Kabanata Mga Nobela at Kwento

Ang Mount Samat. Kilala ang lugar na ito bilang Dambana ng Kagitingan para sa ating mga namayapang bayani ng ikalawang digmaang pandaigdig. Ito ay sinasabing isang tulog na bulkan at may kataasan na 545 metro. Masasabing lubos na naalagaan ang pook na ito dahil lamang ang luntiang kulay ng kapaligiran at preskong hangin. Sa pakiwari ko, ito ang unang beses na masasabi kong napakaganda ng Pilipinas at napakamabiyaya ng Maykapal sa ating lahat.

Kabanata 52 Kinuha ni Jett ang kaniyang pinaka-old model na cell phone at nagpadala ng mensahe kay Lianne. Mayroon pa siyang thirty minutes para kausapin ito. Hindi niya nagustuhan ang inasal nito kanina at mas lalong hindi niya nagustuhan ang biglaang pagpunta nito sa site.

One false move and she would be dead. “Sana lang ay hindi siya matulad kay Katia,” nanunuyang boses ng babae sa may gilid ni Leia. Napatingin siya rito. At kung hindi siya nagkakamali, isa ang babae sa mga second cousin daw ni Kenneth.

Nilibot ang paningin ko sa paligid at napagtanto na hindi pamilyar ang lugar. Malaki ang kwarto. Kulay puti rin ang ding ding at may nakasabit na iba’t ibang magagandang artworks. May malaking flat screen tv sa harap ko at may malaking built in aparador. May sofa rin sa gilid ay may study table, maraming librong nasa magandang lagayan ng shelves at may magandang carpet sa ibaba. Ngayon ko lang din napagtanto na natutulog ako sa isang sobrang laking kama, sa tingin ko kasya ang limang tao dito.

"Hoy, Xorxell Diaz!" Expected niyang hindi siya maririnig ng lalaki pero biglang humarap ito sa kanyang direksyon. Hawak ang renda ng kabayo ay mabilis nitong pinatakbo iyon. Mabilis na mabilis at kung hindi nito patitigilin ang kabayo ay tiyak madadaganan siya nito. Ilang pulgada nalang kakabigin na siya nito. Habol ni Lexi ang sariling hininga ng sa isang iglap lang. Kumambyo ang kabayo, naglikha ng malakas na ingay. Samantalang ang mga paa ay tumingkayad sa ere while Xorxell made his soft swindle na parang babagsak pero malakas ang kapit nito sa renda. Nang makabawi si Lexi ay agad niyang sininghalan ang binata. Subalit mukhang nagulat ang kabayo dahil naging agresibo iyon at nakahandang

Nakakapanabik kung anung panroromansa ang sisimulan nito. " Say I hate you if you want me to stop and then I love you if you want me to continue. Is that clear? Mrs. Jade Morgan?" What the fuck might happened sa mga codes na to. Bakit kailangan ko sambitin ang mga salitang yon. San ko magagamit ang mga yun? Bakit gugustuhin ko siyang tumigil? " Fine. simulan mo na ng matapos na to Kurt. Sa labas ka matutulog after this." Tumawa siya ng malakas na pinagtaka ko. What's so funny. Mukhang nag eenjoy pa ata siya sa nakikita.

Kabanata 41 ANN was staring at Rosanne’s social media accounts. Mula sa Fàcebook nito, Sñapshot, Twītter at maging sa Instragräm, sinilip niya lahat iyon. At isa lang ang nakikita niya rito: Classy and Elegant. Iyon ang bagay na wala sa kanya. Iyong kahit anong pilit niyang umaktong ganoon, hindi talaga pwedeng ipilit.

Nagulat pa siya nang makitang nakatingin pala ito sakanya. “We are now in Iba, Zambales and welcome to Santuario Eco De Morrison, Andreana.” He answered while smiling. Saglit siyang natigilan sa mga nginiting iyon. Bigla na lamang kasing bumilis ang tibok ng kaniyang puso. “It’s a 14.3 hectare mango orchard. Ito na ang pinagkakaabalahan ko ngayon, Andreana.” “Wow!” Hindi niya maiwasang mamangha habang pinapakinggan ang sinasabi ni Matthew. “Wait, is this orchard yours?”

Lahat sila ay masaya, lahat ay abala sa kasiyahan, maliban sa isa—ako. Nakatayo ako sa gilid ng entablado, bahagyang nakatago sa likod ng makakapal na kurtina, mahigpit na hawak ang isang magandang palumpon ng mga bulaklak. Labing-walong rosas. Labing-walong lalaki na sasalubong at sasayaw kasama ko mamaya, ayon sa kaugalian ng isang debutante. Sinasabing ito ay simbolo ng pagtanggap ng kabataan sa pagiging dalaga, isang hakbang patungo sa bagong yugto ng buhay.

Kabanata 32 Leave --- Alam ko sa ginagawa ko, tapos na ang lahat. Kakasuklaman niya ako. Hinding hindi na niya ako patatawarin pa. Traydor ako. Ang tanging rason lang kung bakit ko patuloy na vina-validate ang kasalanang ginagawa ko ay dahil sa mga kapatid ko. I need to do the mission successfully para sa kanila. Alam kong hindi nagbibiro sa B. Alam niya ang kahinaan ko. Ayaw kong mawala ang mga kapatid ko. I need them to be safe. I need to be strong. Dapat ipagsintabi ko na muna ang damdaming ito. Wala naman itong patutunguhan. Marami pa akong daang tatahakin. I need to set aside this heart. I touched my heart. It bleeds here and I don't even know why. T*angi