Kiki's Delivery Service Mga Nobela at Kwento

May kutob siyang iba ang dahilan. --- Bandang alas-singko ng hapon... Nasa kusina si Tina. Abala siyang gumagawa ng paboritong cookies ng mga kasambahay. "Miss Tina!" Sigaw ni Ate Nena. "May delivery!" "Luh?" Lumabas siya. Sa harap ng mansion... May isang delivery rider. "Package po para kay Miss Tina." "Ako?" Nagtaka siya. "Wala naman akong ino-order."

ngiting-ngiti si Mirai na akala mo eh nagpapalakas saakin eh' hindi naman ako ang magpapasahod sakaniya. "Nice to meet you Ma'am." magalang ang ngiti ni Kiki. Kumpara kay Mirai mas pino ang kilos ni Kiki. Saglit pa akong nakipag-kwentuhan sakanilang dalawa, bago muling umakyat ng hagdan at pumunta sa katabing kwarto ni Duke, Ayun daw ang Office niya.

Si Nika, na abala sa pag-aayos ng kusina, ang nagbukas. "Delivery for Xena!" the delivery guy announced, holding 3 large pizza boxes. "Ah, okay. Thank you," Nika said, taking the box. Sobrang excited naman ang mga kapatid ko habang si mama nakangiti lang sa amin. "Wow, pizza!" Cindy exclaimed, her eyes widening. "Sino nag-order?" I asked, confused. “Yehey Pizza!” sabi ng tatlo naming kambal. " Galing pala ito kay Doc Dylan," Nika said, her eyes twinkling mischievously.

Gusto niya nang mas higit pa kaysa sa turing nito sa kanya bilang isang kaibigan. SAMANTALA, naabala naman sa ginagawa si Katherine nang may kumatok sa pinto. "Sino 'yan?" Walang sumagot kaya hindi niya binuksan ang pinto. "Luke, ikaw ba 'yan?" "Delivery." Sa narinig ay nagtaka si Katherine dahil wala naman siyang inaasahan na package. Hindi rin siya umorder ng pagkain kaya inisip niya na baka nagkamali ito ng apartment.

“Don’t worry, nagpa-deliver ako. Tutal umuulan, masarap ngayong humigop ng wanton.” Bago pa makapagsalita si Piper ay may kumatok na naman sa pintuan, base sa boses nito ay rider iyon ng food delivery. Si Bryson na ang kusang nagbukas ng pinto at kinuha ang order. Sinundan siya ng mga mata ni Piper nang humakbang papasok at ilapag ang mga iyon sa maliit na lamesa niya na pang dalawahan lang. Isa-isa na niyang nilabas ang mga pagkain.

kamot-ulong sagot ni Enzo. Lumapit sa akin si Liam habang nililigpit ang kanyang laptop. "We delivered, Partner. Sabi ko sa 'yo, makukuha natin sila sa kuweba na 'yun." "Oo nga. Buti na lang talaga nahanap nina Kyle 'yun nung isang araw," ngiti ko habang tinutulungan si Chloe na mag-ayos ng mga folders. "Chloe, paki-sabi kay Nikki, mag-order ng masarap na lunch para sa ating lahat. Libre namin ni Liam."

Walang reply si Zacharias kaya akala ni Jillian ay hindi na ito gagawa ng eksena para magpapansin sa kanya. Subalit, pagsapit ng lunch break may deliver guy na bigla na lang sumulpot sa palapag nila. “Delivery po para kay Mrs. Jillian Wolfgang.” Laglag ang panga nina Shane at Maria na papaalis pa lang sana para mananghalian. Sabay pa siyang itinuro ng dalawa kaya lumapit sa kanya ang delivery man na may bitbit na malaking boquet ng iba’t ibang klase ng mga bulaklak.

Habang papunta sa condo ay puro kwentuhan kami sa mga kaganapan namin sa buhay. "Bakit mo pala naisipan na pumunta rito sa maynila?" Puno ng pagtatakang tanong ni Nicka. "Diba sinabi ko na may delivery ako tapos apply trabaho? Kasi nga Yung nag order Dyan sa company mo" "Sa McVeigh?" tanong nito. Tumango ako agad namang nag isip ito bigla. "Sino naman yung nag order tapos ano Yung inorder?"

wika ni Veronica na kumuha pa ng isang hiwa ng pizza at kinagatan din ito. “Sino po sa inyo si Miss Astrid Ramirez?” Napahinto na lang ang lahat at tumingin sa mamang bagong dating na kung titingnan ay isang food delivery boy. Nagkatinginan kami ni Veronica nang bumaling siya sa akin habang kagat-kagat pa rin ang kinuhang pizza. “Ako ho iyon. Bakit ho?” tanong ko nang muli kong tiningnan si kuya.

“Hah? Anong delivery?” “Lika dito, ate,” yaya niya. Lumapit ako, dala pa ang spatula sa kamay. Pagbukas ng pinto, bumungad sa akin ang isang lalaki na may dalang paper bag na may label ng Botejo. Tila may laman ito na masarap at mabigat. “Calista Oraba?” tanong ng delivery rider. Tumango ako. “Special delivery po. Paid na po.”