Jokes Tagalog Maikli Novels & Stories

tanong ng isang babae. "Oo nga. Nakakaboring naman kasi kung wala kaming magiging laruan pansamantala. Ang alipin kong tao ay napatay ko noong nakaraang buwan kaya matagal-tagal na rin simula ng huli akong nakapaglaro."

this time naka ngisi naman ako pero deep inside talaga ANG KORNI NAMAN! MAS OKAY PA SANA KUNG YUNG BANAT GANITO NA LANG... MAY TATLONG JOKE AKO SAYO, ANO? JOKE JOKE JOKE! DAPAT AYUN NA LANG EH! "Ikaw Cal ha! dahil jan pagdating ko magbabible study tayo agad"

Joke lang my baby labs. Gaya ng ang sinabi ko, wag masyadong seryoso. Di nakakamatay ang belat. Nang lumapag kami. Sobrang na-amaze ako dahil parang langgam lang yung mga naghihintay na tauhan ni Jeff. Yung langgam na kulay itim. Sunod sunuran sa reyna nila. Since wala namang hari ang langgam. @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO.

Feel ko pa naman mas bata siya sakin Jokes on you self ,mas bata talaga yun sayo ,itsurahan palang ehh Tumingin Tingin ako sa paligid para icheck kung andyan pa ba yung sumira ng Gabi ko .Wala na sila!! Wala na ang mga humahabol sakin kanina ,shit buti naman Mabilis akong yumuko at tiningnan ang mga gilid ng sasakyan na Dadaanan ko .Mahirap na baka magkasalubong kaming dalawa ,you know what I mean

Nang malasahan ko napansin kong okay naman at tama lang ang timpla ko. "I'm just joking around," sabi niya at tumawa. "At kailan ka pa natutong mag-joke?" inis kong sabi at pumunta nang sala pero sinundan niya ako. "Ngayon lang. Hey, ang pikonin mo naman," sabi niya sa akin nang makarating kami sa sala. "Wow, say to the guy who always walk out when I start pissing him," sabi ko sakaniya kaya bigla siyang sumeryoso.

“Laughtrip ka, pare. Ikaw? Si Manuel Saenz?” “Anong nakakatawa sa katotohanang ako si Manuel Saenz?” “Ikaw talaga, Kuya.” Nahampas ko siya sa balikat. “Joker ka ano? Manuel Saenz daw. Sa dami kong narinig na siya raw si ganito ganyan, ikaw lang ang nagpatawa sa akin ng ganito.” Tawa pa rin ako ng tawa hanggang sa tumigil na ako. Seryoso pa rin ang mukha niya na parang sinasabi niya sa akin na siya talaga si Manuel Saenz at hindi uso sa kaniya ang word na joke. “Ikaw talaga ‘yon?”

Kumislap ang pulang likido sa ilalim ng ilaw. “To better days,” anitong kalmado. “Cheers,” aniya bago ininom. Mainit sa lalamunan, pero nakakagaan ng loob. Sunod-sunod na abutan, may kasamang tawa at corny jokes. “Alam mo, Sir,” sabi niya habang nakahilig sa mesa, “hindi ko akalaing marunong kang mag-joke.” Tumawa ito, at halatang medyo lasing na rin.

Ubos na ubos na ang karaniwan kong lakas. Si Lira, na napagkamalang kalungkutan ang pagkapagod ko, ay sinubukan akong pasayahin sa elevator. "Gusto mong makarinig ng joke? Isang lobo ang nalungkot pagkatapos makipag-break. Habang nanghahanap ng pagkain, dumaan siya sa isang kubo at narinig ang isang amang sinasabihan ang umiiyak niyang anak, 'Kung hindi ka titigil sa pag-iyak, itatapon kita sa labas para pakainin ang lobo!' Naghintay ang lobo buong magdamag, pero walang lumabas. Pagsapit ng umaga, ang nadismayang lobo ay bumulong, 'Ang mga lalaki ay talagang sinungaling!'"

Tanong ko na naging dahilan upang sarkastiko siyang tumawa. “That was the funniest joke I’ve ever heard in my life!” Sarkastiko niyang sagot, “Baka magulat ka kung magkano ang kinikita ko as a detective and baka ‘yang perang ibibigay mo ay barya lang sa ‘kin,” Dagdag pa niya sa ‘kin.

sita ko rito. Umayos ito saka nagtaas ng tingin. "Buti nga ang tingin ko lang ang masama, eh ba't sa'yo, ba't 'yang mukha mo yata ang may sira? Hindi ko ma-drawing, grabe...at kung ma-drawing ko nga 'yan, ang dami sigurong bura." Wow!? hello joke? Joke ba 'yon? Inarapan ko siya, ang lakas talaga ng loob ng batugan na 'to.