Kalabit Romane & Geschichten

Kabanata 87 NANENG POINT OF VIEW Nakaupo sa isang sulok habang tinitanaw ko ang apat na masayang nagpapaputok ng mga kwitis. Mayamaya lang ay may inilagay si Caleb sa gitna ng daan; sampung kahon iyon at sa pagkakaalam ko, fireworks raw ang tawag do'n. Nilingon ako Gabriel. Nakangiti siya sa akin sabay kindat. Napapailing na lang ako't lumapit sa kanila.

sagot ni Tobias sabay ayos ng kanyang salakot. "Oh sige heto oh. Ngayon hawakan mo muna siya ng mahigpit habang inaayos ko ito," abot ni Kael sa tali ng kalabaw. "Mag-aararo tayo sa kabilang pitak ng bukid bago magtanghalian. Kailangan nating ihanda 'yung lupa para sa susunod na taniman."

Natutong magtiwala hindi lang sa sarili niya—kundi sa akin din. Isang gabi, nakaupo kami sa balkonahe habang pinapanood ang paglubog ng araw—yung kulay kahel at lila na tumatakip sa langit. Inilabas niya ang isang maliit na kahon. Hindi ito singsing na may malaking dyamante—bagaman kaya naman niyang bilhin ang pinakamaganda—kundi isang simpleng kwintas na may pusong tanso.

TAHIMIK na napatitig si Marikit sa tubig na unti-unting umaapaw sa baso. Ang Rivera Capital— ito an kumpanyang itinayo iyon ni Professor Kent Morales. Sa loob lamang ng ilang taon, mabilis iyong lumaki hanggang maging isa sa pinakamapanganib na kalaban ng Altaverde Group sa business industry. Halos lahat ng malalaking proyekto sa bansa, madalas na nagtatapat ang dalawang kumpanya.

Kabanata 76 Ang mahinang ilaw ng club ay bumabalot sa buong lugar ng mapusyaw na liwanag. Umaalingawngaw ang musika—banayad ngunit nakakahumaling. Ang amoy ng alak ay humahalo sa mamahaling pabango, na lalong nagpapabigat sa atmospera. Sa isang sulok ng club, mag-isang nakaupo si Calvin. Ilang bote ng alak ang nakahilera sa harap niya.

"Damn it!" Caleb facepalmed. Sa lahat ng kuripot sa kanilang grupo, si Kidlat ang walang duda na reigning champion. Caleb stood up from the sofa and headed toward the door of Silak's unit. Ipinasok niya ang kaliwang kamay sa bulsa ng kanyang pantalon habang pinakikinggan ang mahinang hikbi ng kaibigan mula sa loob ng kwarto. "Where are you going, Montenegro?" Kidlat asked.

napatiim-bagang gawa ng pait at sakit na nagbalik sa dibdib ni Alab sa pagkaalala sa nakaraan kaya napatigil ito sa pagkukuwento. “Nagustuhan ni Kenneth si Katia, na kahit anong pilit nitong sabihin na may nobyo na siya ay hindi pa rin tinatantanan,” patuloy ni Sarina nang medyo matagalan nang magsalita ang kapatid. Hindi makapaniwala na naglipat-lipat ang tingin ni Bryle sa magkapatid. “Hanggang sa bigla na lamang nawala si Katia,” sabi na ulit ni Alab.

kantiyaw ni Caleb Tipid lang siyang ngumiti. “Paano ba ’yan Ate Almira. Next month 31 ka na. Isang taon na lang at mawawala ka na sa kalendaryo.” “Eh ano naman? Kung wala talagang darating na lalaki para sa akin ay magpabuntis na lang ako sa iba para may anak ako. Okay na ako sa anak kahit walang asawa.”

Bakit sobrang lamig ng pakiramdam ko? Kinaladkad ko ang katawan ko na may sakit, nakatitig sa gray-blue na kalangitan, hindi ako sigurado kung anong gagawin ko.

kaagad na bigkas ni Manong Ang tinutukoy na opisina ni Kobi Sebastian ay nasa pinakagitna yata na bahagi ng Makati! Isang nakakalulang mataas na building at mabilis siyang bumaba sa mismong entrance ng istablishemento pagkahinto ng sasakyan at pagkatapos siyang pagbuksan ng isang nakapang-formal na attire na lalaki na halatang si Sir Kobi ang inaabangan niya dito sa labas. Narinig ko pa ngang Boss ang tawag niya kay Kobi.