Kagami Miraculous の小説・ストーリー

Naiinis akong napa-ungol at napapadyak. Huminga ako ng malalim na malalim upang kalmahin ang sarili ko. Agad kong inilagay sa bago ko ang camera ko at pinailaw ko ang relo ko. Regalo ni Daiki sa akin noong kaarawan ko. Sabi niya alam niyang mahilig akong magsusuot kahit saan kaya relong ito ang ibinigay niya sa kin. Siya raw mismo ang gumawa ng relong ito kaya kailangan kong alagaan ng maayos. Maliban sa ilaw ay mayroon din itong hologram na mapa at GPS para alam daw ni Daiki kung nasaan ako. Pero dahil ayokong may nakasubaybay sa akin, pinatay ko ang GPS ng relo. At higit sa lahat ay ipinapakita rin ng relong ito kung gaano kabilis ang tibok ng puso ko. Si Daiki na ang magaling subalit hind

Mag-click! Kaagad, pinatawag ni Master Magaera ang Bright Moon Divine Halberd, at napapaligiran siya ng isang kakila-kilabot na aura. Sa isang iglap, ang nakapalibot na hangin ay tila nag-freeze, at ang buong bulwagan ay nakapaloob sa isang malakas na pagpatay na aura.

"Hindi ko naramdaman na siya ang aking itay, Prexius. Pero nangangamba ako na baka nasa ilalim lang siya ng black magic!" "Ano ang ibig mong sabihin, Alea?" "Baka nasa ilalim ng itim na kapangyarihan ang aking itay, Prexius. Iyan ang napapanuod ko sa telebisyon." Gumalaw ang ulo ng lalaking kamukha ng itay ni Alea at unti-unting minulat ang mga mata nito. "Alea! Gising na siya! Lumayo ka sa kaniya, Alea!" Lumipad si Prexius at nagpaikot-ikot sa ere.

Tahimik kaming nakatayo, magkatabi at magkahawak-kamay. Sa sandaling iyon, hindi ko alam kong ang tunog na iyon ay sagot o panibagong pagsubok. Pero sigurado ako sa isang bagay-anuman ang paparating, hindi ko na haharapin mag-isa. Nandito si Phyton.

"Hindi ako magician, Tamara. Paano ako makakakuha ng mangga na kulay asul? Ang gusto niya pa naman ay hinog at matamis daw." Parang may matinding labanan na pinaghahandaan si Kaizer at ang mga tauhan niya dahil sa seryosong usapan nila. Mabuti na lang at tulog lang ng tulog si Kryzell at hindi nito naririnig ang kanilang mga sinasabi. "Boss, may naisip na ako." Kumikislap ang mga mata na sabi ni Mer. Napangiti naman si Kaizer sa ideya ni Mer.

While the headmaster shook his head and sighed. Liam on the other hand, awkwardly coughed. "As you all know. All the members of the Magic Phantoms was annihilated. Of course, except for the five people who left the group before including me." May kinuha siya sa kanyang drawer at inilagay ang isang litrato sa lamesa. My blood instantly boiled the moment I saw the image of a kid. The only reason why my parents left me before. "One of the retired phantoms sent a message that there was a survivor from the massacre and it was this girl." He continued and pointed the picture of the kid. I glared at the picture. How dare her survive while my parents died?

Nakapagbayad na nga ako at nakuha ko na rin ang susi ng kwarto namin, pero sige, understandable naman na matagal talagang mag-ayos ang mga babae. “Hello. Ikaw ba si Masien De Dios?” tanong ng isang magandang dalaga na hapit na hapit ang suot na pulang dress. Napatayo naman agad ako sa aking kinauupuan saka ko siya nginitian. Siya nga ito dahil pareho kaming nagpalitan ng nagpalitan ng pictures kaninang umaga. Putragis! Heto na. Mabibinyagan na kami ng kimchi ko!

Mukhang malalagot na naman ako nito! ****** LMCD22

Pakiramdam niya ay biglang kumulo ang dugo niya at umakyat sa kanyang ulo, sa sobrang galit na nararamdaman niya nang mga sandaling iyon. Nagtatagis ang bagang niya na binalingan si Cm, sa tingin niya ay nanatili pa rin itong kampante. Pinukol niya ng matalim na tingin si Cm, hindi man lang ito natinag sa uri ng tingin niya rito. Inisang hakbang niya ang distansya nasa pagitan nila ni Cm.

Mukhang maaga akong mamamatay ngayon nito! ******** LMCD22