Kahirapan Sa Buhay Mga Nobela at Kwento

Lagi siyang umaasa na magamit ang yaman ni lola, nangangarap na magkakaroon siya ng buhay na walang inaalala. Wala siyang pakielam sa kolehiyo; sa halip, gusto niyang mabuhay ng marangya gamit ang pera ng lola ko na ibinigay sa akin, sumasama sa grupo ng mga kabataan na wala din plano sa buhay. Dahil nasanay na siya sa maluhong buhay, hindi niya kinaya ang mabilis na pagbabago ng wala ng perang dumadating.

Pinipilit niya na magmukhang matapang sa harap nito, hindi niya dapat ipakita na siya ay mahina sapagkat alam niyang paiikutin nito ang kaniyang ulo kapag ipinakita niya ang kaniyang kahinaan. “Sa Elysium, hindi namin alam ang salitang pabor, lahat ng bagay rito ay kailangan ng kapalit.” “Sabihin mo, kahit ano, kahit ang buhay ko,” sagot ni Aster. Hindi na mahalaga ang kaniyang buhay, sapagkat ang dahilan kung bakit nananatili ito ay ang kaniyang pag-asa na makitang muli ang kapatid.

Napakasakit mapaglaruan sa panahong nagseseryoso ka. Bakit ngayon? Hindi ko alam kung hanggang kailan ako maghihirap nang ganito. Buhay pa 'ko pero tila pinadadama na sa 'kin ang impyerno. Ano pa ba ang hindi pinararanas sa 'kin ng mundo para masaktan ako? Ang mamulat sa kahirapan ay napakalaking pagsubok na. Idagdag pa ang pagiging mangmang ko, lumaki na hindi masaya ang pamilya. Hanggang sa buhay pag-ibig— hanggang dito ay wala akong swerte!

Kahit kailan ay hindi patas ang mundo, kahit kaharap ang kamatayan. Maraming mahihirap na tao ang nakatira sa pinakamahirap na lugar sa Asia, Africa, at Latin America. Marahil ay magsanhi ng malaria ang isang baso ng hindi malinis na tubig, kukunin agad ang buhay ng isang tao. Kung ang isang ordinaryong tao ng working class ay nagkaroon ng cancer, marahil ay kaya siyang buhayin ng magandang social security system ng sampung taon pa.

Nang makaharap at makapantay kay Hoven ay nagsalita ito. “Mabubuhay ako dahil mawawalan ng silbi ang mga buhay niyo kapag nawala ako. Wala naman kayong ibang alam na gawin kung di ang pahirapan ako diba? Pagbibigyan ko kayo, magpapalakas ako kaya umalis kana jan.”

Pantay pantay sana kami ng kapalaran lahat, Pero alam kong masyadong imposible ang hinihingi ko. May iba iba tayong struggles at obstacle sa buhay, pero kung wala pa may siguro parating pa lang iyon, Hindi para panghinaan at sukuan kundi para pagtitibayin at patatagin ka. Kung yung ibay marahil tapos na at danas ang pinakamasakit at pinakamapait ng punto ng buhay nila. Marahil ako namay nagsisimula pa lang. Nagsisimula pa lang danasin ang pinakamasakit ng buhay ko at wala akong magagawa kundi tanggapin ito at Nagbabakasakaling pagkatapos ng lahat sakit wala na akong pagsubok na hindi kayang harapin.

"Sabagay, tama ka nga riyan. Hindi madaling mabuhay sa mundo na puno ng pasakit at kalumbayan. Siguro nga, heto ang kapalaran nating mga tao." "Hindi naman talaga natatapos ang problema hangga't buhay pa tayo. Isa pa, kaakibat na natin 'yan. Isa lang naman ang pinanghahawakan nating mga tao, magtiwala sa taas at kumilos para malampasan ang mga pagsubok sa buhay," saad ko rito. Gusto ko lang ipaalala rito ang reyalidad na nangyayari sa buhay ng tao sa mundong ibabaw.

Those statements were like a bomb exploding inside me. Is this for real? Sa dami ng problema ko ay hindi ko na alam kung nasaan na ang katinuan ko. At mas lalo pang nagdeliryo itong utak ko sa pasabog ngayon ni Cairo. What’s their problem? Bakit ang hilig nilang pahirapan ang mga buhay nila at ng mga tao sa buhay nila? Parang si Cassian, kung kailan tanggap na ng tadhana ang relasyon namin saka pa niya naisip na magloko.

Samantalang ang iba na nag paoakahirap maabot lamang ang kung ano ang meron ka ngayon. Ang hirap kasama ang mga ganyang klase ng tao sa totoo lamang. Yung walang ka kuntintuhan sa buhay. yung masyadong inggit sa kapwa. Kaya gagawa ng paraan upang maka angat kahit hindi naman nito deserve yun.

sabi ko " I know the meaning but I dont know the feeling." Likewise. I don't know what Life is. I can see it but I don't think that applies to me as well. " Hmm life? In my perception life is everything you see. That guy over there. That tree . Life contains Happiness , sadness, pain, anger, humiliation, jealousy, vain, poverty , disaster etc no need to specify." Yan ang tanging sagot ko. I took the advantage of being a consistent general whenever I say something so unsure. " This world is really so cruel these days." sabi nya