Ghost Face Mask Novels & Stories

"Mamayang gabi, alas otso. May susundo sa’yo—isang itim na van." "Ihahatid ka sa isang condo. Doon mo ibibigay ang katawan mo. At tandaan mo... magsuot ka ng maskara. Ayaw niyang makita ang mukha mo." Sabay kuha niya ng isang itim na maskara na parang ginagamit sa masquerade party—elegante, ngunit may misteryoso at nakakatakot na dating. "Oh, ito. Kunin mo."

Sino ito? (A/n: play Ghost of you by 5 SOS) Dahan dahan kung inangat ang aking kamay at dahan dahan kong hinawakan ang maskara ng babae. Huminga ako ng malalim habang naka tingin sa mga mata ng babaeng kaharap ko.

Ang dami pa namang kwarto na naka-ready sa kanilang hotel. “It’s okay, tahan na, pinapatawad na kita.” NAKABALING sa bintana ng kotse ang paningin ni Lara at nakasuot na rin siya ng face mask na dinala ni Liam. Tahimik naman si Liam ni hindi siya nito kinakausap habang binabagtas ang ma-traffic na daan. Wala silang imikan nang pumasok sila sa mansion. Binati naman ni Lara ang mga Legaspi.

Natigil ang paghuli ko nang tumunog ang cellphone ng taong katabi ko. “Hello. Yes. Nasa akin na,” ani nito saka masamang tumingin sa akin. Tinanggal niya agad ang suot niyang facemask at lumitaw roon ang gwapo niyang mukha. Binawi agad nito ang mga tingin sa akin at seryoso itong tumingin sa harapan habang kinakausap ang taong nasa telepono. “Yes. Secure the place and even those cars na papunta roon. Diretso na tayo roon,” matapang niyang sagot sa kausap sa telepono.

Halos nakatakip ang buong mukha nito marahil sa takot na baka may makakilala sa kaniya. Hindi nagtagal ay tuluyan na itong tumigil sa harapan niya. Nagpalingon-lingon ito sa paligid at nang masigurong walnag nakatingin ay bigla na lang nitong ibinaba ang suot nitong face mask. “Asan na ang pera? Dala mo ba?” tanong nito kaagad sa kaniya.

“Alam naming na hindi ka namin mapapatay, pero hindi lang gurnis sa mukha ang aabutin mo samin, hindi kami uuwi na hindi ka nakatumba, salot! Kabit!” ------ “Aray, pota,” hindi ko napigilan na d***g habang ginagamot ang sugat ko sa mukha, syempre, wala naman gagawa non, ako lang, tsaka ilang beses na rin naman nangyari sakin to, kaya ko naman sarili ko. I’m a strong and independent woman, “Aray,”

Tinatakpan ko na nga lang ang bibig ko para h'wag masyadong mag-ingay dahil baka may magising kami,madaling araw na. "Ang uncomfortable naman nito,"d***g niya matapos kong ilagay sa mukha niya ang mask. "Masanay ka na para ma-maintain mo 'yang clear skin 'tsaka looks mo." "Talaga bang gabi-gabi mo ginagawa 'to?" "Oo,hindi ba halata sa skin ko?"Nagpabebe pa 'ko sa harap niya para ipakita ang mukha ko.

Nawalan ng kulay ang mukha ni Gailyn kahit gaano katapang ay walang naging anumang lakas doon. “Huwag kang kikilos nang masama kung ayaw mong bumaon ito sa kahit saang parte ng katawan mo.” Nakabihis ng all black ang lalaki, wearing a mask and his hat pulled low so hus face was obscured. Malamig at matalim ang kanyang mga mata nang tumingin sa kanya. Bahagyang itinaas ni Gailyn ang kanyang dalawang kamay upang sabihin na wala siyang masamang gagawin. Kinuha ng lalaki ang bag niya at ang cellphone.

“Miss Villanueva? It’s your turn.” Sabi ng isang staff at agad naman akong tumayo. I’m wearing my glasses and my fake face. It’s made of an artificial material specially made for disguise, it’s very soft and light also it’s waterproof just in case. With this disguise, no one can recognize me, even for someone who’s particularly familiar with me. Ahh nga pala, si bulaklak ang gumawa nito.

Naging puti ang ilaw nito at isang imahe ang lumutang sa ibabaw ng board. Kaagad nilang nakilala ang lugar na tinitingnan nila. Ang lugar na ito ay nasa ilang daang yarda ang layo mula sa kuweba at makikita dito ang dalawampung tao na naglalakad patungo sa lugar kung nasaan sila. Ang lalaki sa gitna ay nakasuot ng isang kakaibang maskara. Ang maskarang ito ay gawa sa buto at nakaukit dito ang kulay pulang mga titik. Bumangon si Jed nang makita niya ang taong ito. "'Yan ang spring solidifying level na fighter!"