Kalmot Sa Braso Mga Nobela at Kwento

giit nito at saka pinag-krus ang dalawang braso. “Joselito!”kapwa silang napalingon sa direksyon kung saan nanggaling ang boses. Nanlaki ang mga mata ng binatilyo at saka niya hinila sa braso si Mina at dinala sa mahalaman na bahagi ng hardin“jose nasaan ka?”sigaw pang muli ng tinig na papalapit na kinaroroonan nilang dalawa.

"Anong nangyari sa braso mo?" Agad niyang iniangat ang manggas ng uniporme ni Bailey. Nanigas siya. Kitang-kita ang malalim na kulay ube at itim na marka ng kagat sa maputing braso ng anak. Bakat na bakat ang hugis ng mga ngipin. Namamaga ang paligid nito. May ilang bahagi pang nagasgasan at nabalatan. Maingat niyang pinalaki si Bailey.

Nagrereklamo ito sa natamong kalmot sa braso. "Nakakainis! Kasalanan ito ng isang tao riyan eh! Kapag lang talaga tinanggihan ako ng costumer ko ngayon, pipilipitin ko ang braso niyan." Galit itong nakatingin sa gawi niya. "May kasalanan ka rin naman, Rose. At tama si Olga," lumapit dito si Pinky. "Iba kasi ang dating nang sinabi mo kagabi kay Kaye. Medyo masakit sa tainga."

malungkot na aniya. She let out a deep sigh. "Noong Disyembre Syete, sa taong dalawang libo't walo, may isang kaganapan na biglang bumago sa buhay ng mga taga Salamanca. Ang panahon kung saan sinubukan ng mga brujo at bruja ng Valhalla o mas kilala bilang Kadiliman, na lusubin ang Kaharian ng Salamanca sa hindi malamang dahilan. Isang masamang senyales ang pangyayaring iyon dahil hindi inaakalang malulusutan ng mga nilalang ang tarangkahan papuntang kaharian. Buti na lang dahil naroon ang iyong Lolo at ang kanyang malakas na hukbo, ay matagumpay nilang naprotektahan ang pamilya ng Hari at Mutya. Ngunit, hindi roon natatapos ang pangyayari..."

Gusto ko lang kasing makasiguro. “Lima ang patay. Dalawa ang sugatan. Pero ‘yung isa sa sugatan, nagawa pang magsabi bago mawalan ng malay.” “Anong sinabi?” Nagkatinginan silang tatlo, bago nagsalita si Ramil. “Boss, sabi niya, may tattoo raw sa braso ‘yung isa sa mga kalaban. Pamilyar daw. Isang pulang mata.” Napatingin ako kay Ramil, mabilis ko namang naunawaan ang ibig niyang sabihin. “Red Eye,” sabi ko.

Dalawang taong lobo ang pumipigil sa kaniya upang hindi makaalis sa kaniyang kinatatayuan. "Bitawa niyo ako!" Kalmado niyang turan sa mga ito. Hindi sa kaniya sumunod ang dalawa kaya naman napilitan na siyang gumamit din nang dahas. Hinila niya ang braso nang nasa kaliwa't sinipa palayo ang nasa kanang lalaki. Matapos ay pinilipit niya ang braso nang una't pinabagsak ito.

Specially in front of him. Pagkalabas na pagkalabas ko kaagad sa comfort room ay may biglang humagip sa braso ko kaya ako napahinto sa paghakbang. Sa paraan palang ng pagkahawak sa braso ko ay alam ko na kung sino. He held it so rough yet gentle at the same time. “Malia...”

Wala siyang pagsisising nararamdaman kundi pawang kaligayahan lamang. Umalis na si Milagros sa pagkakaunan sa braso ni Martin dahil baka nangangalay na ito. Inayos niya ang braso nito upang maging kumportable ito sa pagkakatulog. Tumagilid siya paharap kay Martin upang mapagmasdan niya ang gwapo nitong mukha.

Pagkalapit ay muntik pang matalisod sa maling paghakbang, buti at naalalayan ko. Nanlaki ang aking mata ng lumapat ang isang kamay ko sa abs nito na parang bato. Bigla akong namula. Sa gulat ay nilayuan ko siya at muntik na naman matumba. Kaya sa pagkakataong iyon sa mga braso niya ako humawak. Nataranta ako dahil pati mga braso ay parang bato sa tigas! Nakakatakot siyang hawakan!

May kung anong bigat na kaniyang naramdaman sa kanang braso. Napalingon siya. At doon niya nakita... Mahimbing na natutulog si Tina. Hindi na nito hawak ang manggas niya. Sa halip... Nakapulupot na ang dalawang kamay nito sa kaniyang braso na tila yakap-yakap ang isang malaking unan. Nakasandal pa ang ulo nito sa kaniyang balikat. Napapikit si Rhylle.