Kahirapan Sa Buhay の小説・ストーリー

Nilinis niya ang isang bahagi ng lupa, pagkatapos ay nilaslas niya ang isang daliri sa kanyang pulso, bumubulwak ang dugo. Nagsimula siyang magsulat at magpinta sa lupa gamit ang dugo, gumuguhit ng isang malaking pormasyon ng Zharvakko. Sa Ultimate Book of Medicine, merong isang pamamaraan na tinatawag na ‘pahiram ng buhay’! Sa madaling salita, ibibigay ng Diyos ng Medisina ang kanilang buhay sa iba. Ang pamamaraang ito ay hindi karaniwang ginagamit, ngunit maaari itong ituring bilang kahanga-hanga, makadiyos na kakayahan sa ilang hindi maiiwasang mga kalagayan.

panimula ko habang tinatanguan ko sila. "Hindi hadlang ang kahirapan para isipin mong wala ka nang mararating sa buhay. Ako, na nandito sa harap ninyo, ay isang buhay na patotoo para ipaalam iyon sa inyo." Habang sinasambit ko ang mga ito, hindi ko maiwasang mapaluha dahil naalala ko si Inay.

Dahil sa gulat ay muntik na akong mapatay. Ang balita ng pagtatangka sa aming mga buhay ay umuugong sa aking isipan, na nagdulot ng kawalang-paniwala sa aking mga iniisip. Hindi ang mga pisikal na pinsala ang sumasalot sa akin, ngunit ang nakakagulat na paghahayag na may gustong wakasan ang ating buhay.

Kung hindi ay kanina pa siguro niyang kinitil ang sariling buhay nang mawala na itong lahat nang sakit na nararamdaman niya. Ito rin siguro ang positibong epekto ng pagiging isang mahirap niya. Lumaki siya sa hirap kaya sanay siyang lumaban kahit na alam niyang dehado siya sa buhay. May pangarap siyang gustong maabot sa kabila ng kahirapan.

Dalawang back pack naman ang kay Marlyn. "Kelangan talaga, yun. Life is so cruel. You don't know what could go wrong. Kaya dapat advance kang mag-isip. In that way, handa kang harapin lahat ng possibilities." "That's deep...parang ang lalim ng pinanghuhugutan mo." "Actually..." "Tell me about it." Napabuntong hininga ito. Saglit na nag-atubili. "I felt cursed." "Bakit mo naman nasabi yan?"

Patay na si Elvin na hindi man lang niya nalaman. Bakit ganito? Bakit ganito kalupit ang mundo sa kaniya? Ito ba ang itinadhana sa kaniya? Ang magkaroon ng sad ending? Wala na ba siyang espasyo para umibig at magmahal habang-buhay? Wala na ba siyang karapatang magkaroon ng perpektong pamilya? Lintik! Kung ganito lang naman pala ang magiging buhay, hindi na sana siya nabuhay pa.

Kabanata 7 Sabi nila, pantay ang mundo. Sabi nila, walang pinapanigan ang tadhana at tuwid ito kung tumingin sa mga nabubuhay... sabi nila... hindi malupit ang buhay sa mga naghihirap na. Pero—bakit ganito? Bakit ganito ang buhay ko kung totoo lahat ang mga iyon? Bakit ang buhay kong lugmok na nga, mas pilit pang dinidikdik paibaba?

"This is my world…now. I'm afraid that I can't give you a happy life, and peace. I'm afraid that one day, those bastards will use you against me. Hindi ko na matatakasan ang buhay ko ngayon. Zahra, are you willing to stay with me?" Hindi niya inaasahan ang direksahang tanong na 'yon… Hindi pa sa ngayon. Pero siguro nga kailangan na rin niyang sagutin. Hindi pa niya tuluyan nalalaman ang lahat-lahat pero isa lang ang sigurado. His life is not as normal as before. Walang kasiguraduhan ang buhay nila, ng buhay nito. Handa nga ba siyang harapin 'yon? Handa nga ba siya na laging matakot kapag wala ito sa tabi niya? Handa nga ba siyang makita na may dugo sa kahit na anong parte ng katawan nito? At

hindi ko na natapos ang gusto kong itanong sa kanya ng harapin niya ulit ako at magaang binigyan ng ngiti. "Ang gusto ko lang sabihin sa 'yo ay naka-plano na ang buhay natin umpisa pa lang. Talagang, minsan, may kailangan lang talaga tayo pagdaanan na hirap sa buhay natin. Dahil kasama iyon sa plano ng Tadhana para sa atin para mas maging matibay tayong tao at para rin mahanap rin natin ang sarili natin."

“Una, pagsasamantalahan muna kita bago patayin. Pangalawa, papatayin muna kita bago pagsamantalahan. Alin ang gusto mo?” Halos gumuho ang mundo ni Mariel. Dumaloy agad ang luha sa kanyang mga mata. Hindi niya akalaing makakatagpo siya ng ganitong klaseng manyak na lalake. Para siyang isang tupa na kusang pumasok sa lungga ng tigre. Impyerno iyon! “Siyempre, may pangatlong opsyon ka pa.”