Kamay Sa Dibdib Drawing นิยาย & เรื่องราว

Ang natitira na lang ay ang lalaking handang makinig at handang maghintay. "Mommy, look!" tawag ni Liam mula sa kaniyang maliit na mesa. "I drew a picture of us po!" Tumayo ako para lapitan ang anak ko. Sa drawing ni Liam, may tatlong tao, isang babae, isang lalaki, at isang batang nasa gitna nila na nakahawak sa mga kamay nila. Ang lahat ng drawing ay may malalapad na ngiti.

Pero habang binubuklat ni Liam ang mga huling pahina, biglang tumigil ang mundo niya. May isang drawing doon na hindi gawa ng isang limang taong gulang na bata. Isang charcoal sketch ito ng isang bintana na may tanawin ng garden. Ang shading, ang bawat linya, at ang detalyeng nakalagay doon ay gawa ng isang bihasang kamay. Sa ibaba ng sketch, may maliit na pirma: *C.A.* Nabitawan ni Liam ang drawing book. Ang tibok ng puso niya ay naging mabilis at malakas.

Pinakita niya sa ginang ang drawing. “Bakit? Anong meron diyan?” “Kasi po kamukha siya ng picture na dala ni Dimitri.” “Talaga? Eh, saan mo ba kinopya iyang drawing mo?” “Uhm….. sa panaginip ko po.” “Nako! Mukhang iyong panaginip mo ay totoong nangyari at nakita mo talaga ang taong ito.” “Nakita ko? Saan po?”

Ginawa niyang unan ang kanyang mga kamay at nakatingin lang siya ngayon sa dingding. Nang hindi na nakatiis ay tumayo siya at pumunta sa working table niya at kumuha ng papel at lapis. Ngayon nakangiti niyang dino-drawing ang isang mukha na nakatatak sa kanyang isipan. ****************

Tahimik. Mabigat. Pero bago pa ako makasagot. “Sure,” sabi ni Terrance. Tumingin ako sa kanya. Pero nakatingin lang siya kay Sevi. Hindi sa akin. Umupo kami sa floor. Si Sevi sa gitna. Kami ni Terrance sa magkabilang side. “Mommy, draw ka!” Kinuha ko yung pen. Nag-drawing ako ng maliit na flower.

Nakaka-enjoy pa nga! "'Yan si daddy and ikaw?" manghang tanong ko nang mag-drawing siya ng dalawang stickman na lalake. Mabilis siyang tumango habang nakatingin pa rin sa papel. Gumuhit pa siya ng isang stickman sa tabi ng maliit na drawing. Pero ngayon, isa na iyong babae na kasing laki ng drawing ni Bradyen kay Brandon. "This is mommy."

Agad akong nagmaneho papuntang ospital, halos lumipad sa kaba. Pagdating ko, nakita ko agad si Sofia sa kama — gising na, may maliit na ngiti. “Mommy!” she squealed weakly. “You came!” Agad akong lumapit, hinawakan ko ‘yung kamay niya. “Of course, baby. Mommy will always come.” “Mommy, I drawed something.” She pointed to a crayon drawing sa notebook niya — tatlong stick figures: siya, ako, at isang lalaking may brown hair.

Sobrang abstract ng pagkakaguhit—malabo pero kapansin-pansin ang imahe ng isang matanda na may akay-akay na tatlong maliliit na bata habang nakatalikod. Hindi ito galing sa internet. Mukha itong drawing ng isang maliit na bata. Bahagyang dinaluyong ng kakaibang kaba ang dibdib ni Jaxon habang pinalalaki ang litrato sa screen. Nanliit ang kanyang mga mata, puno ng selos at matinding pagdududa ang kanyang boses nang bumulong siya sa tila bakanteng silid.

Lumabi ito at hayagan ang pagiging malungkot habang hawak ang frame at sumandal sa braso niya. Tila nahati sa dalawa ang puso niya habang pinapatahan ito. "Baby Angel, gusto mo ilagay natin iyan sa cabinet malapit sa kama mo? Para makita mo 'yan araw-araw kapag matutulog ka at gigising sa umaga. Okay lang ba?" She didn't react first. "Okay lang iyan, baby. Nandito si Mommy. Ang drawing mo ang pinakamagandang drawing sa balat ng lupa," pananahan niya.

Mukhang importante kasi 'yon sa biyenan niya. Namimiss niya si Grant. Dapat pala ay sumama siya rito ng niyaya siya nitong sumama sa Cebu. "Mi, look at my drawing po!" Ani Kian na may dalang papel habang tumatakbo palapit sa kanya. "I drew this because you told me po dati na this is the favorite animal of Lolo!" Natigilan siya ng makita ang drawing ng anak. It's a snake with crown!