Novel & Cerita Just The Two Of Us

Naguguluhang tankng ko sa isip ko habang nakatitig sa kanya, ngunit kuli lang siyang lumingon sa bintana. "I and Rexx. W-We never had a relationship. Ni h-hindi kahit k-kailan na na-naging kami." Aniya ng hindi lumilingon akin. "B-Bestfriend. That's the only relationship we had back then. N-Nothing more. But because of one night. O-One wrong night. N-Nagbago ang s-samahan naming d-dalawa ng dahil lang sa i-isang gabi---ahhhumm...ahhumm" agad na napausog ako ng upo palapit sa kanya para himasin ang kanyang likuran ng sunod-sunod napaubo.

Hinila niya ako papalapit sa kanya, inilagay ang isang kamay sa beywang ko habang hawak ang isa kong kamay. Sa ilalim ng liwanag ng buwan, dahan-dahan kaming sumayaw. Pakiramdam ko, wala nang ibang tao sa mundo. Si Damian lang. Ako lang. Kami lang. Wala nang kontrata. Wala nang kasunduan. Wala nang mga dahilan para pigilan ang sarili namin. "Belle," mahina niyang bulong habang inilalapit ang noo niya sa akin.

Marami kaming pinamili para sa kuwarto na lamang namin itutuloy ang aming date. “Hindi mo kailangan malungkot, mas masaya naman ako na ganito, tayo lang dalawa, mas malayang nakakapag-usap at mas malayang kumilos nang gusto natin.” SUmandal siya sa ‘kin. Nakaupo kami sa lapag ng sofa, sa carpet habang nanonood. “Madali kang pasayahin,” sabi niya. “Napakabilis mo ring umunawa.”

Hindi naman na ako galit sa dalawang ‘to, Ilang linggo na rin ang nakalipas pero hindi man lang ako pinapansin kaya hindi ko din sila pinapansin, Ewan ko kung anong pinag-kakaabalahan ng dalawang ‘to e. “Oo, galit pa rin ako dahil hindi niyo ako pinapansin at may sarili na kayong mundo.” “Sorry, iyang nag-dadalawang isip din kami kase nga baka may tampo ka pa rin samin.” Sambit naman ni Justine. “Tsk, hindi na, so bakit niyo ako kinalabit na dalawa, anong problema niyo?” Parehas silang malawak na ngumit.

Nitong buwan lang na ito at isang himala iyon. Baka kasi dahil may isang buwan lang din kami bago magkapirmahan ng annulment paper. Perhaps, we're both trying our best to make our marriage work. I don't know. I am not so sure. "We are not really friends," tanggi ko naman. "Pero mas okay na kami ngayon kaysa sa noon," kaswal kong dagdag. "Napansin ko nga rin noong ikalawang punta ninyo sa studio namin. Parang mas nagkakasundo na kayong dalawa sa mga bagay-bagay."

Siguro dito na nagtatapos ang pagkakaibigan naming dalawa. Mukhang mga mahinahon lang kaming dalawa ngayon pero alam kong pareho na kaming sumasabog sa loob. “Dream on as if I will let you. He is mine now, and no one can steal him from me," saad ko bago walang lingon na lumabas sa condo niya.

Sigurado ako. Ginawa na lang namin ang mahalagang bagay na 'yon na kami lang dalawa. Walang engrandeng selebrasyon, walang mga bisita o kamera. Tanging kaming tatlo lang, ako, si Chancy, at ang anak naming si Baby JR, na noo ay tahimik na nakahiga sa kanyang crib habang nakamasid sa amin. Saksi siya sa panata naming dalawa.

"No one else but you..." Maraming nagtitilian at naghihiyawan. Marami ang kinikilig. Pero feeling ko kaming dalawa lang sa gym sa oras na iyon. 'Yun bang siya at ako lang sa isang mundo kung saan walang istorbo. Walang ibang tao. Tanging pintig ng puso lang namin ang maririnig.

“Just holding you.” “You could…?” nagbiro si Althea. “Do you plan to?” “I do. Especially when it’s just us. No one watching, no one telling us what’s allowed.” Hinaplos ang balikat niya. “Just us. I want to enjoy every second of this vacation… with you.” Lumiko si Althea para harapin siya. “Then let’s do that. Let’s enjoy the rest of Maldives. Just the two of us.”

Muli kong ibinalik ang tingin sa tv. Maya-maya pa ay naramdaman ko ang paghawak nito sa isang kamay ko na hinayaan ko lang nguni't nagulat ako ng bahagya s'yang humilig saakin. "I think we should do this thing again. Just the two of us, alone." Bulong pa nya. I breath heavily and bit my lips. Itinatago ko ang ngiting sumisilay sa labi ko at marahang tumango sa kanya.