Korean Slang Novels & Stories

mabilis nitong tugon pagkatapos mag- isip " Okay! Mahilig ka ba talaga sa korean food? " usisa pa ni Vince " Hindi naman! Unlimited kasi roon kaya masarap kumain! " napa bungisngis pang saad ni Sam " Ahh! Malakas kang kumain pero hindi ka naman tumataba! " wika pa ng binata " Oo nga e! Wala naman kasi sa lahi namin ang matataba. " tugon pa ng dalaga

"Iyon ay dahil hindi ako ipinanganak na may gintong kutsara sa bibig ko." (Ang ipinanganak na may gintong kutsara sa bibig ay nangangahulugang hindi nagmula sa mga maharlika o mayayaman. Isang terminong madalas gamitin ng mga Koreano kapag inihahambing ang katayuan o kasta noong unang panahon. At sikat hanggang ngayon sa iba't ibang bahagi ng mundo.) "At iyon ay isang malaking swerte para sa akin, mahal."

sabi niya rito at alanganing ngumiti. “Korean?” nilingon naman siya ni Rain na kunot ang noo. She bit her lip and nodded her head a little. “I… I want kimchi rice… or anything with kimchi…” nahihiyang sabi niya rito. “But, I am okay with whatever you want. Okay lang sa akin,” sabi niya rin kaagad dahil naisip niya na marahil ay hindi gusto iyon ng mga kasama niya. “No, it’s okay. Let’s have Korean food,” she looked at Zyline and smiled at her. Zyline nodded her head and continued driving.

Gusto pa nga niyang mapahalukipkip habang hindi inaalis ang tingin sa dalawa. "Magandang umaga! Yes, mukha lang akong hindi marunong magtagalog pero magaling ako sa tagalog." Nakangiting sabi nito na ang slang pa ng pagkakasalita. Mas dumagdag pa iyon sa malakas na sex appeal nito.

"She deserves it, Betty. So much..." Bumalik sila sa loob ng cafe. Vincent even ordered food for those who watched their proposal kaya ang dami tuloy ng mga tao sa labas ng cafe. Mabuti na lang at tumila na ang ulan kaya hindi na mababasa ang mga ito. Napangiti siya. She never expected to have her own version of Kdrama. Nakakatuwa. Nakakakilig. Nakakainlove. *Korean word (formal) Naneun neoreul saranghamnida, jagiya ( I love you my love)

Padabog niyang isinuot ulit ang kanyang helmet. "Meu docinho. . .April?" "Huwag mo akong murahin! Meu-meu ka r'yan! Malay ko ba kung minumura mo na 'ko!" "Hell, no! I am not cursing you. Oh come on! It means sweet candy in our lingo and definitely not a cuss words. My friends in São Paulo used to call their mistresses that way. Hindi naman nakakasuka, 'di ba?"

Parang mapuputol na ang leeg ko sa payuko yuko ko. Para silang mga Korean na bumabati ng annyeong haseyo. "Ano ang sa’yo? Ano ang sa'yo?"(annyeong haseyo) paulit-ulit ko at yuko ako nang yuko sa mga crew. Nakakahiya naman na hindi sila pansinin porket mga crew lang ang mga ito. "Ano ang sa'yo? Akin ang sayo! Ang sayo'y sayo! " yuko ko sa dalawang babae kaya nagkatawanan ang mga ito.

"I will try Jgerv's name. Oh yeah,his korean name is So Po Gi." "I think that's not true." Berry reacted. "Hindi naman totoo yan." Nelorie. "Bakit ba mas marunong ka pa sa app? " "Whatever." "Tutal epal kayong dalawa,hahanapin ko din ang korean name nyo." Napaangat ako ng tingin. Kahit alam kong kalokohan lang ang sasabihin nya,papakinggan ko parin. "Holy cow! Your names are so amazing!"

She took a deep breath and looked at him, “Yung Korean corn dog ha. ‘Yung made in Korea.” Biglang umayos ng higa ang binata at nilingon ang nobya bago nagsalita, “How about this? Pero jumbo. Made in Korea din naman.” Panguso nitong tinuro ang parteng ibaba niya na natatakpan ng manipis na puting kumot. Bago pa n’ya masabi ang salitang ‘Biro lang‘ ay tuluyan na s’yang tinalikuran ng dalaga.

Habang naglalakad kami, siniko ko si Denver. “Uy, ang galing mo mag-Korean ha. Saan mo natutunan 'yun?” He chuckled. “I lived here for a year. I picked it up pretty fast.” “Ang daya mo. Ako ‘di nga makabigkas ng ‘annyeong’ nang tama eh, tsaka ilang beses na ako nanonood ng K-drama,” reklamo ko sabay tawa. “You’ll be fine. I’ll teach you. First lesson: ‘chu-eo-yo’ means ‘It’s cold.’”