Novel & Cerita Karate Schools Near Me

Binalingan ko ang matanda at ngitian ito. "Kita ko kasi kanina, marunong ka pala ng karate? Bakit hindi ka mag-aral ng Kenjutsu sayang naman," patuloy nito. "Opo, gusto ko po," sabik kong sagut. Ngumiti ito nang marinig ang sinabi ko. Ayon na naman ang napakagaan nitong ngiti. "Sige, bukas ipakilala kita sa kaibigan kong nagtuturo ng Kenjutsu, o siya halika muna at samahan mo kong kumain ng haponan."

At mas lalong hindi sila takot sa karate moves ko. Shit. I need to help! . c.m. louden

“Dapat pala lumabas tayo kanina habang nag-uusap sila para natanong natin kung saang dorm yong sinasabi nila.” “No thanks, Ivy! I'm not interested. At saka hindi natin alam kung totoo ‘yon o hindi. Baka mamaya tsismis lang ‘yong nasagap nila.” “What if totoo?” “Kung totoo ‘yon, edi mag-drop out na tayo tapos mag-aral tayo ng taekwondo, karate, wrestling, judo, ju jutsu, boksing, muay thai, hapkido, arnis, sumo, shaolin kung fu at krav maga.”

sagot ni Esteban na may ngiti. Ang bawat may-ari ng martial arts school ay halos nasa tuktok ng lakas ng buong paaralan, kaya't nararapat lamang na sila ay naroroon. Sino ang gustong mag-anyaya ng isang master? Hindi lang ito magpapabagsak ng school, kundi pati na rin ng may-ari mismo. Habang normal ang mga tao, ayaw nila ng isang "Buddha" na manghihimasok sa kanilang teritoryo at magpataw ng sarili nilang awtoridad.

Hide all as long as you can dahil kahit ang unang pag apak ko dito alam ko na kung anong klasing school to. And this school is not just an ordinary one, cause behind those school name hindi makakatakas sa mata ko ang karatulang nakasulat. School of Gangsters.

Pagkalabas namin ay sumalubong ang isang van na pagmamay-ari ko ‘din at dumeretsyo kami sa mall. Ngayon ang araw kung saan susubukan ni Amari na mapabilang sa taekwondo black belters, taon-taon ay nagaganap ang ganito sa kanilang school and she already had a Red belt which means danger and warning to others as well as the student.

Kaya naaamoy kong sa mga susunod na araw, makakatulong na rin si Kara sa amin. “Salamat, ha. Kahit busy kayo at pagod, nakukuha mo pa rin akong intindihin, Ahva,” sabi ni Kara, matapos kong linisin ang mga sugat niya at pakainin. Hinawakan ko ang kamay niya. “Kara, tumitindi na ang mga kaganapan. Handa na rin naman ang buong paligid ng school. Ang tanging hinahangad na lang namin ay tumigil ang pagsalakay ng mga kalaban. Na sana ay mahing tahimik na ulit. Pero, tila malabong mangyari ‘yun. Mangyayari lang ‘yun kung matatalo natin ang hayop na si Solomon at ang mafia boss na amo niya, na siyang nag-uutos din na sirain ang school at dakpin tayong mga nasa rank ten para maging kaanib nila.”

Pinaturuan din siya ng ama ng training sa martial arts at iba pang uri ng karate. Lalo siyang pinangilagan ng mga kaklse ng minsang umawat siya sa ilang grupo ng kalalakihang nam-bully ng kaklase niyang babae. Itinataas ng mga batang lalaki ang kanyang palda at kitang kita ang makinis nitong hita. Nilapitan niya ang luhaang batang babae. “Let’s go! Don’t bother them.” “Stay there and I am going to teach them a lesson.”

Hindi siya makapaniwala na ang katulad nito ay may binalian kagabi. “You should know how to do martial arts. Kayong dalawa ni Summer. Kuya enrolled me in Martial arts class when he was still in military.” Pinisil ni Carollete ang kanyang kamay at malamlam na tumingin sa mga mata niya. “You know, I like you for Kuya. I never see him this happy before.” “Palagi siyang seryoso. Mahal ng ngiti, eh.”

Walang nagsasalita sa amin buong byahe. Pagkalipas ng halos isang oras, pumasok ang kotse ni Kairo sa isang medyo tagong kalsada. Huminto kami sa tapat ng isang lumang bodega na may kupas na pintura ng isang kamao sa pinto—ang Iron Fist Gym. Rinig mula sa labas ang tunog ng mga sumasapok sa punching bag at ang mabibigat na yabag ng mga nagte-training.