Kei Tsukishima Novels & Stories

"Miss Sela is beautiful. Bakit hindi mo pa siya ligawan Erc?" "Tetsu sushi na lang muna ang panghapunan natin." "Magluluto pa ba ako ng Tako balls? " Isang supot ng grocery items ang bitbit ni Tetsu. " Sige pero cheese flavor." Bitbit pa rin ni Kazumi ang kaniyang long riffle. Kababalik lang niya sa headquarters galing sa pagpapatrolya sa pantalan. "Dumaan ka ba sa mini Mart kanina?" Nagpipindot na sa machine si Kazumi. Nabasa niyang successfully logged out ang nagflash na sa screen.

Makes her somewhat look like a goddess. “It was. I couldn’t help but cry while watching the movie. I bought you some souvenirs from Japan. Here.” Inabot ko sa kaniya ang isang Tsukishima Kei chibi keychain na ikinangiti niya. “Thank you, Verena!” I smiled too.

Singkit ang mga mata; mga matang animo'y kaya kang patayin dahil sa matatalas na mga titig nito. Kulay pula ang modern kimono na suot. Mahaba ang maitim na buhok—habang bewang at balingkinitan ang katawan. Nasa likuran ang isang lalaki na kasama. Sa isip-isip ni Xavier—iyon ang sekretarya nito. "Miss Akiko Akao? If I'm not mistaken?" Salita ni Xavier. Ngumiti ang babae dahilan nawala ang mga mata nito. "Konnichiwa! Watashi Akiko Akao. Sorry, I'm a little bit late."

"Hi everyone," panimula niya. "I'm Akihiko Cantilejo." Tipid nitong sabi. Nagtama pa ang paningin naming dalawa bago siya tuluyang makaupo. Napanganga ako. Ang gwapo na nga ng mukha ang gwapo pa ng boses. Pasensiya na Aki kung nagtataksil ako pero shems ang boses niya kasi ang gwapo talaga.

May boyfriend ako na nakabase sa Tokyo at almost a decade na rin kami at malapit na rin na magpakasal. Dito ko rin nakilala si Mrs. Lagdameo ang naging pasyente ko nong inatake ito ng hika sa tren na papunta sa Tokyo at naging matalik ns kaming magkaibigan nito. “Hija, i know this is too much to ask but can you do me a favor?“ Ito ang sabi nito matapos kaming magkita dahil kailangan daw nito ang serbisyo ko.

:FastForward: Nisaka Yosuke POV Hello Everyone ako nga pala si Yosuke Nisaka ang Bestfriend ni Nejima Yukari at magiging Best friend palang ni Uemura Yamato. Ako ay 16 years old na pero wala pa saakin itinalagang partner kasi masyado akong madaling maka attract ng babae at ayaw ko pa. Bali ngayon ay kasama ko sila Nejima at Takeda ng makasalabong namin sila Misaki Takasaki at kasama si Okimura Haruka. Nang magkalapit na ang magkabilang panig nang magkatinginan nanaman kami ni Misaki.

A sad smile appeared on my lips as I recalled the last moment when my Mom fetched me. I am Misaki Harachi, known as Mio. I am just eleven years old, currently a grade five student at the private school of Nokigama Osaka Üniversity here in Japan. One of my dreams is to see my Mom and be with her but I know it's impossible to happen now. It has been two months since my mother passed away due to cancer, brain tumor.

Masasabi na ang kanyang katawan ay masyadong na-damage ng alak at sex. Sa kasamaang palad, ito ay walang iba kundi ang young master ng pamilyang Kanagawa, siya si Kanagawa Kai… Kumunot ang noo sa sinabi ni Kai at umiling naman si Fujiko bago niya sinabi, “Ah, goodmorning, Kai. Ako nga si Fujiko mula sa pamilyang Futaba, at nandito ako dahil sa aking tatay. Sana ay magkaroon tayo ng respectful na pag-uusap.”

Maging ang mga CCTV camera's ay tila nagdadagan din. Nice! komento ko sa isipan. Bago pa lamang din ako magtungo sa rito, inalam ko na kung anong uri ng bar ang Kawashima Hotel and Bar. Si Seiichi Kawashima na isang half Filipino, half Japanese ang nagpapatakbo at siyang may-ari nito. Ayon sa aking nakalap na impormasyon, galing sa mayamang angkan sa Japan ang lalaki. Siya rin ang nagmamay-ari ng Kawashima Racing club kung saan madalas puntahan ni Alexandria. Lihim pa akong natawa nang maalala ang ginawa ng Seiichi Kawashima na 'yon noong isang araw, nang magpakilala itong fiancé ni Alexandria. Marahil ay may natatangi siyang pagtingin sa dalaga, kaya gan'on ang ginawa ng magselos.

Grabe ang experience na iyon. Habang binubuksan ko ang cellphone ko at nakaupo sa kama ng kuwarto ko, nakita ko agad ‘yung mga pictures namin kanina ni Sir Keilys sa Hinode. Ang gaganda ng kuha—‘yung sashimi, pati ‘yung usok na galing sa dry ice ng otoro sashimi platter. Ang aesthetic ng lahat. Pero ang pinaka-nagustuhan ko, ‘yung candid picture namin ni Sir Keilys habang tinitignan ko ‘yung sushi. Mukha akong masaya, at siya naman, nakangiti lang habang pinagmamasdan ako.