Japanese Word For Cold Novels & Stories

Their attention was caught by Zebby's suddenly loud cries so Yuki went to her quickly. "Zebby has a fever." Binuhat niya ito saka isinayaw sayaw bago humarap sa mga kasamahan. "What? What do you want us to do?" Glenn asks her. "I need thermometer to check Zebby's temperature, paracetamol and coldfever." Mabilis naman na sagot ni Yuki. "What is coldfever?" Tanong muli ni binata sa kanya. "Nilalagay 'yon sa ulo. Sasama ako." Si Deiji na ang sumagot saka aktong mauuna na sa pintuan ng biglang hawakan ni Noah ang pulsuhan niya.

magalang nitong wika. Nahihiya nitong inabot ang isang red box na may kalakihan. “Nag abala pa kayo, paki sabi sa daddy mo at buong family ninyo na..” putol ko at ngumiti ako. “Konotabiha okurimono o itadaki, makotoni arigatōgozaimasu. Kisha no moderu o tsutome sasete itadaki kōeidesu.” (Thank you so much for this gift. I'm honored to be a model for your family company.) pasasalamat ko sa wika ng Japanese.

Pagkagising ko kanina, direcho kaagad ako sa nasabing bintana para tingnan ang sitwasyon sa labas at hindi ko maiwasan na makaramdam ng pagkadismaya nang mapansin ko na sobrang kapal na naman ng yelo sa labas. Pang-apat na araw na naming dito sa Japan at balak ko sanang magshopping ngayun kaya lang paano ba ito? Ang hirap lumabas kapag ganito ang weather. Sobrang lamig at dahil hindi ako sanay sa makakapal na kasuotan, sobrang nabibigatan ako.

Sa sandaling sinabi niya ang mga ito, biglang tumakbo sa iba’t ibang direksyon ang mga dumadaan. Kahit na mukhang sobrang galang ng lahat sa Japanese society, sa totoo lang, karamihan sa mga Japanese ay sobrang lamig at walang pakialam. Ang ibig sabihin ng ganitong walang pakialam ay sobrang galang nila sa labas, pero sa loob nila, gusto lang nilang umiwas sa gulo. Walang gustong gumawa ng gulo para sa iba, lalo na ang hayaan ang iba na gumawa ng gulo para sa kanila.

Maaga pa sila bukas at malalim na rin ang gabi. Kaniya-kaniya silang kuha ng kanilang besikleta at walang ingay siyang nagpepedal. Malamig ang simoy ang paligid at ang totoo niyan, winter pa rin sa Japan. Siya lang naman itong naglakas-loob na lumabas na hindi nagsuot ng jacket at scarf dahil sa pagmamadali kanina. Ngayon parang bigla niyang naramdaman na nanlamig ang kaniyang buong sistema kahit makapal ang kaniyang ternong pantulog na suot.

Ni minsan hindi siya nagpanggap sa akin. “ Oh,hindi niya sinabi sa’yo?” napailing ito at naglakad palapit sa kanya ,kaya napatras siya hanggang sa nakalapit siya sa likod ng kama.” Authumn,does that ring a bell?” Nanlaki ang mata niya ,napahugot siya ng hininga.”Do you know what’s Autumn in japanesse?” Dagdag pa nito at initsapwera ang kamay sa hangin.

It's my pleasure to have business with you. "Takahashi-san, arigatōgozaimashita." Sagot naman ni Zyaire na ang ibig sabihin sa English ay Thank you as well, Mr. Takahashi. " Watashi no chīsana tōkun o ukeiremasu. Watashitachi no Nihon no on'nanoko o ajiwau." ibig sabihin nito sa english ay Accept my small token. Taste our Japanese girl.

Hindi ko maiwasang mapaisip na ano kaya ang pakiramdam kapag nandoon na talaga ako? Makakasakay kaya ako sa Shinkansen? Makakakita kaya ako ng cherry blossoms? Bigla tuloy akong napaisip. Malamig kaya kapag pumunta kami ni Sorin doon? Napabaling ako sa bintana ng kuwarto ko. Mainit ang panahon dito, pero sa Japan ay depende yata sa season. Napangiti ako. “Magso-snow kaya?”

Nagpapaikot-ikot si Teedy habang ang mga kamay ay nakabukas ng maluwag. "Ikaw ang malalagot kapag napagalitan tayo, ha." Napatingin ako sa kan'ya nang tumabi ito sa akin. "Rain really makes me sad. Miss, I can see in your eyes the sadness," malamig na sabi niya habang nakatingin sa ulan.

Nangangatog ang aking mga binti at nanginginig ang aking mga labi. Patong-patong na ang mga damit na suot ko ngunit nanunuot pa rin sa aking katawan ang lamig. Ah, Hany wasn't kidding when she said that it's winter here in Japan. Well, it's already January, so what do I expect? It's goddamn cold! And I am not fond of this kind of weather.