Anxiety Drawing Novels & Stories

Tumawa lang ako at di na nagsalita. "Saan nagmana si Aera sa pagdrawing?" Tanong ni Ashna. "My mom." Simpleng sagot ni Karic. Napatango ako dahil akala ko nung una kay Karic. Hindi ko pa kasing nakita na magdrawing si Karic. Nang matapos na yung time lahat napanganga sa ganda ng drawing ni Aera. Tuwang tuwa naman ang anak ko na makatanggap ng maraming puri. Mas lalo itong natuwa dahil yung mananalo idi-display yung drawing sa malaking bulletin board.

Tulog na si Lorraine at hindi ko rin alam kung lumayas na iyong impokretang bisita ni Cassian. Ugh! Badtrip! Super badtrip. Sa sobrang inis at pagkayamot ko sa babaeng iyon ay ang banat nitong pagmumukha ang nagawa ko sa sketch pad ko. Nilagyan ko pa ito ng dalawang pangil pero sa ibabaw ng mga mata ko iyon inilagay. Tinorture ko ng husto ang hitsura niya sa drawing ko. Kahit dito man lang ay maibuhos ko ang iritasyon ko sa kaniya. Nakakasuklam talaga ang existence niya! Promise!

I tried hard to compose the different words na maiintindihan niya kaagad pero saan nga ba ako magsisimula? Ansel drew a loud breath and i saw his annoyed face again though it was not define as it is earlier pero there's still a little bit of trace.He comb his hair and look out of the window while i notice the disarrangement on his look.His hair is messy,his tie is loose and the suit, hindi nakabutones. Huminga ako ng malalim dahil habang nagtatagal na ganito ang sitwasyon nagiging hindi na komportable sa akin.

mabagal na sabi ng matanda habang nakatingin sa kanya, “ano ang gusto mong malaman?” Hindi na nagpaligoy-ligoy si Bea. Mabilis niyang inilabas ang isa pang papel mula sa bulsa niya at inilapag iyon sa mesa. Isang sketch ng isang lalaking may matalim na mga mata at malamig na aura. Pagkakita pa lang ng matanda sa drawing, bahagyang nagbago ang ekspresyon nito at naningkit ang mga mata. “You’re looking for him?” mahina nitong tanong.

Lumitaw sa kanyans isipan ang papel na may drawing pero malabo ang drawing na iyon kaya hindi niya makita masyado sa kanyans isipan . Minsan pag masaya siya may mga ala ala siyang biglang sumusulpot gaya ng isang lalaki na hindi niya makita ang mukha nito .Malabo parin sa kanya lahat kaya hindi niya sineseryo ang mga iyon dahil baka mamaya hindi pala kalakip sa kanyang nakaraan .

Tatlong tao lang ang nasa drawing, si Elle, si Kieran, at siya. Habang nakahinto sa isang traffic light, muling tiningnan ni Knox ang drawing. Hindi iyon perfect—hindi pantay ang mga linya, tapos nakangiti lang ang mga bilog na mukha. Pero para kay Knox, iyon na ang pinakamahalagang “artwork” na natanggap niya sa buong buhay.

nag-init ang mata ko sa nabasa habang pinagmamasdan ang nasa larawan. “A-ano 'to? B-bakit may ganito?” napahikbi ako lalo ng mahagip ng aking mata ang isang drawing na may tali sa leeg ang bata habang nakapatong sa upuan at may nakaluhod na babae sa kaniyang harapan.. may nakalagay doon na. “Takot ako, ligtas mo ako.” Gamit ang nanginginig na kamay ay agad kong dinampot ang isa pong drawing.

Kinuha niya lang pala ang atensiyon ko, without realizing that his hand is already traveling at the back to reach for the drawing notebook hidden at my back. “Got it!” tuwang-tuwa na sambit niya nang sa wakas ay makuha ito. Laglag ang aking balikat at wala akong nagawa nang buklatin niya ang notebook na hawak. I feel so betrayed and nervous at the same time. Ano nalang ang magiging reaksiyon niya kapag nakita niya ang drawing ko? Paniguradong maco-confuse siya.

Pagbukas ng webpage, agad niyang nakita ang pangalang: “Callyx Herrera – Kinder-A – Featured Artist of the Week.” At ang naka-display sa taas ng article? Isang scanned copy ng drawing ng anak. Nasa gitna ang magkahawak na kamay ng mommy at anak, may araw sa taas, at sa ibaba ng artwork, nakasulat ang mga salitang, "My Home is My Mom." Napakapit siya sa dibdib. Sa baba ng larawan ay may caption na, "When asked to draw his family, Callyx said, 'It’s just me and Mommy, but we’re a complete team.'"

Kung sana ay hindi nabura ang ibang parte ay baka mas maganda pa ang mga ito. Naengganyo akong tignan ang mga drawings at nakalimutan ko pa ang takot nang biglang kumidlat kasabay ng pagbuhos ng ulan at pagkulimlim ng buong paligid. Nataranta ako at mabilis na ibinalik ang album at sketch pad sa drawer. Sa pagmamadali ko na makalabas ay 'di ko sinasadyang nahila ang puting tela na nagtatakip sa isang bagay malapit sa pinto. Napaungol pa ako sa inis.