Kinain Ang Pekpek 소설 & 이야기

taka kong tanong, “Pa’no ka nagkaroon ng ganito dito?” “I made Angel deliver it here.” Kaswal niyang sagot habang nagtitingin ng mga make up sa vanity mirror. “Teka teka, sinong Angel?” Iisa ba kami ng iniisip na Angel? “Si Peppa Pig.” “Pffft! Hahahahhaa!” Napatitig siya sa akin nang bigla akong humalakhak. “Hahahaha! Oh ano? Tama naman ‘di ba? Yun naman talaga ang tawag mo sa kanya ah?”

Iilang putahe lang ang kilala ko doon – like sisig, crispy pata and my favourite, Kwek-kwek. "Uh! I want Kwek-kwek!" Mukhang natigilan si Lenos. "Kumakain ka noon?" "Oh yeah! Fave ni Mama iyan! Naalala ko noong seventh birthday ni Percy, may mamang may cart ng fishball at mumurahing hotdog sa loob mismo noong hotel then may kasamang kwek-kwek iyon. Noong high school ako, lumalabas ako ng school just to eat kwek-kwek. Ayon, na-food poison ako kaya sabi ni Mama, iyong kakainin ko lang iyong gawa sa bahay."

“Sa k-kanan ba? Bakit naman hindi mo sinabi agad?” “Jesus! You react so repulsive. Nakakatakot ka pa lang magalit, ano? Kulang na lang pugutan mo ako ng ulo, eh,” natatawang asiwa nito. “Well... alam ko namang nakakatakot ka naman talagang magalit noon pa pero ganito ka pala ka-cute?” “Anong cute?! Puta! Ano ako si Peppa Pig?” Inirapan niya ito at bahagya niyang binungo nang malagpasan. “Tara na nga! Ang dami mo pang sinasabi.”

tanong ni pepe saakin "Sa kasamaang palad totoo nga... pesteng tabachoy na iyon! sinumpa ako! pinana niya ang puso ko gamit ang pana ni kupido!" "Pero kapatid ano naman masama doon? nagkaroon ka na ng kasintahan edi ibigsabihin hindi ka na mag-isa" "Ginagamit mo ba ang iyong kokote supremo? Ang mali dito ay hindi siya normal na tao!" pagdedepensa ni pepe

Sambit niya na umiigting pa ang panga. " Sira! Malaman pekpék short iyan.Kaya maiksi talaga iyan." Wika ko. " Damn! Wala akong pakialam sa pekpék short na sinasabi mo, little kitten.Sa ngayon iyong pekpék mo ang kakainin ko." Oy! Biglang kumibot naman agad ang pekpék ko sa sinabi ng gagong ito. " Well, this is your punishment by the way..." aniya.

Kaya inutusan ko siyang magpalit. Lumabas siya na nakasuot ng simple at mas disenteng damit, pero nang makita niya ang isang peklat, akmang magpapalit na naman siya. Kung gagawin niya 'yon... hinding-hindi siya makakahanap ng damit na tatakpan ang lahat ng peklat niya.

"Kuya, ano'ng gagawin ko?" Kanina pa ako nagrereklamo pero walang imik ang mga kapatid ko. Si Pepper ay tahimik din habang umiinom ng alak. "Nasa sa'yo naman iyon kung papayag ka o hindi." "Ayaw kong pumayag. Mayaman naman tayo, hindi ko kailangan ang pamana ni Lolo."

“Kung kailan bagyo pa saka ka nagpunta riyan. Natatakot kami dahil malayo ka. May kasama ka na ba?” Nakagat niya ang ibabang labi. Sinasabi na nga ba niya. Baka mapuyat pa ang mga ito sa kaiisip sa kanya ngayong gabi. “A-Ahm, meron na ho, Lola. H’wag kayong mag-alala. Dumating na si Pepper.” “Pepper? ‘Di ba, paminta ‘yon?”

Ayoko lang isipin na ang pagbubuklod natin ay magiging dahilan para mawala ang lahi ng mga dugong pilak sa mga Ravante. ”Hindi mawawala ang dugong pilak sa aming lahi, hanggat may dalawang Ravante na natitira sa mundo!” sabi niya sa akin. ”Kaya’t walang mawawala kung sakaling magsama man tayo!” Inirapan niya ako. Bumaba siya sa pagkakasampa sa akin at tinalikuran ako sa kama. Ako naman ay `di malaman kung ano ang gagawin upang mapawi ang galit niya.