Short Story About Life Of A Student Novels & Stories

pagmumulit pa sakaniya nito kaya wala siyang nagawa kundi ang um-oo dahil mukhang wala siyang balak tigilan ng ka-eskwela niya. Sumapit ang kanilang uwian, sabik ang lahat na pumunta sa bahay ng ka-eskwela nila para magpalipas ng oras. Lahat ay nagkakatuwaan sa kani-kanilang mga kwento sa buhay ngunit ang hindi nila alam, ang isa sa mga kasama nila ay nakakaranas na ng isang pangyayaring magbabago sa takbo ng kapalaran nito. Isang bangungot dahilan para tuluyang bumagsak ang pangarap ni Anna at masira ang buhay niya.

Hindi ko na kailangan pang magluto ng umagahan ko dahil nakapaghanda na pala si Justine. Alas syete pa lang naman pero nakalimutan kong maaga pala ang pasok siya. For months that I stopped going to School, I still remember the lifestyle of a student. Getting up and preparing early in the morning, staying up late just to review for tomorrow's exams or quizzes, and partying because of a high score.

But we doesn't fit. I'm just a nobody, and you are a princess. Kung mamadaliin natin ang lahat ay wala akong buhay na maibibigay sa'yo. I will do my best, study and work hard for the better future. But, the next thing I knew is when I landed my feet on the school ground as a graduating student. I search for her in the crowd. But I didn't find her... I didn't see her.

Ni hindi nga sumagi sa kanyang isipan na makakapag-aral siya dahil sa hirap ng buhay. Nakapasok siya sa paaralang ‘to dahil sa scholarship. Kasi kung pera lang ang usapan? Hindi magkakasya ang kakaramput niyang sweldo sa pagiging cashier sa isang convenience store. Ang pera na mayroon siya ay barya lang para sa mga estudyante rito.

Tahimik na naglalakad sa gilid ng kalsada si Brielle, hindi niya akalain na mauubos nang ganon-ganon na lang ang baon niya. Isa siyang college student, kumuha lang siya ng scholarship para makapag-aral at matupad ang mga pangarap niya.

Karamihan kase ay nag hahanap buhay na lamang dahil sa hirap ng buhay habang ang iba naman ay hindi na nakapag aral at huminto na kaya sobrang suportado ang mga naka tira dito sa bawat estudyanteng nag aaral pa. Naalala ko tuloy nung nakaraang taon, graduation ko sa highschool tapos maraming kailangan bayaran, akala ko hindi na ako makakapag martsa dahil wala akong pera pambayad kahit man lang sa pictorial at toga. Nagulat nalang ako isang araw na may kumakatok sa pinto namin at pinapa gayak ako na pumunta ng school para humabol sa graduation picture. Inabutan nila ako ng pera, nag ambagan daw sila para kumpletuhin ang bayarin ko dahil minsan lang daw sa buhay ang makapag martsa ng may medal

"Doon sa harap ng university na iyon ang lugar kung saan nangyari ang kwento ko. So ayon na nga, habang naglalakad itong high school student may napansin siyang lasing na binata. Pasuray-suray itong naglalakad sa gilid ng daan." "Umuulan ng gabing iyon, at walang dalang payong ang binata." Nakunot ni Luca ang noo. Bakit ganun? He can picture out the scene in his head. "Nababasa siya sa ulan at sa tingin ng highschool student na iyon ay umiiyak rin ito. Ang lalaking nakita niya ay mukhang sa Ppalpan University nag-aaral dahil sa suot nitong uniporme."

Pero sadyang makulit talaga ang lahi niya. Palagi siyang may baon na kung ano-anong kuwento. Pagkatapos ay mas mahaba pa ang mga reply niya kumpara sa 'kin. Ilang beses din niya kong kinulit na ako naman ang magbahagi ng kuwento ng buhay ko. But I refused. Wala naman kasing interesante sa buhay ko. Unlike him. Who's been a honor student since grade school, an athlete, a singer, a best friend to Ralph and a popular one.

Nalaman ko ang dahilan na nakatira lang sila sa bahay ng tito niya at tinulungan sila nito na laking ipinagpapasalamat ni Miss Flor sa kabaitan ng kapatid ng Mama niya, sinikap niyang magpatuloy sa pag-aaral na hindi na hihingi pa ng tulong sa tito niya kaya naghanap siya ng paaralan na makakapag-aral siya ng libre kasi may scholarship. Kailanman ay hindi pa ako naging intirisado sa buhay ng ibang tao lalo na sa mga istudyante ko, dalawang taon na akong nagtuturo at halos daan-daan na ang bilang ng mga istudyanteng naturuan ko ngunit kahit isa man sa mga iyon hindi ko nalaman ang mga kuwento ng buhay at tanging mga pangalan lang ng mga ito ang alam ko. Pero ngayong nalaman ko ang kwento ni M

"Ano bang nagawa kong masama at binibigyan ako ni Lord ng mga ganitong pagsubok.Gusto ko lng nmang makapagtapos sa pag-aaral at maitago ang lihim kong pagkatao pero bakit may mga taong parang kulang sa aruga kong magpapansin" Lumipas ang mga oras.Alas-kwatro na.Uwian na.Napabuntong hininga ako.Pakiramdam ko ay nabunutan ako ng tinik sa dibdib.Para sa akin kasi'y bawat araw ng pagpasok sa School at ang pakikisalamuha sa ibng tao ay isang matinding pagsubok na dapat kong lagpasan.Kailangan kong kontrolin ang aking emosyon upang hindi matrigger at lumabas ang halimaw na nakatago sa akin dahil kapag nangyari iyon ay katapusan ko na at ng Pamilya ko.