Novel & Cerita Kung May Tiyaga May Nilaga

Ngunit maya-maya tumigil ang binata,dahilan ng pagtaka ng dalaga. “Kita mo halik at haplos palang ginagawa ko saiyo para kanang uood na nilagyan ng asin kong makagalaw.Sabi ko naman saiyo mas magaling ako sa mga kalandian mo! at kung armas lang ang pag uusapan hindi rin ako magpapahuli.

sinagot ko sa tanong ni Mama kanina. “’Di ba nga may kasabihan pa na kapag may tiyaga may nilaga,” sabi ni Mama. Matagal ang pananahimik namin, tumitingin lang kami sa kalangitan na maraming bituin. Ang sabi raw ay kapag may bituin ay hindi raw uulan at tama nga ang kasabihan kasi hindi umulan, ni ambon ay wala. Tumikhim si Mama kaya nakuha niya ang atensyon ko.

confident niyang tugon " That's my girl" " Huwag niyong kalimutan ang kapalit ng pinagawa niyong trabaho" " Ofcourse you can have my son, earn his trust pagkatapos ako na ang bahala sa lahat" third loop (5:50 pm)

May bitbit itong tray na may lamang mga pagkain. Enjoy reading po! 🫶🏻🌹🩵

Nang makita niya ang mga sagot ni Jake, agad siyang nawalan ng gana sa sandwich na kinakain. Paksa: Magsulat ng ilang sikat na kasabihan. Sagot ni Jake, “Pag may tiyaga… may nilaga. Pag may nilaga… may kanin. Pag may kanin… hahanap ng ulam. At pag walang ulam… mag-oorder sa food app!” Napahinto si Janella, dahan-dahan siyang napapikit. “Jake…” mariin niyang sabi, “…kasabihan ba ‘yan o kagutuman mo?!”

sabi na lang ni ken sa kaniya ama Umiling naman ang kaniyang ama at binanggit na lang na "Pareho nga kayo ng ate Aira mo walang pakialam sa bagay pagdating sa negosyo" Umalis si Ken ng nakangiti at dumating naman si May. Ang matandang dalaga na puro trabaho ang nasa isip. Wala na siguro sa isip niya ang magkaroon ng asawa at magiging partner in Life. Kaya ang naging challenge sa kaniya ng kaniyang Ama ay magkaroon ng makakasama habang buhay. Isang ngiwi na lang naging sagot ni May sa kaniyang ama

"Naiintindihan ko po, Tita , huwag kang mag-alala, susundin ko ang sinabi mo." "Mabuti naman kung ganon. Ipapadala ko na ang mga magulang mo para ayusin ang kasal niyo nang mabilis. Ipanatag mo ang loob mo, kahit anong mangyari ay titiyakin ko na ikakasal ka sa aking anak! Sabi ng nila... kapag may tiyaga, may nilaga. Maghintay ka na makuha ang bunga sa lahat ng iyong pagsisikap."

utos ko habang naglalakad papunta sa labahan. "Ate, sigurado ka? Kaya mo ba?" tanong ni Maya. "Kaya ko. Masyado na akong maraming pahinga. Kailangan ko nang kumilos," sabi ko. Sa kabila ng lahat, buhay pa rin ang pag-asa. At hangga't buhay ang pag-asa, hindi kami matatalo.

Ako ang nanalo, mula noon at magpasa hanggang ngayon, I will win. "Ang kati mo, hindi pa nga nakailang buwan ang asawa mo, nagpapakamot ka na sa iba!" Umamba ng sampal si Nila sa akin, pero napigilan ko ito, ngumiti ako at binalibag ang kamay nya.

tiim-bagang sabi nito. Tinuyo niya ang pisngi at marahang tumango. "Siguro nga maling minahal kita at isiping ikaw ang prince charming ko, at mali nga siguro na maghangad ako ng happily ever after kasama ka." "Hindi maling magmahal, Ana. Ang mali lang sumobra ka, naging makasariki ka, hindi mo inisip kung ano ang mararamdaan ko o mararamdaman ng taong nakapaligid sa'yo." Umiling-iling ito. "Happily ever after? Wala nu'n. Wake up! We are not in a fairy land. You are not Snow White nor Sleeping Beauty and I'm not your fucking Prince Charming! Nasa reyalidad tayo, Ana. Ang katotohanang walang happy ending!"