Novel & Cerita Kamay Sa Dibdib Drawing

Pinakita niya sa ginang ang drawing. “Bakit? Anong meron diyan?” “Kasi po kamukha siya ng picture na dala ni Dimitri.” “Talaga? Eh, saan mo ba kinopya iyang drawing mo?” “Uhm….. sa panaginip ko po.” “Nako! Mukhang iyong panaginip mo ay totoong nangyari at nakita mo talaga ang taong ito.” “Nakita ko? Saan po?”

Ginawa niyang unan ang kanyang mga kamay at nakatingin lang siya ngayon sa dingding. Nang hindi na nakatiis ay tumayo siya at pumunta sa working table niya at kumuha ng papel at lapis. Ngayon nakangiti niyang dino-drawing ang isang mukha na nakatatak sa kanyang isipan. ****************

Tahimik. Mabigat. Pero bago pa ako makasagot. “Sure,” sabi ni Terrance. Tumingin ako sa kanya. Pero nakatingin lang siya kay Sevi. Hindi sa akin. Umupo kami sa floor. Si Sevi sa gitna. Kami ni Terrance sa magkabilang side. “Mommy, draw ka!” Kinuha ko yung pen. Nag-drawing ako ng maliit na flower.

Nakaka-enjoy pa nga! "'Yan si daddy and ikaw?" manghang tanong ko nang mag-drawing siya ng dalawang stickman na lalake. Mabilis siyang tumango habang nakatingin pa rin sa papel. Gumuhit pa siya ng isang stickman sa tabi ng maliit na drawing. Pero ngayon, isa na iyong babae na kasing laki ng drawing ni Bradyen kay Brandon. "This is mommy."

Agad akong nagmaneho papuntang ospital, halos lumipad sa kaba. Pagdating ko, nakita ko agad si Sofia sa kama — gising na, may maliit na ngiti. “Mommy!” she squealed weakly. “You came!” Agad akong lumapit, hinawakan ko ‘yung kamay niya. “Of course, baby. Mommy will always come.” “Mommy, I drawed something.” She pointed to a crayon drawing sa notebook niya — tatlong stick figures: siya, ako, at isang lalaking may brown hair.

Sobrang abstract ng pagkakaguhit—malabo pero kapansin-pansin ang imahe ng isang matanda na may akay-akay na tatlong maliliit na bata habang nakatalikod. Hindi ito galing sa internet. Mukha itong drawing ng isang maliit na bata. Bahagyang dinaluyong ng kakaibang kaba ang dibdib ni Jaxon habang pinalalaki ang litrato sa screen. Nanliit ang kanyang mga mata, puno ng selos at matinding pagdududa ang kanyang boses nang bumulong siya sa tila bakanteng silid.

Kumawag ito at nangigil. Ngumiti s'ya. "Anong gusto mong ipakita kay Mommy?" Tumingala ito sa kanya. "Gusto ba... ni Daddy... ang drawing ko?" Natigilan siya, at huli niyang natanto na may hawak itong sketch book at tinatago sa likod. Binuksan nito para ipakita sa kanya ang drawing nito. Kumirot ang puso niya at siniil ito ng halik sa gilid ng sentido. "Pabayaan mo si Daddy, baby, mag-drawing ka lang ng gusto mo."

Mukhang importante kasi 'yon sa biyenan niya. Namimiss niya si Grant. Dapat pala ay sumama siya rito ng niyaya siya nitong sumama sa Cebu. "Mi, look at my drawing po!" Ani Kian na may dalang papel habang tumatakbo palapit sa kanya. "I drew this because you told me po dati na this is the favorite animal of Lolo!" Natigilan siya ng makita ang drawing ng anak. It's a snake with crown!

After she said this, binaba na niya ang tawag. Lumapit akong muli kay Stefan, nadatnan ko siyang nag do-drawing sa sketchpad niya. Tumabi ako sa kanya at nagsumiksik ako sa kanyang braso, pinatong ko pa ang aking ulo sa kanyang balikat. “Paano ba mag drawing?” “I told you already—” “Hindi ko pa rin maintindihan.” Lambing ko. “Give me your hand.” “Bakit?!” Natatawa kong tanong.

Pansamantala muna siyang huminto saka bahagyang inikot ang kanang kamay at minassage ito. “To answer your first question, hmm... I think masaya naman. For the second, neither of my parents knows how to draw. Natutunan ko lang sa Ate ko, palagi ko kasi siyang pinapanood noon sa tuwing nagda-drawing siya. And yeah, I always draw whenever I feel bored, stress, and happy sometimes.” Muli siyang nagpatuloy sa ginagawa habang ako ay nakamasid lang na parang ako ang supervisor.