Kuroko No Basket: Last Game Mga Nobela at Kwento

He hummed in response but did not say a thing. "Kumusta sa basketball? Hindi ko na natanong kasi kagigising ko lang matapos kong kumain kaninang umaga." Naramdaman ko ang titig niya kaya unconsciously kong nilaro ang mga daliri na nakahawak sa baso. "Almost. 110-108. Last 2 minutes Nagka-cramp si Pres," mababa ang tinig na sabi niya na ikinaangat ng tingin ko.

si Dylan naman ang nagsabi n'on. "Parang hindi ka kuripot palamig nga pinainom mo sa'min n'ong nag basketball tayo." antagal ni Genesis kaya napatingin naman kaming lahat sakanya. "Well, ako lang ata ang hindi kuripot sa barkada." nag cross arms siya at sinandal ang likod sa sandalan ng upuan. Nakangiti lang siya sa'min ng nakakaloko.

natatawang saad ni Baste. Napairap naman ako tsaka ko kinuha nang cellphone ko at napahiga sa sofa. Tawa pa rin ng tawa si Baste, at irap naman ako ng irap. “Ayoko na! Last game na ‘yan. Ayaw na kitang makalaro!” asik ko nang matalo kami. Napaupo naman si Baste sa tabi ko tsaka niya hinalikan ang noo ko. “I’ll play better next time, and you must too!” nakangiti niyang sabi.

While she's watching the basketball game hanggang sa mag 4th quarter na ang laro ay naging kampante na siyang ang San Lorenzo team ang mananalo dahil sa malayong agwat na lamang ng score nito laban sa San Alfonso team. She could see Trevan's annoyance and frustration when Gael always got his turn on the ball and always got his 2 to 3 point shoot. Alam na niyang mainitin ang ulo ni Trevan at malaki ang bilib nito sa sarili. Kaya nga ito nasuntok noon ni Exodus ay dahil hindi nito matanggap na hindi ito masyadong gwapo sa paningin niya but she can feel that Trevan is a nice and kind-guy, well, his sister Chiena, too dahil mukhang hindi na nito ginugulo pa si Levi at baka nakapag move-on na rin

The game that they were both lose but, The game, where kael and I met, and we did actually win this battle, not only the game but also to the heart of each other. Now! We ended this game to our generation. We don't want anyone to suffer again in this game. I smile when I look in the sky. Mama? Papa? I can finally say that, this game, RUN BABY RUN are now officially signing off.

Her final boss. Her final heartbreak.

Daniel’s attention was automatically drawn to Cherry! “Hey Jam!” Muli siyang napalingon ng marinig na nanaman ang nakakairitang boses ni Allen. “Watch our game ha! It’s our final tournament!” Paalala pa ni Allen. Mas lalo lang niyang inirapan ito dahil wala siyang balak manood ng kahit world cup pa yan!

But he always left you hanging in the end. MABA STADIUM KUALA LUMPUR- halos mapuno ang arena ng maba stadium sa gaganaping finals game ng basketball para sa championship kung sinong team ang mananalo siya ang haharangin champion at makakuha ng gold medal at gold trophy. Ang team ng bansang Singapore at ang team ng bansang Pilipinas ang magkatunggali sa huling laban ng laro. Final games. Last quarter, two minutes and thirty seconds lift before the times end para sa last quarter. Alinman sa team ang mananalo ang magiging champion. Abansi ng one points ang Singapore team nang mga sandaling iyon.

Last day of camp. The forest was quiet except for the soft rustle of the wind through the trees. Everyone was packing up, laughing, snapping photos. Lucas was multitasking — nag-aasikaso ng gear habang pinipigilan si Gabriel na masyadong obvious kay Elise. “Sir, please lang,” bulong ni Lucas, “kahit ngayong last day, magpaka-neutral kayo.” “I am neutral,” sagot ni Gabriel, folding a tarp like it personally offended him.

sabi ni Joaquin kaya tumango-tango siya. Lumingon ulit sa kanya si Tobias. “Gusto mo bang manalo?” “Of course!” mabilis na sagot niya. Nagsimula ang second game. As usual ay last place pa rin siya pero hindi na siya masyadong nababangga, Tobias became serious and his eyes never left the screen.