Joke Questions Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Tapos pumunta ka pa sa blind date nang palihim! 【Isabela, kahit sagutin mo lang ako!】 【Kung hindi ka sasagot, pupunta ako at gagawa ng eksena!】 【Bestie, please reply!】 【Kainis! Hindi ka naman ba nabola ng lalaking yun, ha? Mas gwapo ba siya kaysa dad ko? Mas magaling ba kaysa dad ko?】

Tanong ko at ngumiti Ngumisi din siya at humilig, "Maybe, but more than that. Ako mismo ang mag a-annul ng kasal niyo" Natawa ako sa kaniyang sinabi, mukha kasing seryosong seryoso siya at handang gawin ang mga sinasabi niya "What? You think I'm kidding?" Natatawa niya ding tanong habang pinagmamasdan ako, " You look so pretty when you laugh" "Joker ka pala" aniko at pinakalma ang sarili "You can think of anything about me" dagdag niya at pinaka titigan parin ako

“ Did you like the food?” “ It’s okay” “Hindi masarap?” “ masarap” Ngumiti naman siya. May something na ata sa utak lalaki na to. “ Why? Did you put poison in here?” I ask, Nawala ang ngiti sa labi niya. Did I catch him? “ Why would I put something poison in there?” he asked. We are both staring at each other very intensely. It felt like nahuli ko siya. “ I am just kidding. Hindi ka mabiro. Haha. Reaksyon mo parang meron talaga ah”

tanong ko sa kaniya “Nakita kitang paakyat rito kaya sinundan kita” sagot niya sa akin. “May problema ka ba?” seryosong tanong nito at lumapit sa tabi ko “Wala to” pagsisinungaling ko sa kaniya “Wala eh halos maging pula na yang mga berde mong mata” napatingin naman ako sa kaniya ng sinabi niya iyon “Joke lang di ka na mabiro” nakangiting saad nito

tumaas ang isang kilay niya bago tumango kaya naman napalunok ako at nag-iwas tingin. "What did I do while I'm drunk?" mahina niyang tanong. "W-Wala, hindi mo naman na naalala kaya huwag na—" "Tell me," wika niya at mukhang naghihintay talaga kaya naman huminga ako ng malalim. Should I joke around?

Nanlaki naman ang mga mata ko, "Sinabi mo ba sa kanya ang dahilan?" "Oo, sinabi ko." "Bro naman," pagmamaktol ko sa kanya, "Surprise ko 'yun e! Bakit mo sinabi sa kanya?!" Napatawa naman siya ng marahan, "Chill ka lang bro. Syempre, hindi ko sinabi," sabi niya at nakahinga naman ako ng maluwag. "Hay, salamat! Kailan kaya matatapos ni Kara 'yung pinapagawa ko?"

Chapter 29: The song! Zhane's Perspective "Kaya mo pa ba?" Tanong sa akin ni Jack dahil hinihingal na ako sa kakalakad namin dito sa Arcade. At kung anu-anong laro ang ginawa namin. "Yes, of course, ako pa ba! Haha," ngiting sabi ko and he laughed. "So, what's next?" He grinned. I looked up, thinking ano pa bang gusto kong gawin.

“Talaga ba, ako pa talaga?” Samantala, pakiramdam naman ni Sharmaine ay nakarinig siya ng isang malaking joke nang marinig niya ang sinabi nito sa kaniya. Tiningnan niya ito na halos hindi siya makapaniwala. “Ang kapal din naman ng mukha mo no? Alam mo kung magkano ang damit, bag at sapatos ko ha? Baka ni hindi mo kayang bumili ng kahit na isa lang sa mga ito. Tingnan mo nga, binuhusan mo ang sapatos ko.” inis na sabi niya rito.

Joke ulit! "Ikaw ba nagluto nung sabaw?" tanong nito na ikinabigla ko. Ba't ba bigla nalang s'yang nagsasalita? Nakakabigla, ah. Hindi mo malaman kung anong isasagot mo agad 'e. "Oo, bakit? Masarap ba?" wala sa wisyo kong tanong. "Matabang." seryoso nitong sagot sa'kin sabay bagsak ng mga balikat ko.

"Pfft, joke lang ito naman." "Tsk, sa tingin mo ba nakakatawa?" Pag uulit ko. "Sa tingin mo rin ba nakakatawa yong joke mo kanina?" "Anong joke?" Nag joke ba ako kanina? "Stephen. I love you! Nag jo-joke lang ako no...tsk, sa tingin mo nakakaawa yon?" Napakamot ako sa batok ko, hindi nga talaga nakakatawa yong joke na yon.