Kamay Drawing Easy Novels & Stories

"I drew all of us!" Tinanggap iyon ni Graziel at agad siyang napangiti nang makita niya ang sinasabi nitong ginuhit nito. Simple lang naman ang drawing ni Junie, kasi nga bata. Pati ang drawing nito ay simpleng crayola drawing lang. May tatlong malalaking stick figure lang na magkakahawak-kamay. Agad siyang napangiti. May isa pang maliit na pigura sa tabi ng isang kuneho.

Sa papel, may araw sa itaas, may mga alon at buhanginan, at apat na tao na magkakahawak-kamay—isang babae, lalaki, batang babae, at isang maliit na baby sa stroller. Napangiti si Apple, at bahagyang napaluha. “Ang ganda naman, anak. Tayo ba ito?” “Opo! Tayo po sa beach! May picnic, may castle, tapos may heart sa taas. Kasi love-love tayo lagi!” bulalas ni Amara habang nagkulay ng pula sa puso sa drawing.

Ang natitira na lang ay ang lalaking handang makinig at handang maghintay. "Mommy, look!" tawag ni Liam mula sa kaniyang maliit na mesa. "I drew a picture of us po!" Tumayo ako para lapitan ang anak ko. Sa drawing ni Liam, may tatlong tao, isang babae, isang lalaki, at isang batang nasa gitna nila na nakahawak sa mga kamay nila. Ang lahat ng drawing ay may malalapad na ngiti.

Umupo ako sa upuan at may lamesa ro'n kaya kinuha ko ang tiyansang iyon para makapag-guhit ako. Gumuhit ako ng 2 point perspective, upang madali ko lang ma-align ang iguguhit ko. Nag e-enjoy ako dahil nagagawa ko ang mga itinuturo ni Peter sa amin, mas nagiging bihasa ako sa pag do-drawing dahil sa itinuro niya. Pag lipas ng trenta minutos ay natapos ko rin ang dino-drawing ko, para akong inaantok dahil sa sakit ng mga kamay ko pero napangiti ako nang matapos ko ang dream house ko. “I don't know that you know how to draw.” Nabaling ako sa likod ko nang marinig ang boses na iyon, tumindig ang balahibo ko sa kaniyang tinig.

Unti-unting napaawang ang labi ko. Did... I... just... drew... our encounter this week mindlessly? Lumapit ako sa sketchpad at tinitigan iyon nang mas mabuti. It's a drawing of two people, one guy and a girl, passing by each other in a football field. Magaan ang bawat stroke ng linya. It looks somewhat vintage. Malabo nang kaunti at hindi makapal ang shading. Sakto lang para magbigyan ito ng buhay.

The tools are just easy to navigate. I've never tried digital drawing before but this seems like a nice way to go habang wala akong artmats. Habang nagmemeryenda ay nagda-draw ako. Mabilis akong nasanay kaya nakagawa agad ako. I looked at my drawing. I did a quick sketch of Rafael's face but I added some details to it like drawing a horn in his head. I also make his face more evil and ugly. When I got satisfied, I saved it.

Nanginig ang kamay niya habang nililipat ang pahina. Ang sumunod na drawing ay magulo. Puno ng bura at ang mga linya nito ay bali-baliko na. Parang gawa ng isang bata ang drawing na iyon. May dalawang malaking 'X' na nakaguhit nang madiin, at sa ilalim, may sulat kamay na halos hindi na mabasa. [Hindi na ako makaguhit nang maayos. Ang sakit ng kamay ko. Paano na ang pangarap ko? Paano na ako?]

Ang sariwang hangin at stress-free na environment ng probinsya ay nakatulong nang malaki sa remission niya. "Ate!" masiglang bati ni Kiko. Ipinakita nito ang drowing. "Look! Drowing ko 'to para sa'yo." Tinignan ni Amara ang drawing. Isang bahay kubo. May mga bulaklak sa paligid. At sa gitna, may tatlong stick figures. Isang babae (si Amara), isang maliit na lalaki (si Kiko), at isang matangkad na lalaki sa tabi nila.

Si Xander naman ay ayaw iwanan si Kikay, gusto nitong kung nasaan si Kikay ay nandoon din ito. “Ano ba yang gawa mo, Kuya Xander?” tanong naman ni Kikay sa batang lalake. “Tingnan mo ‘to, heto ang magiging bahay natin. Kapag mayroong umampon sa atin ay titira tayo sa isang bahay. Kaya heto gumawa ako ng drawing na magkasama tayo sa isang bahay. May garden, tapos may aso tayo, tapos may sari-sarili tayong kwarto. ‘Di ba galing kong mag-drawing?” ipinagmamalaki pang ipinakita ni Xander kay Kikay ang kanyang iginuhit.

Nag-drawing ako ng maliit na flower. “Daddy, ikaw naman!” Si Terrance naman, nag-drawing ng puno. Malaki. Nakasilong yung flower. Napansin ko ‘yon. At hindi ko alam kung maiinis ako… o tatawa. “Me!” sigaw ni Sevi. Nag-drawing siya ng maliit na stick figure. Tapos tinuro niya. “This is me!” Napangiti ako. “Cute.”