Two Less Lonely People Novels & Stories

At ang desisyon na iyon ay hindi siya. Ang sakit ng pagiging pangalawa ay mas malala pa kaysa sa pagiging iniwan. “Hindi totoo ‘yan!” Ang mga salitang iyon ni Olive ay umulit-ulit sa isip ni Romer habang nakaupo siya sa balkonahe, ang whiskey bottle ay halos walang laman na. Ang gabi ay lumalalim, pero ang sakit sa dibdib niya ay lalong lumalawak. Parang walang katapusang abyss na walang ibang laman kundi ang pangalan ni Venice.

"But you know how I feel Since the first time I took your hand My love for you has just been growing You always seem to understand You know how I am, ooh I'm gonna love you 'til the end I'm gonna be your very true friend I wanna share your ups and downs I'm gonna be around" And he stopped and stared at her at hindi niya maiwasang mapapalakpak sa tuwa after hearing him sing. " Mahal! Please continue! " Ungot niya and Asher smile and continue to sing. "When you're alone 'cause I'm away Don't be sad, don't be afraid I'm gonna turn my thoughts to you

sabi nito, malamig, “sana kaya mong panindigan yan habang-buhay.” Napapikit siya saglit. Huminga. Pagmulat niya—wala na yung pag-alinlangan. Kung galit siya, mas galit din ito. At pareho silang hindi magpapatalo. — Maya-maya, dumating ang dalawang lalaking kliyente, may kasamang mga babae na mukhang sanay na sa ganitong klase ng mundo. “Sorry, napaghintay,” sabi ng isa.

His night just got ruined after seeing this man. “What a small world, isn’t it?” His lips curled in thin lines of contempt. “Yeah, guess I’m unlucky since I saw you here.” Bigla naman sumingit si Dylan sa usapan. “Someone you know?” tanong nito. Nagpalipat-lipat ang tingin nito sa kanilang dalawa. “No.” “Yes.” They both answered in unison. Narinig niyang tumawa ito kaya napalingon siya rito. His face darkened as he saw the amused look on the man’s face.

I let out a deep breath before letting myself enjoy my solitude. "If we cross our paths the second time around, I hope I will turn the other side, so I won't be with you and live miserable... again."

Tumitig ako sa walang emosyong mata nito na nakatingin sa akin. "Hindi ako tumanda ng ganitong wala paring boyfriend dahil lang ikaw ang gusto ko. I remain single for almost twenty two years because I wanted na 'yung first boyfriend ko ay mahal ko at mahal din ako. Hindi dahil lang gusto namin ang isa't isa."

Naglakad lakad lang ako sa gilid ng dalampasigan, ang sarap ng malamig na hangin na mas lalo tuloy nagpapalungkot sakin. Hindi tuloy mawala sa isip ko yung gut na what if pagbalik ko maabutan ko yung dalawa na may ginagawa ng milagro? well i know gagawin at gagawin nila yun, pero di ko lang keri na makita sila mismo ng dalawang mata ko. "Bigat naman ng dala dala mo.." someone said at my back, pag lingon ko ay bumungad si Clyde na naka shorts at shirt lang.

pagkatapos ay sakto namang bumukas ang pintuan at biglang ipinasok ni Khen at Reynard ang other man ng bride. Hindi ko na tinakpan pa ang aking mukha dahil nasa iba na ngayon ang spotlight kung kaya’t napatuunan ko ng pansin ang bride na nasa altar. Parang binuhusan ito ng malamig na tubig pagkatapos makita ang lalaking naroon din ngayon sa simbahan. Dumako naman ang tingin ko sa groom na katabi ng bride at nagulat ako nang makita ang walang emosyon na mukha ni Denisses! Para akong nanghina ngunit hindi ko maaaring ipakita.

Boses ni Sev na nakatayo sa pintuan, bitbit ang tub ng ice cream at isang cellophane na nag lalaman ng case ng mochi's. Keith turned to the door only to see another child who looks exactly like him. He couldn't move, His brain isn't processing it thoroughly. "Keith, Meet your son's. This is Augustus Keezer Sev De Luca, And Kirke Lev Augustine De Luca. " Barbara introduces them as she hold Sev and Lev who was still dumbstruck. "There are .... two... two of them.." "Yes. They're twins." And after hearing what Barbara said, Keith's vision darkened. The last thing he heard was his sons panicking and Barbara yelling for help.

Please play the official sound track of Two Wives – Broken Vow – By: Lara Fabian Anniversary Tahimik kami habang bumabyahe pauwe sa Villa. Hindi ko na rin nagawang bumalik sa restaurant kaya pinadalhan ko nalang ng mensahe si Zuay at nag dahilang masama ang pakiramdam. Ellwood remain silent the whole time. Wala itong binuksang usapan sa pagitan namin matapos kong mag ayang umuwe.