Kinain Ang Pekpek Novels & Stories

Hindi makapaniwala si Elise na all this time ay totoo ang hinala niya. So, hindi pala panaginip lang lahat. Hindi pala nagkataon lang ang mga niluluto ni Pepay na paborito niya, utos marahil iyon ni kevin. maging yung mga paborito niyang prutas.

Andaming bagong pisang pawikan na nag-uunahang makapunta sa tubig. “It’s a hatched season nga pala,” ani Timothy at ibinaba na ang hawak. “Palawan is also known to be a hatching place for pawikans. At siguro sa sobrang secluded nitong lugar kaya dito nila napiling mangitlog,” paliwanag pa nito. “So, how can we get to the yacht ng hindi natin sila naapakan?” nag-aalalang tanong niya rito.

Gulat na tanong ko kay inay. "Noong nakaraang linggo lang ginagamit nila sa kare-kare nirecommend kasi ni Caye na dito na lang bumili dahil sariwa at natural ang pagpapalaki natin sa mga pechay," sagot niya sa akin. "Buti pa ang pechay sariwa. Ako na lang at ang pechay ko ang hindi," ani ko sa isipan ko. "Akala ko ba mamaya ka pa babangon eh bakit nakaupo kana agad?" Biglang taanong sa akin ni inay.

“Kamias.” Saglit siyang natahimik. “Yung maasim. Tapos may bagoong.” “Kamias?” “Yes.” “What kamias?” Takang tanong nito. Napangiti ako. Kahit hindi ko siya nakikita, alam kong nakakunot na ang noo niya. Mukhang hindi pamilyar kay Rafael ang kamias. “Small green fruit. Usually kinakain with salt or bagoong. Sobrang asim.”

Muli silang napahagikhik na mag-ina na makitang natutulala ako. "Ano?" naguguluhang tanong ko dito. "Papa kinain mo na si peachy. Sarap na sarap ka pa nga eh. Tanda mo po, ang agahan mong litson namin ni mama?" tuwid at diretsong sagot nitong ikinamilog ng mga mata kong napatutop ng palad sa bibig! "Si peachy 'yong lechon!?"

Kinain ni James ang isa sa mga pilak na prutas. Isang hindi mawaring amoy ang pumuno sa kanyang bibig hanggang sa kanyang lalamunan at buong katawan sa isang kagat lang. Pagkatapos nun, may malakas na enerhiya ang dumaloy sa kanyang katawan.

"Hindi mo sasabihin sa kahit kanino na ito ay peke! Ang peklat na ito ay sinadya upang maprotektahan ka! Ililigtas nito ang iyong buhay! Tandaan ?!" Hindi kailanman dadalhin ni Lola si Irene sa labas nang walang kakila -kilabot na peklat sa kanyang mukha. Ito ay isang bagay na naisip ni Madam at naisip ni Lola na ito ay isang magandang ideya.

Tanong niya at binalingan ako. "Anong isda ang peke?" Biglang banat ko sa kanya. Nangunot naman ang noo niya. "What? Fish that's peke? I don't know." Nangunot parin ang noo na aniya. "Edi Arti-Fish-al! HAHAHAHAHAHAHAHAHA" sabi ko sabay tawa ng malakas. Nangunot parin ang noo niya. Pero napailing iling na ngumiti.