Just The Two Of Us นิยาย & เรื่องราว

Sinadya niyang mejo lumayo dahil ayaw nyang mapalapit kay justine. On the other hand, Magkasamang lumusong si justine at rod. Mula lobby hanggang sa dalampasigan pinagtitinginan ang dalawa , parehong maganda ang katawan ng dalawa well toned muscles and six pack abs. Busog na busog ang mga mata ng bakla.. " Bro , walang kasama si Angela. Go accompany her, dito na lang muna ako.." suhestyon ni rod , saka Tinawag ang pangalan ng dalaga

Mabuti nalang at ngumiti s'ya sa sinabi ko, kahit papaano. "Alis na tayo dito. Gusto ko ng matulog." sabi n'ya. "Tara na. Antok na rin kasi ako." sabi ko. Inakbayan ko s'ya at naglakad na kaming dalawa palabas ng rooftop. (Justine's P.O.V)

He's being possessive again. Kahit sandali lang, pakiramdam ko kami lang ang tao sa mundo. Walang Violet na nakakairita. Walang Dax na nakatali sa akin. Walang mga business partnership o gipitan na kontrata. Walang anumang problemang naghihintay sa amin. Kaming dalawa lang ni Alaric.

Nagpupumiglas upang pakawalan ko ang mga braso niya. Tinanggal ko ang pagkakahawak ko sa mga braso niya at nakapamulsa na tiningnan siya. Naigala na niya ang paningin niya sa kung saan-saan pero hindi man lang lumapat iyon sa mukha ko! "Lucas—" "Justine, leave us alone. Mamaya na tayo mag-uusap," pagpuputol ko sa boses ni Justine na papalapit na nang papalapit sa amin.

Natahimik siya. "Ate..." Inabot niya sa akin ang kahon. Sa loob... Isang pares ng itim na relo. Magkapareho. Matching couple watch. Tahimik akong nakatingin doon. "Bagay sa inyong dalawa." Mahina niyang sabi. Hindi ako sumagot. Ilang segundo ang lumipas. "We're husband and wife." Mahina kong sabi. "But only on paper."

For now, we'll just have to be contented with whatever we have and can do together. I love him. He loves me. And I guess it's an enough reason for us to keep this relationship going.

So ang natira talagang kaming dalawa lang ni Evan. Tae. Kaming dalawa lang talaga? And then we started to dance with the music. ♪♪Laging naghihintay ako'y mapansin mo Sana'y may pag-asa sayo♪♪ "Buti naman hindi ka na nagpapilit na isayaw kita." panimulang sabi ni Evan

ang basag kong sukat habang nakatingin sa kanyang mga mata na punong-puno ng romantikong pagnanasa at labis na pag-aalaga. “Huwag mo nang isipin ang mundo... dahil para sa akin, ikaw at si Noah lang ang mahalaga,” ang huli niyang sweet na bilin bago niya pinatay ang pangunahing ilaw at lumabas ng kwarto upang bigyan ako ng oras na makapag-isa.

Dahil hindi pa naman ako handa sa aking sasabihin, tinikom ko na lang muna ang aking bibig. Gusto kong maging perpekto at memorable ang sandaling sasabihin ko sa kanya na maging totoo na kaming dalawa. Walang rules, walang koneksiyon sa pamilya namin o ano. I want it to be just…us. Iyong siya at ako lang, tapos ay masaya na. Ganoong level ang gusto ko. Pero paano nga ba kami makakapunta doon kung ang bawat paligid namin ay hindi sang-ayon sa buhay na gusto ko?

Hindi ko rin kasi talaga siya matiis. Mabuti na lang talaga at tumupad siya sa usapan namin kaya wala talagang nangyari sa aming dalawa. Talagang naligo lang kaming dalawa. Hanggang sa natapos na kami at sabay na kaming kumain ng breakfast dito sa room niya.