Kim Hee Sung Mr Sunshine Novels & Stories

Mukhang hindi siya galing ng South Light. Siya ay walang iba kung hindi si Roy Garfield na mula sa northern provinces. Bukod sa siya ay ang disipulo ni Wallace Park, ang top Taekwondo professional ng South Korea, siya din ang deputy representative ng Star Chaebol sa Country. Nung gabing iyon, siya ang kinatawan ni Peter Lee para kunin ang tatlong kayamanan na iyon pabalik. Dahan-dahan na hinubad ni Roy ang kanyang sunglasses sa sandaling iyon at mahinahon na sinuri ang buong paligid.

Kumpara sa dati na mahinhin, mas naging astig pa siya. "Grabe, Hiraya, napakaganda mo kahit anong hairstlye pa ang gawin sa’yo! Talagang natural ang iyong kagandahan at walang halong kemikal! Kahit ganyang kaiksi ang buhok mo, bagay na bagay sa'yo, ang ganda mo pa rin! Hay, buti na lang hindi ako lalaki. Kung lalaki ako, siguradong liligawan kita!" manghang sabi ni Sunshine habang titig na titig sa kanya. "Talagang bagay ba sa akin? Hindi ba weird kung tingnan?" nag-aalalang tanong ni Hiraya kay Sunshine..

“Titigilan mo ba ako o hindi?” “Ay hala! Dinadala mo nga ang anak ni Boss Sungit. Ang sungit mo na sa akin, habang noong nakita mo ako sa unang pagkakataon gustong-gusto mo yung autograph ko. Ang pagtangi mo isa lang ang ibig sabihin… May nangyari nga. Naku talaga, Ahahaha. Kung taga media ako sus trending sana ako nito. Di aakalain ng lahat na may isang babae dyan na nasungkit ang puso nang kilala kong napakasungit.” “Hindi ah.”

May meeting kasi ako with our creative directors para sa upcoming fashion show sa Hong Kong. Pagdating ko sa opisina, sinalubong agad ako ng assistant kong si Marie. “Ma’am, here’s your coffee and itinerary for today. Also, may investor po na gustong makipag-meeting in person. Big client from Singapore.” “Thanks, Marie. Can you schedule the meeting sa Friday?” sagot ko habang binubuklat ang planner ko. “Yes, Ma’am.”

Hindi niya ibig sabihin na maging bastos o parang b-tch sa pamamagitan ng pagsasalita sa ganitong paraan, ngunit ang pagkaapurahan na bumubulong sa kanyang isip ay napakadesperadong makahanap ng mga sagot, upang matulungan siya sa umiiral na krisis na ito sa natitirang iilang oras ng kanyang pagkatao. "Oh...ako pala si Sunny, Sunny Moon, 21, 18th line artist mula sa Con Entertainment. In another work, however, I am referred to as a shaman, and your shaman partner from now on." Ngumiti si Sunny at mabilis na inilahad ang kamay. Sunny Moon...moon and sun? What a fairy name is this? And Con-con artist, really?

pag-amin ko naman tahimik lang siya at nakikinig sa akin may alitan na sa pagitan ng grupo niya kaya nag-solo na ulit siya. "What's his name?" tanong ni ate sa akin. "Kim Joon, she is not a boy but a woman." sagot ko. "Korean singer?" tanong ni ate at tinanguan ko na lang siya. "Yes, she's a singer." nasabi ko na lang sa ate ko at lumayo na siya nang dumaan sa unahan namin na walang pakialam kung may mababangga ba ito o wala.

sabi ni Sunshine, "okay lang naman iyon sa akin.." "Mr. Jack, okay ba iyon sayo?" tanong ni Royce. "Kayo na lang. Ihahatid ko na lang si Miss Sunshine sa bahay.." sagot niya dito. "Ha?" naguguluhan si Royce, "papayag ka bang sumama sa akin si ate Ying?" "Oo naman.. wala namang problema sa akin.." sagot niya. "Wag na, kaya ko namang umuwi mag isa," nag uumpisa na namang magsungit si Sunshine.

“Ano na naman ‘to?” At bigla, parang eksena sa pelikula, may isang banda sa gilid ng parke na nagsimulang tumugtog. Napatingin siya sa direksyon nila… at nakita niya si Adrian, nakapamewang, naka-dark sunglasses (kahit gabi na), at may hawak na microphone. "You are the sunshine of my life~" biglang kanta nito, habang dahan-dahang lumalapit sa kanya.

Sigaw ni Kuya toffer at nag-salute pa. "Oy! Kuya Toffer kailan ka pa naging sundalo? Business man ka diba?" pang-aasar ko at tumawa naman siya. "Ah kanina lang! Tsaka hindi ako si Toffer! Ako si ...Captain Yoo Si Jin!" Sabi niya at nag-pogi pose. Nagkunwari naman akong nag-susuka. "Ew! Kuya ang layo ng pag-mumuka mo kay Song Joong Ki!" sigaw ko at napa-kamot naman siya ng ulo.

Isa ito sa malaking problema ko dito, dahil marami ang nagtatangka na pagsamantalahan ako. Base sa ekspresyon ng mukha ng lalaki sa aking harapan ay halatang nahihirapan na itong huminga. “Naega ileohge daedamhage naleul chaj-aol salam-i iss-eul jul-eun mollass-eo. neoege neoleul jug-il salam-i nugu-inji allyeojugo sip-eoss-eo. Kim Song-I.” (I never thought someone would come to me so boldly. I wanted to let you know who is going to kill you. “It’s Kim Song -I.)