Novel & Cerita Jetlag In Tagalog

Chapter 3 Pasado alas-dos na ng madaling araw nang makarating kami sa destinasyon. Giniginaw na rin ako dahil sa malayong byahe at wala pa akong dala-dalang jacket. "Ma'am, welcome to Punto Sierra. Sigurado 'hong magugustuhan niyo rito, ma'am. Mababait ang mga tao rito at madali mong mahihingan ng tulong."

Tahimik sana silang naglakad ng makarinig sila ng mahinang palakpak sabay ang mabagal at mabibigat na yapak palapit sa kanila. "Bien Fait! bein fait!" french word ibig sabihin ay bravo o well done. Agad napalilong silang lahat sa pinagmulan nito. "I admired your gutz young lovey-dovey. Do you really think that I will not be notified with your plans and your flight back to your country?" Sinabayan pa ito ng malakas na halakhak ni Johanson. Ang kaba na kanina pa nararamdaman ni Tin ay mas lalong lumala ngayon. Sabi na nga at ayaw niyang sumama muna para masigurong makauwi ng maayos ang asawa bago s'ya.

KABANATA 155 Day 2 in Japan and grabe ang feeling ko, sobrang excited ako umalis kaya naman maaga pa lang ay gising na ako. Hindi ko man lang ramdam yung jetlag at nakikisabay pa si baby sa nararamdaman ko. ”Behave naman ng mga babies ko, alam na alam niyong excited ang momma niyong gumala ano?” natatawang tanong ko habang hinahaplos ang tiyan kong malaki.

“Date? Hm, gusto ko ‘yan. Pero may jetlag ka pa.” “Naalog na ang jetlag ko, ngayon-ngayon lang. Kasamang naalog nito.” Ngumising aso pa talaga ang loko habang minolde ng palad ang dibdib niya. Inirapan niya ito at tinampal sa braso. “Tara na nga, bihis na tayo.”

“Nasa dati ka pa ring bahay?” “Opo, nandoon pa rin po ako.” “Sige, alas-siyete kita susunduin.” “Sige po, maraming salamat,” tango ni Lily. “Mauna na po ako. Kadarating ko lang galing abroad, jet lag pa ako.” “Hmm, samahan na kita,” alok ni Chris habang tumatayo. “Huwag na po, kaya ko na po ito,” sagot ni Lily sabay ngiti. Lumingon siya kay Trevor. “Kuya Trevor, mauna na ako. Dadaan ako minsan para makipaglaro sa anak mo.”

So ang gaga, lumipat ng café ni hindi man lang ako sinabihan. “Wait…chill, breath and relax. I'm on the way, okay?” I answered calmly. I cannot imagine how many times she rolled her eyes at this moment. “Pwes, dalian mo! Where are you naba? I'm so jetlagged na here.” Sabi niya sa maarteng tuno. Wow! After magliwaliw sa paris ng ilang weeks, stress agad just because hindi ko siya nakuha ng maaga?

"Yes. Tonight. Why? Is there any problem?" "Is there any problem? How could you asked me that Mom! I'm still having a jetlag! Papahingain niyo naman ako!" I complained as I caressed my head. Sumasakit ang ulo ko sa mga nangyayari ngayon. Wala pa akong sapat na tulog tapos pagod pa ako sa biyahe namin. "This won't take long. I assured you pagkatapos nito, you can do everything you want here in the Philippines."

At habang abala siya sa ginagawa'y nagulat siya nang may naupo sa kaniyang harapan. Umangat ang tingin niya at nakita si Sacred, wearing a red sweatshirt and black jeans. Tila kagigising lang nito at hinahagod ang sentido. "Damn it, I only had a couple of beers but my head's killing me." Ibinaba niya ang kape sa mesa. "Jet lag." "Maybe." Hinagod nito patalikod ang buhok saka sinulyapan ang malaking maletang nasa kaniyang tabi. "You had two luggages, right?"

Sa mga kasambahay at empleyado lang siya nagiging seryoso at masungit. "May jet flag pa ako. Alam mo naman na kararating lang natin dito kanina," nguso ko. "Jet lag, Mahal, hindi jet flag," pangko-correct niya sa akin. "Eh, di alisin natin ang letter f, ayan lag na. Jet lag, kaartehan mo!" pagsusungit ko. Natawa naman ito. "Tatawa-tawa ka na lang ba? So ayaw mo ba o matutulog na tayo?" taas-kilay kong tanong.

Hay naku, magsapakan lang kayo, total maglola naman kayo. Umalis sila. Ako naman ay naglakad patungo sa kuwarto upang makapagpahinga na dahil sumasakit na ang katawan ko sa biyahe. Jetlag ba ‘to? Naks, nag-improve na talaga ang sakit ko mula nang tumuntong ako sa Australia. “Hay, makatulog na nga.” Humiga ako sa kama, ipinikit ko ang aking mga mata at gusto ko nang matulog. Pero bigla kong naalala ang reaksiyon ni Lola habang hinahanampas si Lucas.