Kamay Sa Dibdib Drawing の小説・ストーリー

Pero pagbaba ng tingin ko sa sahig sa tapat ng kama, awtomatikong napadpad ang kamay ko sa bibig ko sa sobrang gulat. Isang napakalaking kahon ang nandoon. Paglapit ko, nakita kong puno ito ng mga mamahaling painting materials. Mula sa iba't ibang laki ng canvases, de-kalidad na acrylic at oil paints, hanggang sa mga set ng brushes na gawa sa halatang mamahaling balahibo. May nakadikit pang maliit na note sa ibabaw nito. ‘Enjoy your prize, my stubborn Ika. Don't tire yourself out.’

Napahinga ako nang malalim at napapikit. Somehow, hindi gulo ang pumapasok sa isip ko. Kung hindi peace… pakiramdam ko iyon ang naging way para mas maging maganda nag flow ng kamay ko sa drawing ko. Tumingin ako sa drawing at doon sinimulan dagdagan ng detalyw. Paulit-ulit kong iginuguhit ang isang manipis na gintong sinulid na paikot sa bawat design. Parang instinct. Parang may memory ang mga kamay ko na mas matatalas pa kaysa sa sarili kong utak. Parang... may gusto akong alalahanin. Ngunit hindi ko alam kung ano.

Oo, biniyayaan ako nang may kalusugan na boôbs kaya sigurado ako na lumuluwa na ang mga mata nila lalo pa at halos kita ang ibabaw ng aking dibdib sa suot ko. Mas ibinaba ko pa ang aking mga kamay hanggang sa umabot ‘yon sa ibabaw ng aking dibdib, habang sumasabay naman ang paggalaw ng aking baywang at nanatiling nakapikit ang aking mga mata. Ipinaikot ko patalikod ang aking mga kamay sa harap ng aking dibdib na para bang minamasahe ‘yon. “Tangina, ang sarap niya!”

Kasabay ng paglapat ng kamay ko sa painting ay ang pagsikip ng dibdib ko sa hindi ko malamang dahilan. Kung tititigan mo ang painting ay tila isa itong babae na nakatalikod sa umuulan at madilim na parte ng daan. Ang isang braso niya ay tila may inaabot sa madilim na kalangitan. Ang galing ng pagkakagawa niya sa painting na ito but why it seemed so dark.

Unti-unting napaawang ang labi ko. Did... I... just... drew... our encounter this week mindlessly? Lumapit ako sa sketchpad at tinitigan iyon nang mas mabuti. It's a drawing of two people, one guy and a girl, passing by each other in a football field. Magaan ang bawat stroke ng linya. It looks somewhat vintage. Malabo nang kaunti at hindi makapal ang shading. Sakto lang para magbigyan ito ng buhay.

Lumapit sa kanya ang lalaki at ibinigay ang sketch book. Kinuha niya iyon at sinilip ang drawings nito. Iginuhit siya nito sa magkakaibang anggulo. Frontal, side-view in two opposite directions at close-up. In fairness, napakahusay ng mga kamay nito. There was not even a single stroke that is imperfect. "Para yatang exaggerated naman ito. Masyado akong maganda dito sa drawings mo." Pahayag niya.

"Why don't you just ask yourself why you called me that word at that time?" Ang hawak nitong sketchbook at hinarap sa kaniya. Napanganga siya nang makita ang drawing nito—siguro siya ay nasa 5 or 6 years old pa lamang. Napabangon siya, mula sa kama. Ang kumot na nakatakip sa dibdib niya ay napunta sa baywang niya and she turned into view.

Hindi pa siya tapos magsalita ay dinampot ko na ang sketchpad sabay buklat sa pahina nito. Nanlaki ang mga mata ko nang makita ang laman niyon. Inside were drawings, not professional ones, but sketches of a girl. Sketches of me. May mga drawing noong natutulog ako sa eroplano, noong kumakain ako ng ramen sa hotel, at may isa pang drawing na parang kuha sa malayo noong nasa club pa ako sa Pilipinas. “Caleb… ikaw ang nag-drawing nito?” mangha kong tanong. Hindi man kasing galing ng isang pro, pero punong-puno ng passion ang bawat stroke nito.

(Insert: Sketch ko habang natutulog) - Eli Pft. Ang cute ko naman sa drawing ni Eli.. Hindi ko tuloy maiwasang mapangiti kasi ang effort ni Eli na idrawing ako. Nahinto lang ako sa pagngiti nang may bumato na naman sa akin ng papel. Mas maganda drawing ko kay Eli! (Insert: Sketch ko na stick man lang habang nakapalumbaba) P*****a! Ito ba yung pinagmamalaki niyang artwork?! Stick man? Gago talaga a****a!

Kaagad naman iyong kinuha ni Damon at binuklat. "I made a drawing for you dad, tayo pong tatlo iyan, ikaw...ako tapos si mommy. I hope you like it." Ma siglang turan ni Daina sa kaniyang ama. Naging emosyonal naman si Damon ng makita ang iginuhit ng kaniyang anak. Sa drawing nito ay kapwa nilang hawak ang kamay ni Diana habang nag lalakad. Tuloy ay muli na namang nangilid ang kaniyang mga luha.