Jetlag In Tagalog Novels & Stories

Mapapagod lang ako. "Tapos ano? Dadagsahin ka rin ng mga lalaki rito kapag nakita kang lasing." "Eh, anong pinagkaiba no'n sa pagsasayaw? Dadagsahin din naman ako." Sagot ko at halos umirap ako sa kanya. "Kaya nga dapat sumama ka sa akin para magkasama tayo!" Medyo nararamdaman ko na ang irita sa kanyang boses.

“Sabi ko magpahinga ka muna.” Napangiti ako kahit pilit. “Ah… uminom lang ako ng tubig.” Lumapit siya sa ’kin, tumingin sa mukha ko. “You look pale,” bulong niya, sabay hawak sa pisngi ko. “May sakit ka ba?” Umiling ako, tumawa nang mahina. “Pagod lang siguro. Jet lag.” Yumakap siya sa ’kin, mahigpit, parang wala siyang alam. Parang wala siyang tinatago.

Bago pa man kumalat ang video at sumiklab ang issue tungkol sa dalaga ay wala pa siyang matinong tulog at pahinga, ngayon ay ramdam-ramdam nito ang pagod sa katawan niya at maging ang mata niya ay nagsimula ng antukin at unti-unti na nga itong nakatulog. Saktong alas kwarto ng madaling araw ay nagising si Jiro dahil sa pagkauhaw, ramdam rin nito ang sakit ng ulo. Puyat, stress, pagod at alak, sino nga naman ang hindi babagsak ang katawan. Hindi niya lubos maisip na magpapakalasing siya dahil lamang sa isang babae. Speaking of woman, halos lumuwa ang mata niya ng makita ang babae na natutulog sa sofa na katapat niya. Hindi niya maalala na dumating ito o kung nag-usap man lamang ba sila kagab

Chapter 23: Surprise "Ate, saan ang magiging kuwarto natin?" "Katabi lang ng kina mama mo," tugon ko kay Mae nang mailapag ko na ang iilan sa dala naming gamit. "Okay po. Matutulog na muna ako, 'Te, ha? Alam mo na, jet lag," saad niya at napahagikhik pa. Natawa naman ako sa kaniyang tinuran. "Sige, akyat ka na. Susunod nalang ako," ani ko kay Maegan na tinanguan lamang niya at kaagad ng pumanik sa taas.

I want more than this— AGAD akong napaupo mula sa pagkakahiga. Natampal ko ang aking noo ng mapagtanto ang nangyari. What was that? Why did I dream of that? I sighed before laying in my bed again. I'm almost there, malapit na akong mabaliw.

"Wala, kaya tawagan mo na!" Umiling siyang muli rito, hindi alam kung tatawa ba o iirapan ang ka-wirdohan ng pinsan. "Alam mo, Jan nalilito na'ko. Hindi ko alam kung sino ang may jetlagged sa'ting dalawa, parang ikaw itong sumakay sa eroplanong muntikang mag-crush kaya na-alog ng husto 'yang utak mo, e. Para kang siraulo riyan."

bakit hindi tayo lumapit at mag thank you "Nahihiya kase ako sa ginawa ko kanina nakatulog kase sa office. bukas nalang ako maglalakas ng loob "Okay ikaw bahala teka may taxi na. Taxi! »»» "haytss nakakapagod ang sarap humiga. saad ko habang nakahiga sa higaan ko "alam mo bess palitan na natin ng mas malambot tong higaan mo. "hindi na muna maayos pa naman. atsyaka ang lambot kaya nito "sabagay malambot pa naman. "nag kaayos na kaya sila. saad ko sa isip ko

Sa bahay pagdating ko ay agad akong humiga sa aking kama dulot sa pagod ng aming pamamasyal kanina. "Hay nakakapagod pero masaya naman, marami pa pala akong kailangang iligpit na gamit dahil bukas na pala ang Alis ko pauwing Laguna. Makikita ko na rin at makasama sina Mommy at Daddy," habang kausap ang aking sarili. Habang nasa kalagitnaan ako nang pagliligpit ng aking mga gamit ay may biglang kumatok sa aking pintuan na siyang ikinagulat at ipinagtaka ko ng husto.

Hindi na ako naghigh-heels dahil pagod na ang paa ko. Tumango siya bago simulang paandarin ang kotse niya. Napaidlip na din ako dahil sa pagod. Nang magising ako ay nasa Batangas na kami. "Hey, you're awake." Bati niya sa akin pagmulat ng mga mata ko. Napansin kong nakatigil ang sasakyan. "Ba't ka huminto? Nasiraan ba tayo?" tanong ko kaagad.

“So, how’s the newlywed?” Maarteng tumirik ang mga mata nito saka impit na napatili. “Heto, may jet lag pa. Kaloka! Cultured Shock ako sa Canada. Ang inday mo—” Itinuro nito ang sarili. “Pagbaba pa lang ng airplane, nangatog agad agad tuhod sa lamig. Hindi ko alam na winter season nila ang sasalubong agad sa amin.” Halos isang buwan kasi itong nawala at gaya niya ay naka-file din ito ng leave para sa honeymoon ng asawa.