Korean Story Novels & Stories

nakangiti kong dagdag. For sure pag kinuwento nya mas magegets ko dahil di ako mahilig magbasa ng english. Nakakaantok. He breathed out heavily again. Naku! Mukhang hindi papayag ang isang tao. "Alright! Sit down. I'll tell you the story" Naupo ako sa tabi nya. Yehey! Pumayag syaz mabait naman pala kahit papano tong koreanong to. Buong gabi nya kong kinuwentuhan.

Para siyang chinese or korean I am not sure. "This is a very interesting story, Mr. Lee. You published the book, 20 years ago and it hit the mass because of the fantasy genre of the story. What made you inspire to write such story?" Tanong ng interviewer sa tinawag nitong Mr. Lee. The interview looks western.

Napakaraming handa sa lamesa na ikinatuwa ng kambal lalo't karamihan doon ay seafood at pasta na talaga namang paborito ng mga koreano. Kahit kasi walang dugong koreano ang kambal ay iyon na ang kanilang nakamulatan. Na-adopt na nila ang kultura ng mga koreano sa apat na taong pamamalagi sa South Korea. “Wow! King crab!” bulalas ulit ni Kian “Tsk! Ang ingay mo talaga. Para kang taong bundok na ngayon lang makakain nyan.” supladong sita ni Kenji sa kapatid.

"Ha?" "Ang sabi ko kung close ba kayo ng daddy? Kasi palagi ka niyang kinukwento kahit noong nasa US pa kami. He would tell me stories about you tapos kapag tinitignan ko siya he would just smile at me, na parang sobrang miss ka niya. Na parang gusto ka niya palaging makita."

si Kendrick. “Hunghang hindi! Ang kwentong yun, yun yung galing sa Joseon dynasty yung lalaki parang ganun pero hindi ko alam kung anong bansa, habang yung babae naman nabubuhay sa kasalukuyang panahon.” Kwento pa ni Chase. Alam niya ang tungkol dun? “Paanong naging sad ending yun? Hindi sila pwedeng magmahalan dahil galing sa nakaraan yung lalaki habang yung babae naman ay sa kasalukuyan?” si Kendrick.

“Anong hindi kilala? Kung sabagay hindi ka naman taga Korea pero mukha mo namang mukha kang Korean.” Bahagya akong napaiwas ng tingin bago marahang sumagot. “Actually, Korean ang parents ko. Lumaki lang talaga ako sa Pinas.” Dahan dahan naman siyang napatango na tila ba ngayon lang niya tuluyang naintindihan ang sitwasyon ko. Sumandal pa siya sa upuan niya habang nakahalukipkip. “Hmm... okay, explain ko na lang sa’yo. Actually mag asawa na ang dalawang legendary na ’yan at isa sila sa pinakamalalakas dito sa Korea. Oh sila ang tinatawag na mga chaebol.”

kaya pag katapos kong basahin ang libro at nalinawan ako ay nag tungo agad ako kina mang jose para tanungin si kim kung asan ang ate niya may pakiramdam ako na alam nito kung asan si Alliyah kahit lumohod ako ay gagawin ko sabihin lang nito kung asan ang ate niya para humingi ng tawad rito at hindi ko na kaya pang mawalay rito. Umamin na sa akin si Kim! Nasa korea raw ang ate Alliyah niya. nag disisyon raw ito sumama sa kaibigan papuntang korea sa pag akala na Ako raw ang kinasal, kaya tinanggap raw ni ang trabaho bilang writer ng isang t,v series at ito raw at kasama sa pag gawa ng telenovela sa korea, nang malaman ko yun ay gusto ko na agad Pumonta sa korea ngunit pinigilan ako ni Kim sina

Hindi pancit canton. “… At alam mo, gustong-gusto ko talaga pumunta sa Korea para mameet ko mga asawa ko dun. Kaso nga lang di pa sapat pera ko ngayon kaya babawi nalang ako next life. Plano ko rin mag settle down dun dahil naniwala akong koreano ang nakatadhana sakin. Di man sugar daddy basta koreano. May dugong korean. Alam mo naman na gusto kong magkaroon ng anak na may dugong korean para isali ko sa kpop industry. Pangarap ko kase noon sumali sa kpop industry pero dahil pure Filipina ako medyo nahihirapan akong dumiskarte kaya anak ko nalang isasali ko. Tuturuan ko rin siyang mag-korean.” Mahabang kwento ko sa kanya. Napahalakhak naman siya dun. Anong nakakatawa dun?

akung kumaen nang maisipan kung manood at nagbukas ako ng Tv at nag hanap ng magandang palabas nakita ko ang isang korean movie at naisip kung yun nalang ang panoorin ko balek lamesa uli ako para kumaen nagandahan ako sa story na pinapanuod ko tungkol sa isang taga ibang mundo na nainlove sa isang taga-lupa at bigla akung napaisip Minsan ang buhay ng tao parang story. Na gagawin ang lahat para sa pag mamahal at sa pangarap na gusto mo nang naisipan kung ituloy ang pagkaen hanggang sa matapos at nag-ligpit na mga ginamit kung pinggan mag seseven na ng tignan ko ang relo ko tiyak na out na nila sha-sha ngayon hanggang sa may narinig akong katok sa pinto Tok!Tok!!agad kung binuksan ang pinto at

‘Yun. “Hindi mo pwedeng sabihing nagkita kayo kagabi. Kailangan ng kwento. At dapat maganda ‘yun dahil mahilig ang mga tao sa love stories. Hindi pwedeng nagkita kami sa grocery store o kung ano mang lame na ‘yun, maliban na lang kung gagawin mong nakakatawa. Gaya ng, aksidenteng natumba ni Kiana ang buong display ng toilet paper tapos sinaklolo mo siya.”