Jokes Are Half Meant True In Tagalog Novels & Stories

Sabi ko saka nag-pose ng wacky na tinatakpan ang mukha ko. "Meant to be talaga tayo." Sabi niya saka ngumisi. Hala siya! Meant to be daw. Meant to be daw kami. Hala, Lagot ako kay Klarence nito. Label asan ka na? "Ang corny mo mag-joke. Hindi talaga bebenta." "Hindi ko naman pinagbebenta ang joke ko ah." Sabi pa niya. Grabe! Ang papangit talagang ka-bonding ng mga tao dito. Kung hindi man masungit eh nambabara sila. Parang hindi mga kaibigan 'tong mga adik na 'to.

Natatawa niya pang sabi. "My false ka nang my false diyan." "Hindi mo alam? Uso kasi ngayon 'yang salita dito sa Pilipinas. Instead of saying 'sorry, my fault', we say 'sorry, my false', ang galing 'di ba?" Bakas pa yung exciteness sa boses niya habang nagku-kuwento. Napa-ngiti na lang ako. Boses bata siya pakinggan na nagpa-paliwanag sa akin―basta hindi ko lang makikita mukha niya. Baka lalo lang ako maasar sa kanya.

Hindi naniniwalang wika nito sakin. "I'm not joking is true. That's the reason why hindi ko masabi sayo ang totoo." Natawa ito at hindi pa din makapaniwala sa mga sinabi ko. "Tuluyan na ako nawalan ng pagkakataon dahil, tuluyan ka ng napalapit sa mga anak nito." Dagdag na wika ko pa.

sht baka makaidlip ako nito "Mag-kwento ka?" "What?" "SABI ko magkwento ka" "About...what?" "Hmm kahit ano...." "You mean...a fairytale story..I'm sorry baby but i have no idea about-" "Hindi!..." inis na dugtong ko....He chuckled "Hindi naman mga ganoon" "You said...anything"

"Eh, ikaw? Kaibigan ka lang niya, diba?" "It's ka-ibigan not kaibigan" may ngising sagot ni Kenji. Seriously? Anong kalokohan ito. "What a joke dude" sarkastiko siyang tumawa. "Sino nagjo-joke, ikaw dude?" may himig pang-aasar na sagot ni Kenji. Nangangamoy away ito.

he said and burst out laughing. Siraulo talaga toh. Sarap sipain. "Nakakatawa?" I sarcastically said. "Pikon?" he said in between his laugh. "Sinong pikon?" takang tanong ko. "Ikaw!" he said. "Ako?" "Oo." "Hindi ba pwedeng hindi ako natuwa sa joke mo?" I rudely answered him. "Hindi naman joke yun ah." he replied. "I don't know what to name it pero hindi ako natawa or natuwa."

"Paano tayo magiging ok nito kung ganiyan ka?" "Hindi tayo ok! Panty lang ang kaya kong ibaba pero ang pride hindi," madiing sagot niya na ikinahalakhak ko. "Seryoso?" "Mukha ba akong nag jo-joke?" Nakataas pa ang kilay n'ya sa akin. "I thought you're just joking kasi sabi mo--" Hindi na n'ya ako pinatapos.

May sarcasm na sabi niya rito. “Talaga lang ha? Kaya ba nagmumukha kang tanga sa kapapanuod lang sa kaibigan mo kahit na may gusto ka rin naman sa babaeng iyon, ha?” Tila nanghahamong sabi nito sa kanya, “Kuntento ka na bang maging taga masid na lang, ha?” Napailing siya, “If I were you, magpapahinga na ako dahil mukhang wala ka na sa sarili.” Aniya dito.

Kumislap ang pulang likido sa ilalim ng ilaw. “To better days,” anitong kalmado. “Cheers,” aniya bago ininom. Mainit sa lalamunan, pero nakakagaan ng loob. Sunod-sunod na abutan, may kasamang tawa at corny jokes. “Alam mo, Sir,” sabi niya habang nakahilig sa mesa, “hindi ko akalaing marunong kang mag-joke.” Tumawa ito, at halatang medyo lasing na rin.

"Are you okay?" "O-oo." "It was just a joke, road trip tayo may alam akong destination so we could relax. Masakit sa ulo ang pag-aaral." Natawa ako sa sinabi niya ngunit nahuli ko siyang nakatitig. "You really have a different kind of laugh and smile, I don't know if that's really the real one." Unti-unti akong natahimik. "My smile are always real when I'm with you." Mahinang sabi ko at ng tingnan ko siyang nahuli ko siyang bahagyang nakangiti ngunit agad ding nawala ng umangat ang tingin ko.