Romans & histoires Kalibugan Story

"Please, 'wag mong gawin ito. Anak ni Miguel ang dinadala ko, please maniwala ka naman!" Nakita kong umigting ang dalawang panga niya matapos ay binalingan ang dalawang lalaki na mahigpit na nakahawak sa aking magkabilang braso bago tumango. "Takbo! Tumakbo ka hangga't kaya mo, dahil kapag naabutan ka nitong bala ko. Patay ka!" Mariin akong pumikit dahil sa malakas niyang pagsigaw. Doon na rin ako binitiwan ng kaniyang mga tauhan.

hindi makapaniwalang tanong niya. I smiled and slowly nodded. Umupo kami at nagkamustahan. Nalaman ko rin na sa Australia siya papunta. Ikinuwento ko na rin sa kanya kung paano nabuo ang kambal at kung bakit kami napunta ngayon dito.

Habang nakatingin sa kawalan. "Panget! May chika ako sayo," tumili ito bigla at lumapit sa 'kin. "Anong chika naman 'yan?" bored na tanong ko sa kan'ya. "Yung si Kalansay--- bla! Bla! Bla!" hindi ako interesado sa chika niya. Nakatulala lang ako at nakatingin sa isang bahay. Medyo malaki at maganda ang bahay sa kabila. Medyo dikit ito sa bahay namin. Nasa kaliwang bahagi ito.

Inabot na naman kami ng gabi sa pagkukuwento niya. But the thing I noticed is not her story but his brother. I did not see him even his shadow. Hindi ko siya nakita na bumaba. Is he even here? Or tulog? Bakit ko ba iniisip ang lalaking 'yon? Umuwi ako ng condo na kahit sulyap ay hindi ko nakita si Jian. Hindi ko siya gustong makita, okay? I'm just wondering why he did not show up? That's not so him.

Sa pagkakataon na ito ay siya naman ang namula sa aming dalawa, kaya muli akong napangiti. Nagsimula na rin kaming kumain matapos niyon, at ito na ata ang gabi na punong-puno kami ng kuwentong dalawa. Masaya akong makarinig ng ilang kwento mula sa buhay niya, kaya maging ako ay nagkukuwento rin kung anong mga nangyari sa buhay ko sa Singapore noong mga nakaraan. Hindi ko pa sinasabi ang mga regalong binili ko para sa kaniya dahil nasa kuwarto na ang mga iyon, siya na lamang ang kulang. “Ang sarap— busog na ako! Grabe ang improvement ng luto mo, Caleb. Hindi nakauumay ‘yung buttered shrimp.” nakangiti niyang puri sa kinakain niyang shrimp.

Tinanong niya ako kung anong klaseng baso ang nabasag ko kanina. "Hindi ko po ma-describe sa 'yo kung anong klaseng baso siya basta ang sabi po niya sa akin ay napakaimportante raw po ng basong 'yon at hindi ko mapapalitan 'yon kahit bumili pa ako ng bago. May alaala raw po 'yon ng mommy niya, eh," kuwento ko nga kay Manong Caloy na napatango-tango pagkasabi ko. "Alam mo po ba ang basong 'yon na sabi niya sa akin, Manong Caloy?"

pagkasabi niya nun ay walang pasabing dumaan siya sa gilid ng binata. Nagkabangga pa ang balikat nilang dalawa dahil nakaharang ang binata sa pintuan. Samantalang nagpupumuyos ang galit ni Calvin dahil sa mga pabalang na sagot sa kaniya ng dalaga. Hindi niya in- expect na magiging palaban ito at hindi matatakot sa kaniya. At ngayong nasa pamamahay niya ito ay mas lalo siyang nainis dahil kakampi ng dalaga ang kaniyang tito. Pagdating kasi sa kaniyang tito at hindi niya kayang suwayin ito dahil ang tito niya na ang naging pangalawa niyang magulang noong namatay ang mga magulang niya.

“Nagsimula po ang sakit ni Boss, dalawang taon na ang nakaraan. Mukhang may kinalaman po ito sa panganay na kapatid niya. Bukod doon, bawal pong pag-usapan ng kahit sino ang bagay na iyon. Hindi ko na po tinangkang magtanong.” Dalawang taon na ang nakaraan? May kinalaman kay Austine? Napasimangot agad si Calista, dalawang taon na ang nakaraan noong umalis siya ng Cebu para pumunta sa Cagayan. Wala siyang alam sa mga nangyari noong panahong iyon. Naalala niya ang nakakatakot na eksena kagabi sa bakuran. Ano kaya ang nangyari sa pagitan ng magkapatid para humantong sila na mag-saksakan gamit ang kutsilyo?

Nung una hindi pa ako naniniwala pero wala naman akong maisip na dahilan n mag-sasabi siya ng ibang kuwento. Nalaman ko rin na puro trabaho si Caleb simula nung nasa Pilipinas siya dahil lahat ng kaibigan niya ay nasa Italy. Kaya pala mukha siyang laging galit at parang walang pakialam sa tao. 'Yun pala ay talagang hindi lang nahasa ang skills siya sa pakikipagkaibigan dito sa Pilipinas. Pero sinusubukan niya pa rin daw, sadyang wala lang siyang panahon para kumilala ng iba pang mga kaibigan.

Ang Kalawang sa Baluti ng Bayani Ang paglipat mula sa pagiging mga tagapagligtas ng sansinukob tungo sa pagiging karaniwang mamamayan ay isang labanan na hindi nangangailangan ng kidlat o enerhiya, kundi ng isang uri ng lakas na mas mahirap hanapin: ang pagtitiis. Ang pamilya Brilliones, na minsan ay namuhay sa mga bulwagan ng kapangyarihan, ay natagpuan ang kanilang sarili sa isang maliit na apartment na may amoy ng lumang kahoy at nilulutong pagkain mula sa mga kapitbahay. Ang ingay ng digmaan ay napalitan ng alingawngaw ng mga nag-aaway na mag-asawa sa kabilang dingding at ng mga batang naglalaro sa kalye.