Kuroko No Basket: Last Game นิยาย & เรื่องราว

"Okay, bago kayo lumabas ililista ko na kung anong sports niyo." Biglang sigaw ni Kiro noong lumabas na ang last teacher namin. Nag-ring na kasi ang bell, senyales na lunch na. Lumakad siya papunta sa unahan ng room na may hawak na ballpen at papel. "Una, basketball, sino sasali?" Tanong niya at agad na nagkagulo at umingay sa room namin. Halos lahat ng mga lalaki ay isinigaw ang pangalan nila.

"Let's eat before I'm gonna eat you." ___________________________________________________________________________ "Maglalaro kami ng basketball sa Tokyo University bukas ng gabi." Inilabas ni Andromeda ang kaniyang basket ball uniform. " Mommy?" Natigilan sa pagma mop si Leonardo. " Nakatanggap ako ng imbitasyon galing sa aking dating university couch. Dahil isa akong dating varsity player ay kailangan kong maglaro." Ibinato ni Andromeda ang jersey kay Leonardo. "Tingnan mo. 16. 16 ang aking numero. Sayang nga lang, natalo kami noon sa finals."

NASA KWARTO na niya nang magising kinabukasan si Zariyah, much to her surprise. Naupo siya sa gilid ng kama at pilit inalala ang nangyari kagabi. Last night, she saw Kylian and Lexie together and it made her upset. Sa sama ng loob ay ilang baso rin ng wine ang nainom niya. Naihilamos niya ang palad sa mukha. Nakaramdam ng kahihiyan nang mag-flashback sa utak niya ang mga pinagsasabi niya kay Grey kagabi. Hindi naman siguro niya nabanggit dito ang tungkol sa kanila ni Kylian.

Upang pag bigyan naman si Stella ay hindi na lamang niya ito pinansin. "Ang last game po para sa mga parents ay paper dance." Napapalakpak si Stella. "Kaya naman matira, matibay po ang labanan, at dito natin malalaman kung kaya nga ba kayong buhatin ng inyong mga partners." "Hindi ko alam ito." Bulong niya kay Lucifer na ngayon ay nakangiti na.

Ang mga babaita na sina Cathy, Mercy, Gail and Sophia ang taga pasimuno ng laro o host pwera lang kay Shemaia na nasa tabi lang ng asawa niya. "Be careful okay?" paalala ko sa asawa ko dahil sasali siya sa palaro at ang una ay ang chinese garter, kung sino daw ang team na matatalo ay sa labas sila ng kwarto matutulog at hindi katabi ang mga asawa.

Kanya-kanya sila ng agchi-cheer doon sa apat, para tuloy nagmukhang basketball game ito. Hanggang ngayon ay nalulungkot din ako para sa nangyare sa Queen. Hindi ako makapaniwala na namatay siya pero ano bang ikinamatay niya? Nakalimutan ko pala itanong kay Lolo. Kahit pangalan niya ay hindi ko alam. "Our Campus King is...Ruhan Night Pedraza!" sabi ni Lolo at naghiyawan ang lahat—teka, sino?

“Bigla lang nangyari.” Pero pagkatapos… bumaba ang boses niya. “Pero Mara…” “Ano?” “Ramdam ko pa rin.” Natahimik ang kaibigan niya. “Yung init.” Hinawakan ni Venice ang sariling kamay. “Yung pakiramdam na parang…” Napapikit siya. “Parang hindi pitong taon ang lumipas.” Ang huling salita ni Venice ay halos isang bulong lamang.

Pero wala pa rin akong naiintindihan sa binabasa ko. Napako ang tingin ko sa libro, 'yung Holoserica. Kinuha ko 'yon at binuksan ang last page. Wala pa rin, Dear me pa rin ang meron. Bumuntong hininga ako and was about to close the book. Nanlaki ang mata ko dahil sa nakikita ko ngayon. Hindi putol ang message! Nakatiklop lang pala ang last page! "Arrgh!"

"But it's late already. Sana umuwi ka na lang at hindi mo na dapat ako hinintay. Alam kong pagod ka din." "But I want to fetch you. And makita lang kita okay nako, wala na yung pagod na nararamdaman ko." magsasalita pa sana ako kaya lang hinawakan na niya yung kamay ko at naglakad na siya papunta sa kotse niya kaya hindi nako nagreklamo at sumunod na lang sa kaniya since sabi ko nga kanina pagod na rin ako. Para makauwi na at makapag pahinga na rin kasi mas madami kaming gagawin bukas. Magdedecorate na kami ng school. Ako ang nakatoka sa pag aayos ng sound system sa gym para sa basketball. Tsaka may iba pa kaming inihandang performance na dun gaganapin, bago magsimula ang laro ng basketball.

“Don’t worry, Finn... Kahit wala na si Lilly, kami na lang ang magchi-cheer sa’yo sa basketball finals. Sana manalo ang school natin. Panalunin mo, dahil last game mo na ito para sa school bago ka mag-graduate.” Tipid siyang ngumiti kay Shelie. Next week na ang finals ng basketball game nila between other schools. Kung andoon lang sana si Lilly ay siguradong gaganahan siya sa paglaro at sigurado ang may pinakamalakas na cheer para sa kanya.