ilang oras ang lumipas ay dumating rin siya. May dala itong plastic na mukhang pagkain ang laman. As usual. Suot parin nito ang kaniyang maskara. Wari mo'y takot itong makilala ko kung sino siya.

Isa iyong puting maskara na may naka-drawing na pulang rosas sa kaliwang pisngi. Nanlaki ang mga mata ko nang maalala ko kung saan ko nakita ang maskarang iyon. Nakita ko ito kagabi sa sacred moonlight ceremony dahil iyon ang suot na maskara ni Alpha Magnus. Nanlalaki ang mga matang napatingin ako sa mukha ng natutulog na lalaki. Kung ganoon ay siya pala ang lalaking pinagbigyan ko ng aking virginity!

mariin niyang bulong kay Aurora, pero hinding-hindi siya bumitaw sa kamay nito. May narinig silang yabag. Isa. Dalawa. Tatlo. Mabagal, matapang, walang pag-aatubili. At unti-unting lumitaw ang silhouette ng lalaking may suot na dark coat, ang mukha ay kalahating natatakpan ng maskara. Ang ilaw mula sa hallway ay tumama sa mata nito—matatalim, malamig, walang bakas ng takot o pagdadalawang-isip.

“Mayroong isinusuot na pang-ulo ang mga kawal. Matatakpan no’n ang iyong mukha. Kaya wala kang dapat ipag-alala sapagkat gagamitin niyo iyon bukas.” Tila isang malakas na dagok ang naramdaman ni Aster sa kaniyang ulo. Tama si Cloud, nakita niya rin ang mga pang-ulong kasuotan ng mga kawal sa sandatahan. Ito ay gawa sa metal na hindi kanyang butasin ni ng kaniyang palaso at nababalot nito mula sa kanilang batok hanggang sa kanilang leeg na tanging ang mga butas lamang ay para sa kanilang mga mata, ilong at bibig. “G-Ganun ba…” Umupong muli si Aster ng dahan dahan.

Sa gilid ng mata ko, nakita ko siya. Matangkad. Nakasuot ng dark suit na sobrang simple pero halatang mahal. At ang mukha niya-natatakpan ng mask. Hindi costume mask. Kundi isang minimalist na elegant mask na itim, parang bahagi ng kanyang image. Walang emosyon na makikita, walang bakas ng ekspresyon. Grayson Hale. Ang may-ari ng Velvet Noir. At hindi lang pala ng lugar na ito.

Huwag kang ma-late, Beshy! ‘Okey.’ ‘Dress code: Color black sexy dress with mask.’ ‘Ha? Mask?’ ‘Yes, maskara, as in maskara sa face!’ ‘Ah, okey. Sige.’ ‘I will wait you.’ Mabilis na naligo si Lara that time. Nag-shave din siya ng kilikili at ng mga pubic hair, gusto niyang makinis siya sa paningin ng mga parokyano mamaya. Nagpabango siya at nag-make up. Napansin siya ng kaniyang Mama Loreng.

"Haha!" Tumawa si Fane, umigkas ang kanyang palad at isang maskarang hugis dragon ang lumitaw sa kanyang kamay. Matapos isuot ang maskara, ang kaliwang mata lang niya ang nakikita. Ang buong maskara ay mukhang isang sinaunang dragon at nabalot nito halos buo ng kanyang mukha. "Lord… Lord Supreme Warrior!" Nang makita niya ang maskara, nanginig ang boses ni Dennis sa takot. Bumagsak siya at lumuhod sa sahig. "Dapat akong mamatay. Patawarin mo ako, Lord Supreme Warrior!"