Kinain Ang Pekpek Novels & Stories

Humalakhak siya. "Mamaya pa ako kakain, gusto mong maipatso ako?" Pinalo ko siya. We were both laughing because everyone followed us inside the house. Kung susunod sila hanggang sa kuwarto paano ko kakainin ang saging? "Para hindi ma-over ripe ang saging, gawin muna nating banana shake." Humagikgik ako. Ang pag-ibig ay parang baryang nahuhulog sa dagat, gaano man ito kaliit kayang-kaya nitong alugin ang tubig at lumikha ng alon.

Peachee Tahimik ang hapag kainan habang sabay kami kumakain ng agahan dahil hindi siya pumayag na hindi ako makakaharap sa lamesa. Kaya sinuot ko ang simpleng pink dress na isa sa mga binili niya na ayaw ko pa sanang isuot pero nakita ko madilim na ang mukha niya kanina kaya napilitan na akong suotin.

parang nagtatampong sabi niya at pinisil ang ilong ko. "Eh, kasi naman po kanina aayaw-ayaw ka kanina then ngayon naghahanap ka pa kung meron pa. Kwek-kwek ang tawag dun sa kinain mong color orange. Hay naku, pagmayaman kasi hindi alam ang pagkaing kalye. Mas masarap pa kaya toh dun sa kinain natin kanina. Diba?"

At nahawa na rin siya. "Anong peksman?" "Wala. Iyon kasi narinig ko sa kambal kapag may pangakong nagaganap may pa peksman silang sinasabi. Ibig sabihin pangako iyon na tutuparin nila bawat isa. " Mahabang paliwanagan niya dito. Dinampian siya nito ng halik sa leeg na kinabigla niya dahil sa malakas niyang kiliti roon.

Pechayman: What? SupremeOyster:What? Yummycauliflower:What? Ano na naman kayang kalokohan ni Montenegro ito? gardo_sakalam03: secret!🤭🤭🤭 Search niyo! hahahaha Peanutboy: Gago! Pangit ka-bonding ni Montenegro!

Pekeng impormasyon. Pekeng educational background. At baka pati pangalan... Peke rin. “Salamat.” Nakangiting paalam ni Sabrina. “Lilibre kita ng kape minsan.” Hindi na niya hinintay ang sagot nito. Tumalikod siya at naglakad palayo sa tunog ng kanyang mataas na takong. Pagbalik niya sa kanyang mesa, dahan-dahang umangat ang sulok ng kanyang mga labi.

"You are so adorable." "H-Ha?" Napakamot ako ng batok ko at nahihiyang nag-peace sign. "Eh, ano ba tawag dito? Kakarampot naman. Tapos ano 'yan? Pretzels? Mani? 'Yan na pagkain natin dito?" May kasama pang drinks, akala mo naman nakakatuwa. Ang unti-unti magbigay! Sayang pera mo dito.

Yung parang meringue na may mani, hugis tarsier. "Ay, ito bagay sa'yo, peanut ka kasi, mani! Mura ka," biro ni Maya. "At ito ang Ube Kinampay , ube jam ng Bohol, pinaka-masarap sa buong Pilipinas," sabi ni Julian. Habang kumakain, may batang sumayaw ng Tinikling sa dulo ng bangka. Sumayaw din si Maya. "Julian, sayaw tayo!" hila ni Maya.

mahina kong tanong kay Pepper habang hinahaplos ang likod nito. Tumahol si Pepper bilang sagot at biglang dinilaan ang mukha ko. “I love you too, my precious doggy,” I said with a smile. Sa dining table, sabay kaming kumakain at nagkukwentuhan habang buhat pa rin ni Drake si Pepper. Suddenly, the temperature dropped. The sky darkened, and moments later, thunder rumbled followed by flashes of lightning. “Mukhang uulan nang malakas,” sabi ko. “Pepper, kailangan na nating umuwi bago—”

Iilang putahe lang ang kilala ko doon – like sisig, crispy pata and my favourite, Kwek-kwek. "Uh! I want Kwek-kwek!" Mukhang natigilan si Lenos. "Kumakain ka noon?" "Oh yeah! Fave ni Mama iyan! Naalala ko noong seventh birthday ni Percy, may mamang may cart ng fishball at mumurahing hotdog sa loob mismo noong hotel then may kasamang kwek-kwek iyon. Noong high school ako, lumalabas ako ng school just to eat kwek-kwek. Ayon, na-food poison ako kaya sabi ni Mama, iyong kakainin ko lang iyong gawa sa bahay."