Kailanman 소설 & 이야기

KABANATA 22 [Gemenaia: Anchor, niloloko mo yata ako eh] 【RealMe: happy.jpg】 【RealMe: proud.jpg】 [Gemenaia was banned from speaking for 1 minute by admin Clyde] [Ahahahahahahahahaha] Pagkatapos mapag-initan si Kyle na tinawag na aso, si Alana ay walang ka-konsensya na nagsabi: "Ako naman ang nag-manage ng sampung rockets, pero hindi mo naman sinabi na bawal ko siyang gawing manager ulit."

Maangas kong sagot sa kaniya. "Akala mo ba hindi ko alam,itigil muna tong kahibangan mo Karl,kahit kailan mananatili kang talunan sa mata ko.hindi ka mananalo sa akin gamit yang kakayahan mo,si Maxine ang kailangan mo! Nagpapatawa ka ba?"

At syempre naalala ko pa yun, lahat naman eh. “Tokyo, Hakone, Kyoto, Nara, Kinosaki Onsen, Hiroshima, Osaka, Kamakura, Himeji, at Miyajima.”,mayabang kong sagot sa tanong ni Kate. Napanganga ulit si Kate sa pagkamangha. Pero sanay na akong namamangha siya sa rare disease ko. Totoo, unti lang sa buong mundo ang may gantong kakayanan. Disease kung tawagin pero superpowers para sakin.

"Alam kong sampung taon mong hinintay ang sandaling ito." ​Mula sa itaas ng isang lumang mausoleo, isang anino ang tumalon at lumapag nang walang tunog sa harap ni Cyrus. Si Kael. Ang kaniyang mukha ay may malalim na pilat, at ang kaniyang mga mata ay puno ng matinding poot.

Mabibigyan ng proteksyon at magsisilbing sandata ang bawat salitang magmumula sa isang kalugud-lugod na musika at papatnubayan ang nakamamatay na kaanyuan para sa isisilang na una at huling Alpana. Isang mumunting ingay ang nagpakurap at bumuhay sa diwa ni Phana mula sa malalim na imahinasyon. "'ayan, tapos na!" Tuluyan na ngang bumalik sa katotohanan ang isip ni Phana nang marinig ang kaniyang kaibigan na si Lily. Hindi niya akalain na sa bawat i-kwekwento nito ay may kung anong dala iyon para maglakbay ang kaniyang imahinasyon.

KABANATA 24 Kabanata 24: Farewell Hindi pa pala nagtatapos ang kwentong iyon. Hindi pa pala nagtapos sa lahat ng nalaman ko at ala-alang bumalik sa tunay niya dapat kalagyan. Hindi pala tapos ang lahat. I was wrong when I say, I remember everything. Kapalit pala ng mga salitang iyon ay ang katapusan ng isang buhay.

“Kapangyarihan? Paano?” Si Tita White ang sumagot. “Dati, may koneksyon ang pamilya ninyo sa isang mahiwagang halaman. At kayo ng papa mo at pati na rin si Caius ay may dugong flower fairy. Ang violet na gumamela na ‘yan ay maaaring may connection sa iyo o sa kapangyarihang tataglayin mo, mangyayari ‘yan for sure. Hindi lang ‘yan basta bulaklak, Caline. Kapag umilaw ang mga talulot nito, ibig sabihin ay may nangyayaring kakaiba—at may posibleng panganib na parating o may goodnews na mangyayari.”

Hal a wala talagang forever nuh? Thanks sa pagsubaybay po. Uwahhh #DeadlySin be like

At dahil doon makakauwi na ako sa amin. Mas lalo akong na-excite sa isiping iyon. After thirteen long years, muli akong makakatapak ng San Bartolome and feel the sands under my feet. Bigla akong kinilig at napangiti na lang sa sarili.

Nagkatinginan naman ang kambal at nagbigay ng kakaibang tingin sa isa't-isa. “Saan mo sila nakita Katanaya?” this time si Keir na ang nagtanong kaya nagtataka na talaga ako sa mga ikinikilos nila magmula ng malaman nilang mayroon akong kilalang Kit. “Sa darkest land peridian”