Jetlag In Tagalog Novels & Stories

nagtataka niyang tanong dito “Aalis tayo ngayun. Mamamsyal sa ibang bansa.” Nakangiting sagot nito na labis niyang ikinagulat. Feeling niya, lahat ng antok na naipon niya sa kanyang katawan ay biglang naglaho. Wala sa sariling mabilis siyang napabangon “Huhh? Aalis tayo? Jake..as in ngayun na?” gulat niyang bigkas. Nakangiti naman itong tumango sabay turo ng dalawang luggage sa may pintuan ng kwarto.

"Ang sakit..." Marahil dala lang ito ng pagod. Hindi naman siguro jet lag. Mula Boracay lang naman ang biyahe nila kahapon, halos isang oras lang ang flight. Ni hindi nga siya nakakaranas ng jet lag kapag galing sa mga international flight na inaabot ng halos isang araw ang biyahe. Bilang isang piloto, sanay na sanay na siya sa mahabang oras sa ere.

Kaya hanggang ngayon ay nahihiya pa rin ako kahit hindi na namin kasama ang mga flight attendant na nag-asikaso sa amin kanina. "You should sleep, alam kong pagod ka." Napayuko sabay kagat ng aking labi. Narinig ko namang tumawa ng mahina si Massimo kaya kumunot ang noo ko sabay tingin ng masama sa kaniya. "What? I'm talking about the jetlag," habang sinasabi niya ang mga katagang 'yan, ay tumatawa siya na para bang inaasar niya ako.

"Warm up lang muna tayo, ah." Sinimulan na rin nila ang umakyat pagkalipas ng mga ilang segundo. Ingat na ingat si Katherine sa bawat paghakbang dahil may parte na may bato ang daraanan, may malalaking ugat sa mga puno at sa mga makamandag rin na damo. Sa wakas, nakarating na rin sila malayo sa kanilang kinaroroonan kanina.

Naglabas ako ng pasta mula sa cupboard at nagpakulo ng tubig. "Saan ka ba kasi ngayon? Ako na lang ang pupunta sa iyo diyan. Tamang-tama para ma-practice ko uli ang pagiging piloto ko. Sayang naman ang lisensya ko. Mukhang kinakalawang na rin kasi. Saan ka ba? Egypt? Indonesia? Slovenia?" Natawa ako sa sinabi niya.

Hangover. "Ayoko. Malamig ang tubig," ingos nito na napasulyap sa labas ng bintana. Makulimlim nga ang panahon at tila uulan mamayang hapon. Napabusangot ako. "Gusto ko ngang maligo. Ang bigat ng ulo ko e," reklamo ko na napasandal sa balikat nito.

Pero bakit feeling ko may mali at may nangyari na hindi ko alam? Ah siguro jetlag lang siguro ito kasi galing ba naman akong byahe at wala pa akong tulog. Kaya deretso na akong umuwi sa condo ko. Pagkauwi ko ay nag hubad lang ako ng damit at iniwan ko lang ang boxer short ko saka nahiga sa kama. Nakapikit ako ng may ngiti sa labi. "Bukas magkikita na naman tayo.." sambit ko at tuluyan na akong nakatulog.

Mga bandang alas dos na ako nakatulog matapos mapagod sa pag-iyak kagabi mabuti na lang at late na din nagising si Nicole dala na din marahil nang jettlag nito. "My head is really hurting me." reklamo nito habang nasa harap kami nang mesa eating our late breakfast and early lunch. "Puwede naman muna tayong huwag na munang mamasyal medyo napagod talaga ako sa pamamasyal natin kahapon kaya gusto ko sana munang magpahinga and besides siguradong may jetlag ka pa kaya nanakit ang ulot mas mainam sigurong magstay na muna tayo." pangungumbinsin ko dito dahil sa totoo lang wala ako sa mood na mamasyal pinagbigyan ko lang ito kahapon.

Mapapagod lang ako. "Tapos ano? Dadagsahin ka rin ng mga lalaki rito kapag nakita kang lasing." "Eh, anong pinagkaiba no'n sa pagsasayaw? Dadagsahin din naman ako." Sagot ko at halos umirap ako sa kanya. "Kaya nga dapat sumama ka sa akin para magkasama tayo!" Medyo nararamdaman ko na ang irita sa kanyang boses.

“Sabi ko magpahinga ka muna.” Napangiti ako kahit pilit. “Ah… uminom lang ako ng tubig.” Lumapit siya sa ’kin, tumingin sa mukha ko. “You look pale,” bulong niya, sabay hawak sa pisngi ko. “May sakit ka ba?” Umiling ako, tumawa nang mahina. “Pagod lang siguro. Jet lag.” Yumakap siya sa ’kin, mahigpit, parang wala siyang alam. Parang wala siyang tinatago.