Novel & Cerita Kabesang Tales Drawing

Mga simpleng drawing ng isang bata. Mga dinosaur. Mga kotse. Mga superheroes. Bahagyang napangiti si Daveron. Ngunit habang isa-isang binubuklat ang mga pahina ay may kakaiba siyang napansin. Sa halos lahat ng drawing ay may isang babaeng may mahabang buhok. Nakangiti at may nakasulat na, Mommy. Napahinto siya. Hindi niya alam kung bakit. Ngunit pamilyar ang mukha ng babaeng iginuhit.

"I drew all of us!" Tinanggap iyon ni Graziel at agad siyang napangiti nang makita niya ang sinasabi nitong ginuhit nito. Simple lang naman ang drawing ni Junie, kasi nga bata. Pati ang drawing nito ay simpleng crayola drawing lang. May tatlong malalaking stick figure lang na magkakahawak-kamay. Agad siyang napangiti. May isa pang maliit na pigura sa tabi ng isang kuneho.

Tatlong tao lang ang nasa drawing, si Elle, si Kieran, at siya. Habang nakahinto sa isang traffic light, muling tiningnan ni Knox ang drawing. Hindi iyon perfect—hindi pantay ang mga linya, tapos nakangiti lang ang mga bilog na mukha. Pero para kay Knox, iyon na ang pinakamahalagang “artwork” na natanggap niya sa buong buhay.

sagot ni Abby. "Nice to hear that. Sigurado, matatanggap ka. Ikaw pa!" Napatingin sila pareho sa isang drawing na nakapaskil sa dingding. Isa itong drawing ng isang bahay na may dalawang palapag at may malawak na hardin. "Matutupad na rin ang ating mga pangarap. Bubuuhin natin ito." wika ni Paul na yakap-yakap ang kasintahan.

Walang reaksyon sa mukha, pero alam kong nakikinig siya. “She stays out of trouble, and she’s always alone. Pero may isa akong napansin—she likes drawing and painting. She brings her sketchpad everywhere. I’ve seen her draw portraits and landscapes.” Tumigil si Killian sa ginagawa niya at napatingin sa akin. “Drawing?” “Yes, Boss. Not just simple ones. She’s actually good. I took a picture of one of her sketches.” I-abot ko sa kanya ang phone at pinakita ‘yung portrait. Kinuha niya ‘yon, at tiningnan ng tahimik.

tanong ko. "Para sa Cebu project. Simulan mo na, Hera. Alam kong kanina pa may tumatakbong ideas sa isip mo," sabi niya bago bumalik sa sarili niyang upuan. Natawa ako at binuksan ang unang pahina. Kinuha ko ang paborito kong drawing pen at huminga nang malalim. Ang puting papel ay tila nag-aanyaya sa akin na simulan ang panibagong kwento.

Sabay talikod ng dalawa at mabilis na umalis. In all fairness, maganda at malaki ang bahay bakasyunan nila. Dahan akong naglalakad habang iniikot ko ang buong sala at tinitingnan ko ang mga drawings na nakasabit. Nang makarating na ako sa may dulo, naisip ko bigla ang drawing na nakita ko sa bahay nila sa maynila. Parang iisa lamang ang nagpinta. "Ang ganda ng mga drawing ah, isa ba sa pamilya mo ang nagpinta nito?" Tanong ko habang nakakatitig ako sa drawing.

tanong niya. "Sorry. Nabasa ko lang yung nakasulat," itinuturo nito ang baba ng drawing. "Ang pangit mo naman mag drawing Zeus. Tinawag siyang prinsesa ni Paopao, kaya dapat maganda ang drawing mo sa kanya. Huwag ka na ulit mag drawing ah," iyan yung nakasulat. She knows the princess. "Got to go," mabilis na lumabas si Zeus.

At sabay silang natawa. Habang nag-aayos ng mga paninda at nag hahantay ng costumer. Naisapan ni Kenie na kunin ang skethpad niya at mag drawing para hindi mabagot. Hilig niya ang gumuhit at mag pinta. Napakahusay niya pag dating dito. Sa tuwing sasali siya sa mga drawing contest madalas siya manalo. At naging pambato ‘din siya ng eskwelahan nila noong elementary palang sa mga poster making.

Hindi pa siya tapos magsalita ay dinampot ko na ang sketchpad sabay buklat sa pahina nito. Nanlaki ang mga mata ko nang makita ang laman niyon. Inside were drawings, not professional ones, but sketches of a girl. Sketches of me. May mga drawing noong natutulog ako sa eroplano, noong kumakain ako ng ramen sa hotel, at may isa pang drawing na parang kuha sa malayo noong nasa club pa ako sa Pilipinas. “Caleb… ikaw ang nag-drawing nito?” mangha kong tanong. Hindi man kasing galing ng isang pro, pero punong-puno ng passion ang bawat stroke nito.