Killer Sans Mga Nobela at Kwento

Kunot-noong turan ni Bashie. "Isa sa mga kaklase natin ang killer!" Panlilinaw nito. Halukipkip na inirapan ni Bashie si Raymond. "Alam mo sa kanunuod mo 'yan ng horror kaya kung anu-ano na 'yang iniisip mo!" Bulyaw nito.

Nakita ko pa ang pagismid nito. Ang tanging maririnig mo sa hapag ay ang walang humpay na paggalaw ng kurbyertos. Tila walang umiimik pati ang tunog ng orasan ay rinig na rinig. Pinutol ng lalaking dumating ang katahimikang namamalagi sa gitna ng lahat. Hindi ko ito kilala, kailanman ay hindi ko pa ito nakita ngunit hindi ko maiwasang pakatitigan ang kaniyang tindig at presensya. Mataas, matipuno, moreno, may mapupungay na mga mata, mahahabang talukap nito, matangos na ilong at manipis na labi.

Kaya ba kalmado lang siya kahit namamatay na ang mga kasamahan niya? “So you sacrifice yourself for his plans?” natatawang sambit ni Carsen. “What is the code of death?” interesadong tanong ko. Napabuntong hininga ito at umayos ng upo. “That's his name. Walang sinuman ang dapat bumanggit no’n. Sa oras na sabihin namin ito… hindi pa man natatapos banggitin ang buong code ay sasabog na ang katawan namin dahil sa explosive device na nasa loob ng katawan namin”

“Keyller will be here soon. Dadalhin ka niya kung nasaan si Ciaran.” Umangat ang mukha ko at tumingin kay Freesha. “How did he die? Kung nandito pa rin siya sa isla, bakit siya namatay?” “He killed himself.” Isang malamig na boses ng lalaki ang gumambala sa aming dalawa ni Freesha. Nang lingunin ko ito ay isang hindi pamilyar na mukha ang tumabad sa akin. Kulot ang buhok nito at may tattoo sa katawan.

Hindi ko maiwasan hindi kamutin ng marahas ang ulo ko. KERVIN SAMONTE “Talagang ginawa mo na ipinagtanggol si Elly dito ah? Tingin ko kaya niya ito lusutan eh..” wika ko habang nasa opisina kami ni Kill. Katatapos lang press interview nito dito kami agad dumiretso. “I know she can do it on her own. Pero may isang bagay akong gusto makita..” sagot ni Killian na kina lingon namin ni Jasver.

tanong ko pa para ma-sure ko kung ano ang mga ilalabas niya. “Mga assassin, mga shooter, mga heavy people o malalaki ang katawan, mga ex-military operative, at mga knife specialist,” sagot ni Keilys kaya parang nabuhayan ako ng loob. Kung tutuusin, aba, may laban na kami. Game!

Kahit alam ko, na girlfriend siya ni Hari. Isa ring TAG KILLER si Gema Davis. Pinatay ko siya, dahil banta siya sa buhay ni Senator Vernan Walton!

“Wala akong magagawa. Kasalanan ni Kenneth kung bakit napunta ako sa radar ni Mr. Villareal.” Sa huli, si Kerstyn ang naiboto palabas. Ngunit habang inaakay siya ng lalaking naka-itim palayo, muling tumunog ang busina, mas malakas, mas malinaw. “Player Kian, the character is dead. The perverted killer is still alive.” Biglang tumahimik ang paligid.

"Now that I know the truth, I won't stop until I make them pay." Vael let out a low chuckle, slow and measured, but there was something cold in it. "Careful, sweetie. I might start thinking you're enjoying my company too much." "Shut up." Elise shot him a glare, but the fire in her voice didn't match the storm in her chest. Vael turned his attention back to his subordinate. "Any witnesses?" "None." The man's expression darkened. "No traces left behind either. It was a clean kill-whoever did it is skilled. Too skilled for it to be a simple assassination."

Keilser, ahead of us, snapped without missing a beat, “Isa pang tanong ng ‘are we there yet’ susupalpalin ko na kayo.” I blinked, almost startled. But not by insult. No, it was the way it came out. His tone was sharp. Casual. Rude. Keilser-level rude. After the stunt he pulled at the Church, wanting to die and let the creepers take him, I didn’t think he would bounce back this fast. His asshole side was back. And yeah, I didn’t say this out loud, but I was kinda relieved. It felt…normal again. Or, well, our version of normal.