Just The Two Of Us Novels & Stories

Natahimik siya. "Ate..." Inabot niya sa akin ang kahon. Sa loob... Isang pares ng itim na relo. Magkapareho. Matching couple watch. Tahimik akong nakatingin doon. "Bagay sa inyong dalawa." Mahina niyang sabi. Hindi ako sumagot. Ilang segundo ang lumipas. "We're husband and wife." Mahina kong sabi. "But only on paper."

"It’s about two people trying to find peace amidst the chaos around them. Just like us." Just like us?

At doon ko napansin ang pagkunot ng noo niya. “Not with you,” dagdag ko, diretso ang tingin sa kanya ngayon. “So let’s just forget it. Kasi kung hindi lang ako lasing, malamang ay hindi naman ito mangyayari." Mas lalong tumahimik ang paligid namin. Parang pati ingay ng café… biglang nawala. At langing kami na lang dalawa ang nandito sa loob.

Skyler: Let's meet at the coffee shop near the Watson's. Skyler: I want to talk to you. Skyler: Just the two of us. Skyler: Privately. Luh, grabe naman ito. Nang-aayang makipag-usap sa akin. Just the two of us na nga, privately pa! Bakit naman gano'n? Ayaw kong mag-assume kaya kalmahin muna natin utak natin. You: Huh? Bakit naman? Skyler: Read the second line.

TAHIMIK kaming dalawa habang nasa loob ng kanyang sasakayan. Tunog lang ng aming mga paghinga ang tanging maririnig. Ramdam ko ang tensyon sa pagitan namin dalawa pero wala ni isang nangahas magsalita.

Because they act like one. “I LOVE you, Clara!” Malakas na sigaw ni Vince. Napatakip ako ng aking tainga. Kasalukuyan na kaming naglalakad. Hindi namin alam kung saan kami pupunta. Ang alam lang namin ay gusto naming pumunta sa isang tahimik na lugar na kami lamang dalawa.

sabi ko nito na parang kami lang dalawa ang nag-uusap. Pagkatapos naming kumain ay nandito kami sa terrece habang si Uone ay nakatulog na at binabantayan ni Owen. Hindi ko alam kung paano sisimulan ang usapan dahil hindi parin ako ready at wala akong balak na sabihin sa kanya na anak niya si Uone dahil hindi naman niya alam.

nito, sanay na rin ako na katabi siya sa pagtulog. Hindi naman kami sobrang lapit pero still, sa iisang kama lang din kami. Iisang kwarto at iisang banyo. May unan man o wala sa pagitan namin, hindi naman kami magkayakap na dalawa. Never pang nangyari iyon. Sa laki ba naman ng kama niyang ito– ewan ko na lang. “Yes, I think, I am attracted to you.”

Napatigil kaming dalawa ng may nagsalita galing sa aming likuran. “What are you two talking about? Talking about me?”

Napatingin ako sa kanya. Magsasama kami habang buhay. This is just the start. --------------------------------------------------------------------------------------------------------------