Jetlag In Tagalog Mga Nobela at Kwento

sabi niya pa. "Pupunta ako, asan ka?" tanong ko. Kinakabahan akong tumingin kay Lanche. Hindi ko magawang makagalaw sa narinig ko. "What happened?" tanong niya sa akin. "Nag-crashed ang eroplano na galing Japan," sabi ko. "Fuck!" sabi niya ata agad na tumayo. "Hon, kailangan kong pumunta doon," sabi ko sa kaniya.

sambit nito na nagugulugan na yata sa'kin. Uhmmm! Mango at Laguna, please.. "W-what? Laguna? laglag ang panga nito sa narinig. Mahal, alam mo namang wala tayo sa Pilipinas. How can I do that.. sambit nito.. Out of nowhere nasabi kong bigla na; 'di lumipad ka, sabay simangot ko rito. At talikod. "W-what? lipad paano ko gagawin 'yon, I don't have a wings like a bird. sambit nito..

Ngumiti ako kay tita bago siya niyakap. “Thankyou tita!” nakangiti kong sabi bago lumabas nang sasakyan. At ‘yon nga. Tuluyan na ako na punta sa puder ni tita nang umalis si mama, nasanay na rin ako kaya hindi na ako masyadong na mroblema. ‘yon ngalang ay ang pagiging homesick k okay mama na hindi kalaunan ay nasanay na rin kami sa isa’t-isa- medyo.

Na lalong nagpabilis ng pintig ng kaniyang puso. Ano ang ibig sabihin ng Tita niya? Na maari siyang magkagusto sa estrangherong may mala-asul ang mata? "No Tita, mark my word!" Tinitigan siya nito ng matagal bago muling ipinagpatuloy ang pag-alis. Nagpapatawa ba ito. Tawa lang niya, ngunit bakit pakiramdam niya tila mabuway ang kaniyang pagkakasabi.

Nasa mukha nito ang labis na kagulimihan. Maski si Jaime ay nagulat at natigilan, hindi niya naexpect ang naging rebelasyon ng matalik na kaibigan. "H-Hindi ko alam Diseree, sure ka ba na nagustuhan mo? Baka alam mo na, kasi baka kako first time mo. Siyempre naroon ang coriousity sa ganoong bagay."conclude ni Jaime. Mahabang patlang ang namagitan sa kanila pagkatapos niyon.

Nakikipag-agawan siya sa akin sa paghuhugas ng mga plato. “Hindi ba may jet lag ka pa? Sige na, ako nang bahala rito. Maligo ka na lang at magbihis.” “I can manage.” “Hindi ako tatabi sa ‘yo mamaya kung hindi ka papapigil d’yan.”

Sabi ko sabay tulak sa kanya palayo saka ako tuluyang pumasok sa loob ng banyo. Narinig ko pa ang mahinang pagtawa nito sa naging reaksyon ko. Gosh! Masyado akong halata! Landi landi mo na Leah! ---- Kinabukasan ay gumala kami sa tabi ng dagat at nagpunta din kami sa iba't ibang souvenir shops. Ngayon namin e ce-celebrate ang fifth monthsary nami kasi masyado kaming pagod sa byahi kahapon.

Nabigla siya, para siyang batang natakot, "I-I thought you left." "So, you decided to go out. Bakit ka ganito, Aubrey? Iniiwasan mo ako sa pamamagitan ng pagtulog nang lagi. Marami na tayong plano na hindi natuloy." "Jet lag," sagot niya, tumingin siya sa akin ng diretso at pinulupot ang kanyang mga braso, "hindi ako sanay sa ganitong katagal na biyahe. Kailangan pa ng oras para mag-adjust ang body clock ko."

saka biglang sumara. Langhap. Lunok. Ang tinik na nakabara sa kanyang lalamunan ay higit pang bumaon: labis siyang pinahihirapang makahinga. Habol-habol na niya ang bawat kapiranggot na malalanghap na hangin: hinahatak, at nagmimistulang patay-gutom na binubusog ang kanyang sistema gamit iyon.

Umiling-iling ako. "Naze?" [Translation: Why?] "Your mom will be worried." "But I want to go too." He pouted. "Don't make that face. Let's go next time, okay?" Marahan naman siyang tumango. "Yakusoku?" [Translation: Promise?] "Hai, yakusoku." [Translation: Yes, I promise] Pagkatapos, nag-pinky promise kaming dalawa. Mayamaya, pinasakay na ako ni papa sa kotse. Nginitian ko muna si Zaito at saka nagpaalam bago tuluyang makasakay.