Jujutsu Kaisen Novels & Stories

Ilan sa mga tao ng kaniyang ama ang nadatnan niyang nag-eensayo ng karatedo, judo at taekwondo. Natigilan ang mga tao ng don ng makitang pumasok ang anak ng kanilang boss. "Good morning sir Cain." Walang imik ang Yakuza. Isang sandbag ang nakita niyang nakasabit sa dulong parte ng hall. Nilapitan niya iyun at pinagsusuntok.

Pambihira tong batang 'to pano niya nakuha ang mga impormasyon na ito. "Pa- panong?" "Sir Jacob sila lang po ang mayroon ng ganyang klase ng kutsilyo,scroll niyo pa po,Makikita niyo po jan lahat ng mga iba't ibang klasi ng weapons,nakita po yan sa loob ng Hanzai Academy doon sa Japan noon."tugon nito na seryosong seryoso ang mukha at nakatingin lamang saakin habang sinasabi saakin ang mga impormasyon."tignan mo po ang list ng mga estudyante na nakulong noon sa Hanzai Academy."Tugon nito saka tinignan ko ang lista na ng mga pangalan na nasa baba ng litrato.

Pinilit kong nilabanan ang tambol ng dibdib ko. "But count me out!" pagkasabi ko'y naging mapangahas ang kilos ko. Gamit ang natutunan ko sa Judo ay dali kong sinagi ang binti nito, dahilan upang nawalan ito sa balanse. I attacked him with Judo grappling technique 'Sasae-tsurikomi-ashi' walang isang segundo ay bumagsak ito sa sahig. Kahit na ba napakalaki nito, tantiya ko ay nasa anim na talampakan ang tangkad nito pero natagumpayan ko parin itong naibagsak.

Unlike with Tokyo or Hokkaido na westernized na ang mga pananamit. Agad naman na nagsimula si Ryujin. Halatang halata na magaling ito sa Samurai. He has smooth moves at may mga galaw ito na pakiramdam ko ay parang gusto kong gayahin. This is what the call the art of sword fight. In the movies, hindi pwedeng basta magaling ka lang sa espada. It should be you know how the art of sword fight does. This is a technique that makes the viewers copy the move because it was beautifully executed. Parang ganun ang galaw ni Ryujin.

Kaya sa loob ng ilang taon ay agresibong tumindi ang kaniyang lakas hanggang sa makagawa ito ng sarili niyang technique sa paggamit ng espada na pinangalanan niya bilang A Kill In Every Ten Steps. Gaya ng ipinangalan niya rito, sa sandaling gamitin ito ni Joewel sa isang laban agad siyang makakapatay ng isang kalaban gamit ang mahaba niyang espada sa bawat sampung hakbang na kaniyang ginagawa. At hindi lang iyon dahil pinasadya niya rin ang mahaba niyang espada para magamit ang buong potensyal ng technique na kaniyang ginawa.

Kaneko and his mother met. Ketsume's mother taught him that he must excel in everything he does and that no one should step on him. His mother always tells him that he must defeat Kaito, the eldest and biological son in the Tsukasa family, whom Ketsume despises. So he's doing everything he can to bring him down, even if it means selling his soul to a devil. Ketsume was so focused on sparring with his opponent, his ally. Stepping backwards and onwards and attacking this is just similar to fencing. This kind of sport will tackle the strength and fast movement of the player and only those who train well can perfect or win this kind of sport.

"Kung hindi ako nagkakamali, ito ay itinuturing na isang seryosong bagay sa batas ng Japan. Pwedeng makaharap ni Kai ng hanggang sampung taon sa kulungan at kailangan pa niyang magsuot ng special ankle tracker pagkalabas ng kulungan. Paniguradong magdudulot ito ng kahihiyan hindi lamang kay Kai kundi pati na rin sa pamilyang Funagawa, hindi ba?"

Alam ni Jiro kung ano ang nangyari sa kanila. Si Mr. Yamamoto, na walang alam, ay tumawa. “Bata, ang lakas ng loob mong ikumpara ang tinatawag mong Tai Chi at inner energy sa Japanese unarmed martial arts ko?! Hayaan mong maliwanagan ka! Ang unarmed martial arts ay ang pinakamalakas na uri ng martial arts sa buong mundo! Ang art na ito ay maraming beses na mas magaling kumpara sa walang kwentang Tai Chi mo na kailangan mo pa ng mga aktor para dito!”

ALOU'S POV Kyohei and I bowed to each other as we prepared to begin our Karate lessons. He's a good Karateka and has already earned Green belt (5th kyu) from me, which I'm sure will be upgraded to Blue belt (4th kyu) during our nearly a year of training here at the Dojo. Mahiro's Karate trainings for me ended when he earned his Green belt due to his busy work schedule, and I understand that's why Kyohei is the only one I've been teaching.

Kahit na ang pinakamasamang Onmyoji sa shrine ay walang ganoong kalakas na enerhiya ng demonyo. Natigilan ang lahat. “Anong nangyayari? Bakit naging ganito ang Diyosa? Dahil ba naligaw siya sa kanyang cultivation?” nagulat na tanong ni Toro Sasaki. Ang martial arts ng Higurashi Shrine ay batay sa kendo, at ang mga miyembro nito ay nagpraktis ng mga teknik sa kendo. Hindi sila mga mababangis na dambana na nananalangin sa demonyong diyos at nag-cultivate sa landas ng demonyo.