Kunin Novels & Stories

Kakaunti lamang ang ang dahon ng puno dahil dumating na ang tag-lagpas at nalalapit na rin ang pasko kaya't malamig ang simoy ng hangin. “Diwata? isa ka bang diwata?” gulat na napatay si Mina nang makita niya ang isang ginoo na papalapit sa kaniyang direksyon. Hindi niya alam ang kaniyang gagawin, nangako siya sa kaniyang ina na walang sinuman ang makakkita sa kaniya. Sa takot ayagad siyang nagtago sa likod ng puno at napahawak na lang siya sa kaniyang dibdib dahil sa mabilis na pag kabog noon.

Kaya doon na sila sa school na magkikita-kita na magkakapatid. Pagkababa nila sa hagdan — sina Arisielle at Katana parehong naka-ayos, fresh, at maganda — agad nilang nadatnan sina Kunai at Knife sa foyer ng mansyon. Si Kunai ang unang nagreact. “Ate! Ano ba kayo? Bakit ang tagal niyooo?” reklamo niya habang ina-adjust ang bowtie niya. “Foundation Day, tapos kayo parang may debut! Ang tagal mag-ayos!”

giit nito kaya wala na siyang nagawa kundi sundin na lang ang gusto nito at nang matapos na. Pagkatapos kumain ay naghanda na siya para pumunta sa fitness gym. Nakasuot siya ng black sports bra at black leggings na ipinares sa white rubber shoes. Ready na rin ang tumbler at towels pati na rin ang spare at office clothes niya. Pagkatapos kasi ng workout routine ay didiretso na sila sa opisina ng Ninong Alejandro niya. Pero ayaw naman niyang pumasok sa opisina na naka-workout get-up. Ayaw niyang may masabi ang ibang mga empleyado.

Kunyari na tanong ko Sandali muna siyang natahimik bago muling tumingin sa akin. "May kailangan lang akong asikasuhin," mahinahon niyang sagot. Hindi man niya direktang sinagot ang tanong ko ay hindi na ako nagpumilit pa. Tumango na lamang ako sa kaniya. "I'll just take this call," saad niya habang marahang pinisil ang kamay ko. "Babalik din ako agad." Saad ni Haze.

UNO BIGLANG bumukas ang pintuan ng mansion at pumasok ang isang dalagitang nakasuot ng pink na damit. Lahat ng palamuti sa katawan nito ay kulay rosas, maging ang suot na sapatos at dalang bag. "Ate!" parang bata na tinawag nito si Gwen at mabilis na nilapitan. "Yuji? What are you doing here?" "Ate, na-watch mo na ba ang video scandal mo? It's all over the internet, oh! Look!"

Basta nakaabot ang topic sa milky way and I gave up. At kung sobrang talino ni Gunner ay ibang level naman ang trip ni Killian. Mahirap pang kausap at hindi kilala ang letrang K at S. Pangalan niya lang ang nababanggit niya na may letrang K paminsan-minsan. Tsambahan pa sa pangalan na lang niya mismo. At paborito ang letrang T pero umiiyak kapag tinawag na Taba ni Gunne. Ang trip ni Killian ay tumambay sa kusina at ubusin ang lahat ng pagkain doon na kaya niyang ilagay sa loob ng tiyan niya. Walang patawad sa katakawan.

Kinumutan ko muna ang kaibigan ko bago ko muling hinarap si Sir. When I turned to look at him, I saw him checking my room. Nawala sa isip ko na nasa loob ng kwarto ko rin siya! "Nice room," he commented. He said it with a smile, while still looking around. Tumigil ang tingin niya sa mga naka-display sa isang corner ng room ko. "You're really into music..." he mumbled. "Yeah," I replied. Ngayon ay nakatingin na rin ako sa corner na 'yon and saw my pictures hanging there. Nandoon rin ang ukulele ko at dalawang gitara.

KISSES KINABUKASAN ay inagahan ko talaga sa resort. Excited akong pumasok dahil ngayon ang unang araw ko bilang executive assistant ni Ninong Bullet. Kausap ko si Joanna sa phone at nagpapasalamat siya dahil sa hiniram niyang pera sa akin, masaya niya ring ibinalita na nakabili na siya ng gamot ng nanay niya. “Goodluck, Girl, make sure na maaakit mo na this time si Ninong Bullet mo! Kaya mo yan!”

Plan B. “Konnichiwa, Kenjin!”, mensahe niya sa kaibigang Japanese. Tumira din siya sa Japan for certain period of time at kahit paano ay may mga kaibigan din siya doon. Mga nakilala niya during her apprentice, at si Kenjin ang pinaka bestfriend niya sa Japan. Anak si Kenjin ng isang negosyanteng nagmamay-ari ng malaking kompanya sa Japan at natutuwa sa kanya ang tatay nito dahil sa mga ideas niya sa mga ibat ibang makina ng sasakyan.

Sa loob-loob ko, hindi na ako komportable at gusto ko na lang umuwi. "I'm Senji, and this is Kento and Ranji," pakilala ng isa na mukhang anime ang hitsura dahil sa pulang itim na buhok niya, pati kilay. Maraming tattoo sa mukha at may mga piercings. "Umiinom ka ba?" tanong niya habang binabawi ang braso sa pagkaka-akbay sa akin.