Kunin Novels & Stories

sabay abot ng kanyang kamay sa akin at dahan-dahan ko namang inabot ito. “I’m Shun. Shun Yen.”

Sabay turo niya sa mga nakahelerang curved dagger. “Eto naman ay kunai shuriken, this one is Bo shuriken and lastly throwing shuriken.” Sandali, parang ito ‘yung ginagamit ni Naruto ah? Hala, magiging ninja na rin ba ako? Hihi kidding! May kinuhang tatlong maliliit na kunai darts si Hubby saka inabot sa akin. “Here, This kunai and that pistol gun, That's yours and you'll take it with you everytime you leave as self defense Tommorow afternoon when I have time I will teach you how to shoot.”

Mukha s’yang Koreano na lumalabas sa mga Korean novela na nauuso ngayon. ”Hello, I’m Yuu Jinn Gunn, you can call me Jinn! Nice to meet you.” nakipag kamayan s’ya kay Aveera na halos kasingtangkad niya, “I’m a year lower than you, balak ko sumali dito sa design club para matuto’ng magdesign ng sarili ko’ng outfits.” sabi niya. ”Welcome!” ngumiti ako sa kan’ya, ”Kung may tanong ka, don’t hessitate to ask us.”

"Your legs are shaking because of me, so it's my responsibility to take care of you." Magaan at walang kahirap-hirap na binuhat ni Anne ang kaniyang girlfriend palabas ng kwarto, tinatahak ang dim hallway patungo sa kanilang malawak at minimalist na kusina downtown. Ibinaba niya si Lauren sa ibabaw ng makinis na quartz kitchen island stool, sinisiguradong komportable ang upo nito bago niya ito hinalikan nang mabilis sa labi.

Kinumutan, bago lumabas ng silid. “Goodnight, Pa.” Pagpapaalam pa niya rito, bago isinara ang pintuan. Halos hindi maihakbang ang mga paa, subalit pinilit pa rin ni Tony na makarating sa kanyang hotel room. Umiikot ang tingin na ibinagsak nang pahalang sa kama ang katawan. Pakiramdam niya’y may bumabarena sa sintido niya at may halimaw na humahalukay sa bituka niya.

Pagtingin ko sa may bukana ng pintuan, nakasandal sa hamba nito ang pinsan ni Princess na si Euno, o mas kilala sa tawag na Uno. Lumakad siya palapit sa akin, "Man, your best friend almost killed you," naiiling na wika niya, "No wonder she was fuming mad." Napakunot ang noo ko. He just shook his head and gave me a pill and a glass of water he was holding. "O, inumin mo 'yan." Hindi na 'ko nag abala pa mag-tanong kung para saan. King naman siya, alam kong wala silang masamang gagawin sa amin, sa akin.

confident Kong tugon. Karina, is an artificial intelligence that I invested for almost years already, at ngayon lang ito tuluyang nakumpleto. This had become a top secret since day one, and with the help of the finest Robotics Engineers from Japan, ay naging successful ang project na ito. Well, the reason that I invested for this is that, our generation is continuously advancing. Hindi ko rin akalain na magagamit ko siya sa ganitong paraan. Sa pagtuklas ng katotohanan sa likod ng kaso ng pagkamatay ni Ellena.

Hindi takot — kundi isang uri ng pagkagapos na kusa kong pinili. Pagmamahal. Pag-aari. Yung uri ng damdaming handang sunugin ang buong mundo — basta’t kami ang matira. “At kung tatanggi ako?” tanong ko mahina. Lumapit siya, halos magdikit na kami. “Mamahalin pa rin kita. Pero sa paningin ng mundo, iyon ay kahinaan.” Dumilim ang mga mata niya. “At sa mundong ‘to, Elara, ang kahinaan ay kamatayan.”

*FLASHBACK* PAGKARATING nina Uno sa safe house na pinaglalagyan ng mga illegal firearms na ide-deliver nila sa Nagoya, Japan ay agad niyang sinuri ang mga documents ng next transaction nila. Hindi inasahan ni Uno na kailangan pa niyang puntahan ang safe house at umalis sa manor nina Santi pagkabisita ni Mr. Penuil sa kaniya. "What can you say, el señor, everything is perfect for our deliveries, right?"

Sabi ko at nginitian rin siya. "Namiss kasi kaagad kita at hindi ko pa rin malilimutan 'yung pagtulong mo sa akin ng manakawan ako kaya nagpahanda ako ng makakain for you. By the way, this is Klauss. Younger brother siya ni Kale." Pagpapakilala naman ni Tita Josephine sa batang lalakeng nakaupo lang sa silya at nakangiting naglalaro ng Gundam toy na hawak niya. He looks like a special child or may autism but he's still look cute.